به عنوان برادر کوچک همه شما، و به عنوان کسی که اندکی در سیاست پژوهش کرده، عرض می‌کنم: بدترین خطا در شرایط فعلی، که همچنان در وضعیت جنگی و امنیتی به سر می‌بریم، دامن زدن به منازعات سیاسی فرساینده است. ‌خاضعانه از نمایندگان مجلس و همه سیاست‌ورزان تقاضا می‌کنم سطح تخاصم و اصطکاک را کنترل کنند. این کشمکش‌ها کمکی به کشور نمی‌کند. ‌این توصیه را پیش از همه به خودم می‌کنم، و بعد به همه عزیزان. ✍حسین قتیب 🆔@world_order

ابراهیم متقی: «پیش از هر چیز باید در خودمان تغییر ایجاد کنیم. تعریف کنیم که هستیم. ما همه با هم هستیم. یک دولت-ملت وجود دارد و هیچ ایرانی خارج از این دولت-ملت نیست.» برای تماشای گفت‌وگوهای بیشتر، کانال «اتاق جنگ» را دنبال کنید: @otaqejangmedia 📺 مشاهده کامل «مذاکره با آمریکا؛ پایان جنگ یا بازآرایی برای حمله سوم» در آپارات اتاق جنگ: https://www.aparat.com/v/hajhh6b

دکتر حسن روحانی، رئیس‌جمهوری اسلامی ایران در دوره‌های یازدهم و دوازدهم: رهبر شهید نعمت بزرگی بود که از دست مردم گرفته شد با این جنایت بزرگی که آمریکا و اسرائیل انجام دادند. اما پایان زندگی ایشان همانجوری رقم خورد که خودشان می‌خواستند. یک وقت ایشان در یکی از ملاقات‌های روز دوشنبه به من فرمود که من در سال اول انقلاب که در شورای انقلاب بودم، بعد از جلسه رسمی در جمعی از اعضای شورای انقلاب صحبت شد که اگر مثلاً ضدانقلاب شورش کند و یک روزی بخواهد کشور را در اختیار بگیرد چه کار باید کرد؟ آقا به من فرمود من به آن‌ها گفتم اگر روزی این چنین شود من یک تفنگ دارم، تفنگم را برمی‌دارم و می‌روم در خیابان می‌جنگم تا کشته شوم. گفت که وقتی این جمله را گفتم آقای بازرگان گفت که با این روحیه این انقلاب صدمه نخواهد دید. این خیلی مهم بود یعنی آقا همواره آماده بود؛ برای فداکاری، برای ایستادگی. آن روز که جنگ شد خودش رفت به میدان جنگ، آن روز که خطر بود گفت من تفنگ برمی‌دارم و می‌روم توی خیابان و می‌ایستم برای این نظام. شما ببینید کدام رهبر دنیا است که ببیند آمریکا و اسرائیل می‌خواهد به کشورش حمله کند اما در عین حال سر فرود نیاورد و با صراحت بگوید «مثلی لا یبایع مثل یزید» یعنی به ترامپ خطاب کرد و فرمود: «مثلی لا یبایع مثلک» من سرفرود نمی‌آورم من تسلیم نمی‌شوم. ترامپ هدفش مسأله هسته‌ای نبود. ترامپ هدفش کشتن این و آن نبود. هدف اصلی ترامپ، تسلیم کامل ایران بود. می‌خواست ایران برگردد به شرایط قبل از انقلاب و به رژیم گذشته. و این رهبر بود که ایستادگی کرد. در زمان رژیم گذشته اگر تَقّی به تُوقّی می‌خورد، شاه فرار می‌کرد. اما این رهبر در سخت‌ترین شرایط و در برابر بزرگترین حمله نظامی و فشارها و خطرات ایستاد تا لحظه‌ای که در راهی که خودش می‌خواست که راه مبارزه با استکبار جهانی و دفاع از کشور و از منافع کشور بود شهید شد؛ آن هم در ماه رمضان و آن‌طور که شنیدم در حال خواندن قرآن، جان به جان آفرین تسلیم کرد. «وَ سَلَامٌ عَلَیْهِ یَوْمَ وُلِدَ وَیَوْمَ اسْتُشْهِدَ وَ یَوْمَ یُبْعَثُ حَیًّا» ۱۴۰۵/۰۴/۰۸ ۱۸:۰۸ https://www.rouhanihassan.com/Fa/Service/%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85#:~:text=%D8%AD%D8%AC%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%B3%D9%84%D9%85%DB%8C%D9%86%20%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1%20%D8%AD%D8%B3%D9%86,%DB%B0%DB%B8%20%DB%B1%DB%B8%3A%DB%B0%DB%B8

🧠 هر تجربه، یک ایده؛ هر ایده، یک گام در تقویت اقتدار دفاعی کشور امروز میدان نبرد تنها در خط مقدم تعریف نمی‌شود؛ گاهی یک ایده خلاقانه، یک راهکار عملی و یا یک تجربه ارزشمند می‌تواند مسیر آینده دفاع از میهن را تغییر دهد. اگر در جریان حوادث و جنگ‌های اخیر، به راهکاری اندیشیده‌اید که می‌تواند توان دفاعی، آمادگی رزمی، پشتیبانی، فرماندهی، آموزش، فناوری، جنگ شناختی، جنگ الکترونیک، مدیریت بحران یا هر یک از ابعاد دفاعی کشور را ارتقا دهد، اکنون زمان ارائه آن است. 🎯 جشنواره ایده‌پردازی «ایده‌رزم» فرصتی است تا اندیشه‌های نو، تجربه‌های میدانی و ابتکارهای ارزشمند شما در یک فرآیند علمی بررسی شده و زمینه توسعه و کاربردی‌سازی آن‌ها فراهم شود. اگر ایده‌ای برای حل یک مسئله دفاعی دارید، جای آن در این جشنواره است. 🇮🇷 آینده اقتدار دفاعی کشور، تنها با تجهیزات ساخته نمی‌شود؛ با اندیشه‌های خلاق نیز ساخته می‌شود. 📌 منتظر ایده‌های ارزشمند شما هستیم. 📥 دریافت فرم نگارش ایده و اطلاع از آخرین اخبار جشنواره: 🔗 https://eitaa.com/idea_battle ⏳ مهلت ارسال ایده‌ها تا ۱۵ تیرماه ۱۴۰۵ «شاید ایده شما، راهکار فردای دفاع از ایران باشد.» 🇮🇷

🎯 محورهای جشنواره: 1. جنگ الکترونیک و سایبری 2. آگاهی وضعیتی در فرماندهی و کنترل هوشمند 3. فناوری‌های نوین دفاعی-امنیتی و نظامی 4. تاکتیک‌ها و تکنیک‌های جنگ همتراز 5. پدافند عامل و پدافند غیرعامل 6. مدیریت بحران و تاب‌آوری 7. جنگ شناختی و اطلاعاتی 8. جنگ شبکه‌محور 9. آماد و پشتیبانی 10. سرمایه انسانی، تربیت و آموزش ایده‌پردازان ارجمند! حتما در هنگام ارسال ایده در فرم مصوب نگارش ایده، در بخش اول محور انتخابی خود را از بین محورهای دهگانه بالا تعیین و درج نمایید تا فرایند داوری در کیمته علمی دقیق‌تر انجام پذیرد.

جشنواره مذکور، زیر نظر دافوس است.

برنامه‌ی «شیوه» و این دست برنامه‌ها، دانسته یا نادانسته، از روی جهل یا از روی عمد، به #گفتمان_انقلاب در اذهان عمومی لطمه می‌زنند. مقابل ساسان کریمی، کوشکی؟! مقابل محمدرضا جلایی‌پور، مهدی جمشیدی؟! یعنی کوشکی حریف ساسان کریمی می‌شود؟ کریمی بالاخره یار غار جواد ظریف است، در تصمیم‌سازی حضور دارد و متخصص فن است. مقابل کریمی که منتسب به جناح اصلاحات است، باید خراتیان یا مصطفی نجفی بیایند؛ کسانی که هم باسواد و متخصص امر باشند، هم عقلانیتشان بر هیجاناتشان غلبه داشته باشد. یا گفت‌وگو در سطحی بالاتر و فنی‌تر بین حسین سلیمی (از مدافعان برجام) و دهقانی فیروزآبادی (گفتمان انقلاب) باشد. مثل آن اشتباه کذایی که درخشان را جلوی غنی‌نژاد آوردند. برخی میان باندهای لیبرال و جناح غربگرای کثیف کشور بزرگ شده‌اند؛ راستش را بخواهید شارلاتان‌اند و حقه‌باز. آدم ساده‌ی کتابخانه‌ای، یا آدمی که هیجان‌زده است، یا ساده‌انگار انقلابی، در مقابل آن‌ها و عموم مردم، مبلّغ نیست، بلکه عنصر «ضد» تبلیغ است. تخصص مهدی جمشیدی جامعه‌شناسی است و موضوعش طبعاً فرهنگ؛ اما درباره‌ی جنگ و مذاکره و در حیطه‌ی اقتصاد سیاسی بین‌الملل اظهار نظر می‌کرد و رسماً چرت می‌گفت. مثلاً: مهدی جمشیدی: «بعضی جنگ‌ها را تنها با جنگ می‌توان متوقف کرد. میوه‌ی جنگ را نباید زود چید.» محمدرضا جلایی‌پور: «دقیقاً چه اتفاقی می‌افتاد که شما فکر می‌کردید ما بازدارندگی داریم؟ من فکر می‌کنم بازدارندگی مطلق نظامی بدون بمب اتم نمی‌شود.» خب مردم مخاطب‌اند! به سمت گفتمان انقلاب و مقاومت سوق داده می‌شوند یا به سمت جریان تسلیم‌طلب؟! قوه‌ی عاقله‌ای، طراحی‌ای پشت این ماجرا هست؟! چه‌کسانی؟! به چه حساب؟! #هوشمندی 🆔@world_order

در میان سیاستمداران چند صد سال اخیر ایران هیچکس به اندازه آیت‌الله خامنه‌ای شناخت دقیق و درستی از غرب و سیاست غرب نداشت. ایشان به واسطه مطالعه در حوزه‌های مختلف ادبی و سیاسی و فکری و فلسفی جوامع غربی شناخت دقیقی از غرب و تفکر حاکم بر آن داشت و وقتی میگفت «من کسی نیستم که با لالایی دشمن خوابم ببرد» یا اینکه اجازه خرید واکسن آمریکایی و انگلیسی نمی‌دهم و یا بیان این حقیقت که سیاستمدار غربی کت شلوارا و کراوات می‌پوشد و ادکلن فلان می‌زند اما از درون وحشی و جنایتکار و مکار و دروغگوست، هیچ سخن اغراق‌آمیز و متعصبانه‌ای نمی‌‌گفت و بیان واقعیت سیاست غرب بود. #خرمگس 🆔@world_order

این بلاگر عزیزمون آقای محمود سریع‌القلم که سالهاست در بهترین دانشگاه‌های ایران علوم سیاسی تدریس می‌کند (یعنی خدا شاهد است اگر افلاطون و ارسطو می‌دانستند که چند هزار سال بعد در ایران چه کسانی خود را اساتید علم سیاست معرفی خواهند کرد به جای نوشتن کتاب جمهوری و سیاست، در کوچه‌ها سوار اسب چوبی شده و کودکان را سرگرم می‌کردند) نه تاریخ کشور را می‌داند، نه ژئوپلیتیک منطقه را می‌فهمد، نه از کارکرد استعمار چیزی می‌داند، نه دشمنان تمدنی و تاریخی ایران در منطقه را می‌شناسد، نه از منازعات ایدئولوژیک منطقه چیزی می‌داند و نه حوزه نفوذ برای پیشبرد منافع ملی و تامین امنیت را می‌فهمد. مسئله برای ایشان چیزی در حد گپ‌های دختران جوان درباره فواید دوست‌پسر و خواستگار پولدار است. #خرمگس 🆔@world_order

انتقال قدرت در هر نظام سیاسی، لحظه‌ای است که در آن نه تنها افراد، بلکه مناسبات، ائتلاف‌ها و موازنه‌های قدرت نیز دستخوش بازتعریف می‌شوند. به همین دلیل، این دوره‌ها معمولا از جنس وضعیت‌های استثنایی‌ هستند؛ دوره‌هایی که در آنها نه تنها حال دیگر قادر به حفظ نظم پیشین نیست بلکه آینده نیز هنوز قواعد و بازیگران مسلط خود را پیدا نکرده است. در چنین شرایطی، آنچه بیش از هر چیز کاهش می‌یابد، قطعیت است. در چنین فضایی، سوظن به یکی از مهمترین عناصر سیاست تبدیل می‌شود. بطوریکه ائتلاف‌ها شکننده‌تر می‌شوند، اعتماد میان نیروهای سیاسی کاهش می‌یابد و زبان رقابت سیاسی جای خود را به زبان تهدید می‌دهد. به گونه ای که مفاهیمی چون «حذف»، «نفوذ»، «تصفیه» و «کودتا» بیش از هر زمان دیگری در ادبیات سیاسی حضور پیدا می‌کنند، زیرا هر جریان سیاسی بیم آن دارد که رقیب از وضعیت سیال و مبهم انتقال برای تثبیت موقعیت خود و کنار زدن دیگران بهره ببرد. در این شرایط، رقابت بر سر سیاست‌ها و برنامه‌ها بتدریج به رقابتی بر سر بقا تبدیل می‌شود و هر طرف، پیروزی رقیب را نه بخشی از گردش طبیعی قدرت، بلکه مقدمه حذف خود تلقی می‌کند. اما بزرگترین خطر این وضعیت آن است که همه بازیگران، فارغ از پیروزی‌ و شکست‌، در نهایت بازنده خواهند بود. زیرا نظام‌های سیاسی از رقابت آسیب نمی‌بینند بلکه آنچه آنها را فرسوده می‌کند، تبدیل رقابت به نفی متقابل و تبدیل اختلاف به تردید در قواعد بازی است. در واقع هنگامی که مهمترین نیروهای سیاسی یک کشور یکدیگر را به کودتا متهم می‌کنند، این پیام به جامعه منتقل می‌شود که نهادهای موجود دیگر توانایی تنظیم مناسبات قدرت و مدیریت اختلافات را ندارند. نتیجه چنین وضعیتی، چیزی نیست جز فرسایش اعتماد عمومی، تضعیف سرمایه سیاسی و کاهش ظرفیت نظام برای مواجهه با بحران‌های وجودی چون جنگ. #کاتخون 🆔@world_order

⭕️‌سیاست ترامپ برای جبران ذخایر نفتی جهان جواب میدهد. ‌✍️ عبداله باباخانی ‌اگر فاصله اول ماه می تا پایان سپتامبر را در نظر بگیریم، عرضه جهانی نفت به طور متوسط حدود ۱۰۸ میلیون بشکه در روز و تقاضا حدود ۱۰۳ تا ۱۰۴ میلیون بشکه در روز خواهد بود. به این ترتیب بازار روزانه بین ۴ تا ۵ میلیون بشکه مازاد عرضه خواهد داشت. ‌این مازاد طی حدود ۱۵۳ روز معادل ۶۱۰ تا ۷۶۵ میلیون بشکه نفت خواهد بود. یعنی حتی اگر فرض کنیم در جریان بحران هرمز حدود ۳۶۰ میلیون بشکه از ذخایر جهان مصرف شده باشد، بازار تا پایان سپتامبر نه‌تنها کل این کاهش را جبران می‌کند، بلکه حدود ۲۵۰ تا ۴۰۰ میلیون بشکه نیز به ذخایر جهانی اضافه خواهد شد. ‌خطرات این سیاست برای فشار مجدد بر ایران، سود کارتل های نفتی و … در وبلاگ تخصصی انرژی https://open.substack.com/pub/abdolahbabakhani/p/176?r=8m4lc0&utm_medium=ios 🆔@world_order

⭕️حاج‌قاسم گفت: «باور می‌کنی اجازه نمی‌دهد؟» 📄بخش دیگری از یادداشت اخیر وحید جلیلی؛ «نگاهی به جنگ رمضان و نقد سراسیمگی غرب‌گرایان برای مقابله با تغیر پارادایم» ▪️خدا رحمت کند حاج قاسم را؛ سال ۹۶، یکی، دو هفته به دعوت بچه‌های قدس رفتم سوریه. بعد از اینکه برگشتم، یک چیزی برای آقا نوشتم که انتقادی بود. آقا در حاشیه‌اش نوشته بودند: «اگر طرحی دارید، بدهید.» بعد نامه را داده بودند به حاج قاسم و گفته بودند: «با این جلسه بگذار، ببین چه می‌گوید.» حاج قاسم گفت: «بیا، حالا حرف‌های تو را بشنویم.» من چهل تا پیشنهاد نوشتم. با چند نفر از بچه‌های دیگر رفتیم خدمت ایشان. پیشنهادها را دادم. بیشتر راجع به توسعه روابط اقتصادی، علمی، دانشگاهی و هنری با سوریه بود. خواند، بعد انداخت روی میز و گفت: «فکر کردی این‌ها به عقل خود من نرسیده؟» بعد شروع کرد توضیح دادن و درد دل کردن. زمستان ۹۶ بود. ▪️گفت: «من رفتم پیش آقای بشار اسد. بشار گفت ما به شما مدیونیم و بندر طرطوس مال شما.» اینش را یادم مانده؛ فکر کنم معادن فسفات را هم گفت یا چیزی مشابه این. گفت: «این را من با شوق و ذوق بردم توی هیئت دولت، اما آن آقای وزیر مرا مسخره کرد. گفت: "طرطوس بهت داده؟ بندر به چه درد ما می‌خورد؟"» گفتم: «بندر توی مدیترانه به درد نمی‌خورد؟» بعد گفت: «به این آقای ظریف گفتم جنگ دارد تمام می‌شود، ما می‌خواهیم روابط اقتصادی‌مان را توسعه بدهیم. الان وقتش است که بازرگان‌های ما، تجار ما و کارآفرین‌های ما بیایند اینجا و از این ظرفیت اقتصادی سوریه حداکثر استفاده را بکنند. من هم موافقت اصولی‌اش را از بشار گرفته‌ام. گفتم نیروهای شما در وزارت خارجه که جرئت ندارند توی این فضا بیایند؛ می‌گویند ناامن است و... . من می‌خواهم در تمام شهرهای سوریه مراکزی بزنم که بشود پل ارتباطی بین فعالان اقتصادی ایران و فضای سوریه. جا از من، نیرو از من، پول از من؛ تو فقط اجازه بده من در حلب، حمص، حما، دیرالزور و نقاط مختلف سوریه یک تابلو بزنم و بگوییم: "کنسولگری ایران." گفت: «باور می‌کنی اجازه نمی‌دهد؟» در این حد اخلال می‌کرده‌اند؛ همین آقایی که می‌گوید میدان در دیپلماسی اخلال می‌کرد! این چیزی بود که من خودم از حاج قاسم شنیدم. چند نفر دیگر از دوستان فرهنگی هم در آن جلسه بودند. بعد می‌گوید: «میدان باید در خدمت دیپلماسی می‌بود!» مگر می‌تواند آدمی مثل حاج قاسم، با آن عزت و با آن استغنا، بیاید در خدمت «دیپلماسیِ التماسی» تو قرار بگیرد؟ وقتی تو حاضر نبودی حتی برای منافع ملی ایران، این کمترین همکاری را با میدان بکنی. اتفاقاً آنجا بحث فایده بود. تو اگر هزینه می‌دادی در سوریه و فایده‌اش را می‌بردی، این یک گزاره تازه‌ای را به معادلات بین‌الملل جمهوری اسلامی اضافه می‌کرد. جدا از این که کل حضور ما در سوریه و لبنان، فایده بود و تضمین امنیت ملی ما بود و امروز معلوم شده شعار «نه غزه، نه لبنان» چقدر اسرائیلی و بر ضد منافع ایران بود. اما انگاره اصلی که رفقای شما به جامعه القا کرده بودند، این بود که اگر در مبارزه با اسرائیل هزینه دادی، هیچ فایده‌ای ندارد! باز می‌خواهم برگردم به آن بحث اصلی که از نظر غرب‌گراهای ایران، هر گزاره‌ای، هر پدیده‌ای، هر اتفاقی و هر ماجرایی که نشان بدهد «نظم قدیم شل شده» خطرناک است و باید آن را تکذیب، تحریف و انکار کرد. و متقابلاً هر چیزی که نظم کهنه و روبه‌افول قبلی را بزک کند و صورت آمریکا را سرخ نگه دارد، مطلوب این آقایان است. رسماً در سخنرانی‌هایشان می‌گفتند: «هیچ کاری برای این کشور بدون اجازه کدخدا به ثمر نمی‌رسد. آب خوردن شما هم به اجازه کدخدا بستگی دارد.» 🆔@world_order