🔴ایران و خلق مفهوم فرسایش دموکراتیک؛ وقتی پهپادهای ارزان، ارتش‌های قدرتمند را زمین‌گیر می‌کنند / Small Wars Journal 🔴شکست نبردهای بزرگ  🔴قدرت نظامی در جهان مدرن سال‌ها بر اساس تعداد جنگنده‌ها، ناوها، تانک‌ها، نیروهای نظامی و توان فناوری سنجیده شده است؛ اما تجربه جنگ‌های اخیر نشان داده است که پیروزی در میدان نبرد الزاماً به معنای پیروزی در جنگ نیست. از ویتنام و افغانستان تا جنوب لبنان و دریای سرخ، بازیگران ضعیف‌تر توانسته‌اند با نپذیرفتن قواعد نبرد متعارف، قدرت‌های نظامی برتر را فرسوده و از دستیابی آنها به نتیجه نهایی جلوگیری کنند. جنگ ۲۰۲۶ میان ایران، اسرائیل و آمریکا نمونه‌ای برجسته از این تناقض است. 🔴حملات گسترده آمریکا و اسرائیل بخش‌هایی از توان متعارف ایران، از جمله پدافند هوایی، نیروی دریایی و ساختار فرماندهی را هدف قرار داد و سامانه‌های هوش مصنوعی امکان شناسایی و اولویت‌بندی اهداف را در مقیاسی بی‌سابقه فراهم کردند؛ با این حال، اعلام یک پیروزی قاطع همچنان دست‌نیافتنی باقی ماند. 🔴منطق جنگ فرسایشی  🔴راهبرد بازیگران ضعیف‌تر بر یک اصل استوار است: آنها برای پیروزی نیاز ندارند در هر نبردی پیروز شوند، بلکه کافی است از شکست نهایی جلوگیری کنند. در این منطق، زمان به یک سلاح تبدیل می‌شود و هزینه‌های سیاسی، اقتصادی و روانی جنگ به تدریج توان ادامه درگیری را در طرف قدرتمند کاهش می‌دهد. ایران در جریان جنگ اخیر با ترکیب حملات محدود موشکی و پهپادی، فشار اقتصادی و اختلال در مسیرهای انرژی، تلاش کرد هزینه‌های درگیری را فراتر از میدان نبرد منتقل کند. 🔴حملات به کشتی‌های تجاری در خلیج فارس و تأثیر آن بر بازار انرژی و حمل‌ونقل جهانی نشان داد که جنگ‌های جدید تنها در جغرافیای نظامی رخ نمی‌دهند، بلکه در اقتصاد جهانی نیز ادامه پیدا می‌کنند. منطق مشابهی در کارزار حوثی‌ها در دریای سرخ دیده شد؛ جایی که بازیگری بدون نیروی دریایی بزرگ توانست با ابزارهای کم‌هزینه، هزینه‌های سنگینی را به قدرت‌های نظامی وارد کند. 🔴دموکراتیزه شدن فرسایش  🔴ظهور پهپادهای ارزان‌قیمت، هوش مصنوعی و ابزارهای تجاری نظامی، انحصار قدرت را از ارتش‌های بزرگ دور کرده است. پهپادهایی با هزینه ده‌ها هزار دلار می‌توانند سامانه‌های دفاعی چند میلیون دلاری را وادار به واکنش کنند و معادله اقتصادی جنگ را تغییر دهند. حزب‌الله با پهپادهای ارزان و تولیدشده محلی، حماس با کاهش وابستگی به فناوری‌های پیچیده و استفاده از روش‌های ساده‌تر، و ایران با به‌کارگیری شناورهای پراکنده و تاکتیک‌های نامتقارن، نشان داده‌اند که فناوری برتر همیشه به برتری راهبردی منجر نمی‌شود. 🔴جنگجوی قرن بیست‌ویکم ممکن است در هوش مصنوعی و ابزارهای تجاری همان نقشی را پیدا کند که تفنگ کلاشینکف برای شورشیان قرن بیستم داشت: کاهش موانع دستیابی به توان جنگی مؤثر. تا زمانی که راهبردهای نظامی متعارف بر نابودی سریع دشمن و نبرد تعیین‌کننده متمرکز بمانند، منطق جنگ‌های فرسایشی همچنان قدرت‌های بزرگ را با یک پرسش اساسی روبه‌رو خواهد کرد: چگونه می‌توان در نبردهای پیروز، اما در جنگ‌های طولانی شکست‌نخورده باقی ماند؟ 🆔@world_order

🔰 «ترتیبات لازم!» آیا ایران حق دارد مسیر تردد کشتی‌ها را در تنگه هرمز مشخص کند؟ ✍الله‌کرم مشتاقی 🚩 اساسا پیش از جنگ تحمیلی سوم، تنگه هرمز دو مسیر تردد داشت. کشتی‌های سنگین از مسیر شمال تردد می‌کردند و شناورهایی که آبخور پایین‌تری داشتند از جنوب. کشتی‌های مسافرتی و کروزها نیز خود را می‌چسباندند به خط ساحلی جنوبی تنگه و عبور می‌کردند. 🔻ایران اکنون با استناد به بند ۵ تفاهم‌نامه که نوشته: «با امضای این تفاهم‌نامه ایران با به‌کارگیری حداکثر تلاش خود، ترتیبات لازم را برای عبور ایمن کشتی‌های تجاری، بدون دریافت هیچ‌گونه هزینه‌ای، صرفاً به مدت ۶۰ روز، از خلیج فارس به دریای عمان و بالعکس فراهم خواهد کرد.» می‌گوید یکی از مصادیق «ترتیبات لازم» برای «عبور امن» لزوم تردد از مسیری است که تهران مشخص می‌کند. 🚩حالا آمریکایی‌ها از مسیر جنوبی با پوشش هوایی یک مسیر باز کرده‌اند که اتفاقا از لحاظ فنی خطرناک است. آنها می‌خواهند مسیر خود را جا بندازند. ⚠️در مجموع اگر ایران نسبت به مسیر مشخص شده توسط آمریکایی‌ها بی تفاوت باشد و مانند اشتباهی که در ماجرای قره‌باغ و زنگزور مرتکب شد به تفاسیر حقوقی بین‌المللی رقبا تن دهد، دچار خسارت سنگینی خواهد شد. 🌐 «تألمات و تأملات» یعنی دردها و اندیشه‌ها | تا دردی نباشد، اندیشه‌ای در کار نخواهد بود 🆔@world_order

ادعای عجیب کنترلر ترافیک هوایی مهر آباد: ۲۰ دقیقه قبل از رسیدن موشک ها به تهران، به بیت اطلاع رسانی کردم که ۳۰ تا موشک داره میاد

🔴 تدوین استراتژی امنیت ملی اسرائیل: ابعاد هسته‌ای ۲۸ ژوئن ۲۰۲۶، نوشته پروفسور لوئیس رنه برس *مقاله دیدگاه‌های مرکز بسا (BESA) شماره ۲٬۳۹۲، ۲۹ ژوئن ۲۰۲۶* خلاصه اجرایی: هر دولت جدید در اسرائیل اکنون قانوناً موظف است تا ظرف ۱۵۰ روز پس از تشکیل رسمی خود، یک استراتژی مدون امنیت ملی تهیه کند. اگرچه دکترین و استراتژی هسته‌ای احتمالاً به بالاترین سطوح طبقه‌بندی امنیتی محدود خواهد شد، اما هیچ چیز نمی‌تواند تأثیر وجودی (حیاتی) بیشتری برای اسرائیل داشته باشد. علاوه بر این، در زمانی که تهدیدات اصلی علیه اسرائیل از سوی ایرانِ هنوز پیشا-هسته‌ای و برخی گروه‌های نیابتیِ فرو-ملی ناشی می‌شود، شورای امنیت ملی باید کاربردهای گسترده‌تر و صریح‌تر بازدارندگی هسته‌ای را در نظر بگیرد. تصمیم‌گیرندگان اسرائیل باید تغییرات تدریجی اما سریعی را از «ابهام هسته‌ای عمدی» به «افشای هسته‌ای گزینشی» آغاز کنند. در غیر این صورت، اورشلیم مجبور خواهد بود واقعیت استراتژیکی را بپذیرد که در آن ایران و سایر دشمنان به طور مداوم اسرائیل را با موشک‌های بالستیک غیرهسته‌ای اما با کشندگی بالا و/یا تسلیحات شیمیایی-بیولوژیکی (CBW) تهدید می‌کنند - واقعیتی ناپایدار از جنگی بی‌پایان. صرف‌نظر از شکل جنگ بعدی اسرائیل، سلاح‌های هسته‌ایِ مفروض اورشلیم برای بازدارندگی در برابر تهدیدات هسته‌ای ضروری هستند. آنچه کمتر بدیهی به نظر می‌رسد این است که می‌توان از آن‌ها برای بازدارندگی در برابر تهدیدات غیرهسته‌ای نیز استفاده کرد. محتمل‌ترین سناریو، حالتی است که در آن یک دشمن واحد یا ائتلافی از دشمنان قصد داشته باشند حملات گسترده متعارف و/یا شیمیایی/بیولوژیکی را علیه اسرائیل آغاز کنند، خواه به صورت ضربه اول (حمله پیش‌دستانه) و یا تلافی‌جویانه. موضع بازدارندگی اسرائیل دو حالت به ظاهر متمایز از منصرف‌سازی استراتژیک را مشخص می‌کند: متعارف و هسته‌ای. در راستای حفظ ماهیت عمداً مبهم این موضع (یعنی «ابهام هسته‌ای عمدی»)، بازدارندگی هسته‌ای اسرائیل تا زمانی که تمام اشکال بازدارندگی غیرهسته‌ای به پایان نرسیده باشند، وارد عمل نخواهد شد. علی‌رغم توافق صلحِ ادعاییِ دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا با ایران، جمهوری اسلامی هم ظرفیت قابل‌توجه موشک‌های بالستیک و هم تمایل به شلیک آن‌ها علیه اسرائیل را حفظ کرده است. این امر با وجود این واقعیت صادق است که اسرائیل تنها قدرت هسته‌ای در این مناقشه و در نتیجه تنها دولتی است که قادر به دستیابی به «برتری در تشدید تنش» (escalation dominance) می‌باشد. چرا چنین سناریوی دور از ذهنی در جریان است؟ پاسخ در موضع بازدارندگیِ تغییرنیافته‌ی اسرائیل، یعنی «ابهام هسته‌ای عمدی» نهفته است. از آنجا که این موضع اجازه تهدیدات هسته‌ایِ ظریف و متناسب با شرایط را نمی‌دهد، اسرائیل فاقد گزینه‌های بازدارندگی جامع و مناسب است. با فرض منطقی (عقلانی) بودن ایران، تمایل این کشور برای خودداری از انجام حملات موشکی بالستیک غیرهسته‌ای به اسرائیل، به اعتبار موضع بازدارندگی اسرائیل بستگی خواهد داشت. اما اگر «بمب» اسرائیل همچنان به شکلی مبهم در «زیرزمینِ» اورشلیم مستقر بماند، دیگر نمی‌توان این اعتبار را بدیهی فرض کرد. و چه می‌شود اگر ایران یا یک کشور دشمن دیگر، فرضاً «غیرعقلانی» باشد؟ در این صورت، اسرائیل باید یک برنامه کم و بیش مستمر برای حمله پیش‌دستانه‌ی هدفمند را در نظر بگیرد. چه یک کشور دشمن منطقی باشد و چه نباشد، اسرائیل به یک چارچوب تمام‌طیف (فراگیر) برای ریسک‌پذیری رقابتی نیاز دارد که گزینه‌های تلافی‌جویانه‌ی یکپارچه و بی‌وقفه‌ای را ارائه دهد. ادامه دارد. https://besacenter.org/creating-israels-national-security-strategy-the-nuclear-dimension/ @world_order

🔹حمیدرضا کاظمی: مقاله دارای سه نکته کلیدی؛ 1. تغییر دکترین هسته ای اسراییل از ابهام به افشا 2. افزایش دامنه بازدارندگی هسته ای(بعبارتی هسته ای صرفا برای هسته ای نباشد و مقابله با حملات موشکی هم در نظر گرفته بشه) 3. اعلام توانایی ضربه دوم

🔻پشت‌پرده‌های جنگ 12 روزه و دور اول مذاکرات هسته‌ای ایران و آمریکا از کتاب «تغییر رژیم» - بخش دوم 🔴کتاب می‌نویسد که وقتی اسرائیل حمله را شروع می‌کند، ترامپ در دو ساعت اول از اظهار نظر خودداری می‌کند. اگر کارزار بد پیش می‌رفت، نمی‌خواست بخشی از آن باشد. اما تا صبح جمعه، وقتی موج اول حملات اسرائیل بسیار موفق به نظر می‌رسد، ترامپ که پوشش پیروزمندانه فاکس نیوز را تماشا کرده، خود را زورکی در اعتبار حمله شریک می‌کند. ترامپ با خبرنگاران تماس می‌گیرد، حملات را می‌ستاید، می‌گوید خودش نقش مرکزی در هماهنگی با اسرائیلی‌ها داشته و به ایران هشدار می‌دهد حملات بیشتری در راه است. 🔴کتاب از قول یکی از مقام‌های دولت اول ترامپ می‌گوید هیچ چیز مثل موفقیت توجه ترامپ را جلب نمی‌کند. ترامپ بعد از دیدن پوشش خبری پرشور، نمی‌تواند کنار بایستد. او خصوصی شروع می‌کند درباره انداختن «بمب بزرگ» حرف زدن؛ همان بمب 15 تنی سنگرشکن که نتانیاهو می‌خواست و فقط آمریکا در اختیار داشت. برای ترامپ این نوع مداخله جذاب بود: نمایش قدرت عظیم، بدون اعزام نیروی زمینی آمریکایی. 🔴در همین زمان ضد‌مداخله‌گرها دوباره فعال می‌شوند. کارلسن با ترامپ تماس می‌گیرد و با لحنی تندتر از معمول می‌گوید همه فکر می‌کنند اسرائیل ترامپ را دنبال خود می‌کشد. ترامپ جواب می‌دهد که همه چیز خوب پیش خواهد رفت و باید از زور برای رسیدن به صلح استفاده کرد. کارلسن دوباره هشدار می‌دهد که اگر ترامپ وارد جنگ تغییر رژیم با ایران شود، ریاست‌جمهوری‌اش تمام است. 🔴به روایت کتاب، چهار روز پس از آغاز کارزار اسرائیل، ترامپ تقریباً پیام رسمی آمریکا مبنی بر عدم شرکت در جنگ را خراب می‌کند. در ساعت ۶:۳۰ عصر ۱۶ ژوئن در Truth Social می‌نویسد همه باید فوراً تهران را تخلیه کنند. نیروهای آمریکایی هنوز مأموریت رزمی بر فراز ایران انجام نمی‌دادند، اما پست ترامپ طوری به نظر می‌رسید که انگار آمریکا حمله را شروع کرده است. مقام‌های ارشد پنتاگون نگران می‌شوند ایران از این پست بهانه بسازد و پایگاه‌های آمریکا در قطر یا عراق را بزند. سخنگوی پنتاگون، شان پارنل، با دقت اعلام می‌کند نیروهای آمریکایی در عملیات تهاجمی در حریم هوایی ایران شرکت ندارند. 🔴وقتی ترامپ از توضیح پنتاگون باخبر می‌شود، خشمگین می‌شود. او توضیح و شفاف‌سازی نمی‌خواست؛ کتاب می‌گوید که او می‌خواست ایرانی‌ها بترسند و سردرگم بمانند و ندانند چه چیزی در راه است. کتاب این را بخشی از ترجیح ترامپ در عملیات نظامی می‌داند: ابهام و تهدید. صبح روز بعد هم او می‌نویسد آمریکا کنترل کامل آسمان ایران را دارد و سپس خواسته‌ای مطرح می‌کند که حتی بعضی اعضای تندرو دولتش را شوکه می‌کند: تسلیم بی‌قید و شرط. از آن لحظه، تیم‌های ارتباطی کاخ سفید و پنتاگون عملاً کنار می‌کشند. 🔴نه روز پس از آغاز بمباران اسرائیل، آمریکا مستقیم برای یک روز وارد جنگ می‌شود و عملیات چکش نیمه‌شب را اجرا می‌کند. در این مرحله بیشتر مقام‌های ارشد دولت از اقدام ترامپ حمایت می‌کنند، چون می‌دانند توان قانع کردن او به راه دیگر را ندارند. ونس همان شب پس از حمله مضطرب به نظر می‌رسد؛ برخی این را به ترس او از گسترش جنگ نسبت می‌دهند. در اتاق آبی کاخ سفید، وقتی ترامپ متن سخنرانی‌اش را آماده  می‌کند، ونس پیشنهاد می‌دهد بعضی عبارات نرم‌تر شود. ترامپ با تندی پاسخ می‌دهد که می‌داند چه می‌کند و سپس پشتش را به ونس می‌کند. فردای آن روز، ترامپ از ونس ناراحت‌تر می‌شود، چون ونس در مصاحبه تلویزیونی عبارت محبوب ترامپ درباره نابودی کامل برنامه هسته‌ای ایران را تکرار نکرده بود. 🔴کتاب توضیح شگفت‌انگیزی از تصمیم ترامپ برای بمباران فردو دارد و می‌گوید که برخی کسانی که در اتاق تصمیم‌گیری بودند، بعدها حس غالب را چنین به یاد آوردند: ترامپ که از توان نظامی اسرائیل شگفت‌زده شده، به پوشش رسانه‌ای موفق آن حسادت کرده و مشتاق است خودش هم وارد عمل شود. 🆔@world_order

🔻مهدی خراطیان، مدیراندیشکده احیای سیاست خطاب به سفیر چین در ایران: 🔻 یک نکته انتقادی در مورد سیاست‌های چین در منطقه این است که جمهوری خلق چین نسبت به تحولات خاورمیانه گرفتار دکترین خیزش مسالمت آمیز است و در مورد تبعات راهبردهایش در منطقه دچار کم‌برآوردی است‌. 🔻 در ۲۰۲۴ بشار اسد سقوط کرد و در ۲۰۲۵ ما وارد جنگ شدیم پکن به نقش کلیدی ایران در تقابل با طرح‌هایی که آمریکا برای مهار چین در نظر دارد توجه کافی‌ندارد‌. 🔻 نشانه‌های این کم‌برآوردی چین را در کریدور آیمک می‌بینیم؛ چینی‌ها انگار خطر این کریدور که از هند به غرب آسیا می‌رسد را متوجه خود نمی‌بینند. 🆔@world_order

ظریف: وقتی پهپاد آمریکایی را زدیم توییت من مانع جنگ شد. «خاطرتان هست زمانی که پهپاد آمریکایی را در آب‌های سرزمینی ایران در خلیج فارس سرنگون کردیم؟ آمریکایی‌ها ادعا داشتند این پهپاد در آب‌های بین‌المللی سرنگون شده. وقتی این خبر را شنیدم، فوراً با آقای عراقچی، وزیر کنونی امور خارجه، تماس گرفتم و گفتم باید به این ادعا پاسخی بدهیم. آقای عراقچی با ستاد کل تماس گرفت و تأیید کردند که پهپاد در آب‌های ایران سرنگون شده است. نقشه‌ای که از موقعیت پهپاد داشتیم، شبیه نقاشی بچه‌ها بود، اما من همان را در توییتر منتشر کردم. این نقشه بچگانه به‌قدری پمپئو را عصبانی کرد که گفت ظریف در توییتر نقاشی بچه‌گانه می‌کشد. اما همین نقاشی ساده توانست از بهانه‌ای برای جنگ جلوگیری کند» پ.ن: خیلی دلم می‌خواست به مانند آقای ظریف در جهانی زندگی می‌کردم که با یک توییت ایشان جلو جنگ‌ها گرفته می‌شود اما متاسفانه در جهانی زندگی می‌کنم که با هزاران توییت مقامات بالاتر از ایشان از هم، ماشین کشتار اسرائیل در غزه را متوقف نمی‌‌کند. جامعه ار لحاظ روانی به زمانی نیاز دارد که با یک توییت ظریف آن هم از خانه خواهرش در اصفهان، جلو جنگ‌ها گرفته می‌شد😄 ⏪ بخشی از این فضای شکل‌گرفته در جامعه ریشه در چنین نگاهی داشته و واقعا تصور می‌کنند که مسائل همینقدر ساده و وابسته به نیت و گفتار و رفتار و یا چند توییت عراقچی و ترامپ است. #خرمگس 🆔@world_order

✍️مهدی خراتیان: با توجه به حمله دیشب ایالات متحده به پلهای راه آهن در دو منطقه آق قلا و کاشمر (در مسیر مسافری مشهد)، اکنون با قطعیت میتوان گفت که بزرگترین اشتباه راهبردی ایران پس از آتش بس، تلاش برای عادیسازی روابط با امارات از طریق کانالهای امنیتی سطح بالا بوده است. اما چرا چنین ادعایی میکنیم؟ ضربه به پل آق قلا که در میانه مسیر اینچه برون-گرگان-گرمسار قرار دارد، علاوه بر اینکه تصعید افقی (جغرافیایی) جنگ پس از توافق اسلام‌آباد محسوب میشود، به دلیل ماهیت کوریدوری و زیرساختی آن، یک تصعید عمودی جدی نیز تلقی میشود. مسیر اینچه برون-گرمسار هم در کوریدور شمال جنوب (اتصال ایران به هند و روسیه) و هم شرق به غرب (اتصال به چین و اروپا) نقش مهمی دارد؛ و ضربه به آن اولا در جهت ایجاد اختلال در تامین کالاهای اساسی از چین و روسیه و ایجاد ممانعت در توانیابی ایران در دور زدن محاصره دریایی است، و میدانیم که محاصره دریایی پاسخی به انسداد تنگه هرمز بوده است. (اگرچه پبش از آن و مستقلا در حال بررسی بوده است) و ثانیا این اقدام اساسا جایگاه بسیار راهبردی ایران در تقاطع کویدورهای شرقی و غربی را هدف قرار داده است. اکنون سوال اینجاست که ربط اینها به امارات چیست؟ پیشتر گفتیم که مساله تنگه هرمز و کوریدور اصطلاحا عمانی، بسیار بیش از آنکه به مسقط مرتبط باشد، به بندر راهبردی جبل علی و ارتباط آن با حیفا در اسراییل در قالب کوریدور IMEC مربوط است؛ و مساله اعمال حاکمیت ایران بر تنگه اختلالی مهم در یک شاه کوریدور جهانی است که در نظم آینده مد نظر آمریکا نقشی بسیار مهم دارد. امارات از همان ابتدای جنگ بشدت واشنگتن را در جهت ایفای نقش نظامی در تامین امنیت تنگه تحریک میکرد و پس از تجدید پیمان دفاعی خود با فرانسه اکنون پاریس و به تبع آن ناتو را وارد گود نزاع خاورمیانه کرده است. واشنگتن با ذهنیت "کوریدور در برابر کوریدور" (چشم در برابر چشم) به آق قلا حمله کرد، و با توجه به اینکه مطمئن شده یا تصور روشنی یافته که ایران امارات را از بانک اهداف حذف کرده و گزینه ای برای تصعید عمودی یا افقی جنگ ندارد و به حمله به کویت و بحرین رضایت خواهد داد (که فاقد بار تصعید و ارسال پیام راهبردی است)، اینکار را صورت داده است. به زعم آمریکا اینکار اولا ایران را در اعمال حاکمیت بر تنگه هرمز (بخوانید اختلال در کوریدور IMEC) مردد خواهد کرد، ثانیا گزینه اعمال مجدد محاصره دریایی را معتبرتر خواهد کرد و ثالثا وابستگی لجستیکی ایران را به بندرهایی چون جبل علی و کراچی (که توسعه آن تحت مدیریت امارات است) نیز بیشتر خواهد کرد. ایران با دادن کارت سفید امضای امنیتی به امارات، کشوری که در نظم آمریکایی-اسراییلی مد نظر واشنگتن حرف اول را در منطقه غرب آسیا میزند، اولا دست ترامپ را برای زدن زیرساختهای ایران باز کرده و ثانیا مقدمات نفوذ امنیتی و اقتصادی امارات را در ایران فراهم کرده است. امارات با ایران همان کاری را کرده و خواهد کرد که با رژیم بشار اسد کرد. اسد از امارات قولهای زیادی برای سرمایه گذاری و بازسازی سوریه دریافت کرد، اما ابوظبی در پشت پرده برای اسقاط اسد برنامه می ریخت و احمد العوده تحت حمایت امارات و محمد دحلان اولین کسی بود که دمشق را فتح کرد. ایران تا زمانیکه نگاه "نظم‌محور" به معادلات پیرامونی خود نداشته باشد و "بازی بزرگ" ابرقدرتها را درک نکند، برغم‌ داشتن ظرفیتها و دستاوردهای مهم در حوزه سیاسی و نظامی، در نقد کردن دستاورد جنگها و جنگ بلندمدت نظم منطقه ای بازنده خواهد بود. https://x.com/MehdiKharratya/status/2075162154307621375?s=20 🆔@world_order

🇶🇦 پشت پرده قدرت قطر؛ چرا همه به این کشور کوچک نیاز دارند؟ قطر روی نقشه کشور بزرگی نیست؛ تقریباً هم‌اندازه استان قم. اما همین کشور کوچک، امروز در پرونده‌هایی دیده می‌شود که از افغانستان و غزه تا ایران و آمریکا، انرژی، رسانه، فوتبال و دیپلماسی جهانی کشیده شده‌اند. چطور کشوری با این اندازه توانسته خودش را برای بازیگران بزرگ ضروری کند؟ 🤔 در این ویدئو سراغ مسیر قدرت‌گرفتن قطر رفتیم؛ از گاز و LNG و پایگاه العدید تا الجزیره، قطر ایرویز، PSG، جام جهانی، محاصره ۲۰۱۷ و نقش دوحه در بحران‌های منطقه. قطر بزرگ نشد؛ شبکه‌ای ساخت که قدرت‌های بزرگ، هر کدام به دلیلی، مجبور شدند از یکی از مسیرهای آن عبور کنند. 🎥 ویدئو را در یوتیوب از لینک زیر ببینید: https://youtu.be/3efFMLNckXc 00:00 قطر؛ کشور کوچک با نقش‌های متناقض 02:07 ترس از نابودی؛ ریشه سیاست خارجی قطر 04:10 گاز، LNG و تبدیل آسیب‌پذیری به وابستگی متقابل 05:20 پایگاه العدید و چتر امنیتی آمریکا 06:42 هجینگ؛ رابطه با آمریکا، ایران و بازیگران غیررسمی 08:25 الجزیره و قدرت رسانه‌ای قطر 09:38 سرمایه‌گذاری، قطر ایرویز و قدرت اجاره‌ای 11:21 میانجی‌گری قطر و آزمون بهار عربی 13:50 محاصره ۲۰۱۷ و فعال شدن شبکه بقا 17:04 افغانستان، طالبان و کاربرد بحران‌محور شبکه قطر 18:00 جام جهانی و اتصال به فوتبال جهانی 19:21 غزه، گروگان‌ها و شبکه انسانی پشت‌پرده قطر 20:10 علی الذوادی؛ چهره مرموز شبکه قطر 22:46 نقش قطر در مذاکرات ایران و آمریکا 23:52 جمع‌بندی؛ قطر چطور ضروری شد؟ 25:43 حمایت از ادامه فعالیت کانال #قدرت #قدرت_عینی #قدرت_میدانی #نظامی #اقتصادی #رسانه‌ای #فناوری 🆔@world_order