🗒 روش پیونگ‌‌یانگ برای مقابله با راهبرد «قطع سر» ▪️ خلاصه مقاله | [مرکز پژوهش‌ها و مطالعات پیشرفتۀ «المستقبل»: [در پی اِعمال اصلاحاتی در قانون اساسی کره شمالی،] برای اولین بار، این اصلاحات به رئیس‌جمهور کره شمالی [عنوان جدید رهبر کره شمالی، بعد از تغییر قانون اساسی] اختیار می‌دهد که حق خود را در استفاده از نیروهای هسته‌ای، به شورای فرماندهی هسته‌ای این کشور تفویض کند. ➖ این تفویض اختیار، چارچوبی قانونی را ایجاد می‌کند که در صورت مواجهۀ رهبری کره شمالی با تهدید وجودی یا ترور شخص رئیس‌جمهور (کیم جونگ اون)، امکان استفادۀ فوری از نیروی هسته‌ای فراهم شود. ➖ برخی ارزیابی‌ها نشان می‌دهد که این اصلاحیه، پس از آن صورت گرفت که آمریکا، راهبرد «قطع سر» را با از میان برداشتن سران برخی کشورها را عملیاتی کرد؛ ازجمله دستگیری نیکولاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا و ترور [شهید آیت‌الله] علی خامنه‌ای، رهبر ایران. ➖ این، نشان می‌دهد که [رئیس] کره شمالی، از تکرار این سناریو علیه خود می‌ترسد. شایان ذکر است با توجه به مرزهای بستۀ کره شمالی و محدودیت‌های اِعمال‌شده بر خارجی‌های ساکن در این کشور که نفوذ اطلاعاتی را بسیار دشوار می‌کند، انجام چنین حملاتی علیه کیم جونگ اون و حلقۀ نزدیکان او، آسان نیست. #رصد #یادداشت #دکترین_هسته‌ای #بازدارندگی #پرونده_مقاومت_ملی 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!

🔰ترافیک دریایی کریدور عمان در تنگه هرمز به صفر رسیده است. عمانی‌ها از ایرانی‌ها به خاطر این اقدام ممنون خواهند بود. عمان به تنگه نیازی ندارد، مساله تنگه سبب شده آنها در معرض توجه جهانی قرار بگیرند، سود جنگ را بردند، کنش‌گری سیاسی دارند و بهره می‌برند، ایران هم که امنیت آنها را تا حد قابل قبولی تضمین می‌کند. امروز بدر البوسعیدی به مقامات آمریکایی خواهد گفت اگر می‌توانید خودتان بیاید باز کنید، وقتی شما نتوانید ما عمانی‌ها که اصلا نمی‌توانیم، و با رندی از فشارها و تهدید تحریم امریکایی خلاص می‌شوند. 🆔@world_order

🔴جنگ ایران اتحاد قدیمی آمریکا و عربستان را لرزاند / نیویورک تایمز 🔴ائتلاف در آزمون  🔴جنگ ایران، روابط راهبردی میان آمریکا و عربستان سعودی را وارد مرحله‌ای پرتنش کرد؛ جایی که دو شریک دیرینه درباره نحوه مواجهه با تهران و مدیریت بحران منطقه‌ای در برابر یکدیگر قرار گرفتند. پس از آغاز حملات آمریکا و اسرائیل به ایران، عربستان تلاش کرد میان حمایت از واشنگتن و حفاظت از منافع خود تعادل برقرار کند. ریاض از همکاری نظامی و دیپلماتیک با آمریکا حمایت کرد، اما هم‌زمان در مقاطع حساس با تصمیم‌های دولت ترامپ مخالفت کرد؛ زیرا نگران بود تشدید درگیری‌ها، امنیت کشورهای خلیج فارس را بیش از پیش تهدید کند. 🔴اختلاف زمانی آشکارتر شد که آمریکا برای عملیات عبور کشتی‌های تجاری از تنگه هرمز خواستار استفاده از حریم هوایی عربستان شد، اما ریاض این درخواست را رد کرد و نگرانی خود را از بازگشت دوباره جنگ به منطقه نشان داد. این تصمیم باعث توقف عملیات آمریکا در کمتر از ۴۸ ساعت شد و نشانه‌ای از افزایش فاصله میان اولویت‌های واشنگتن و ریاض بود. 🔴تغییر محاسبات سعودی 🔴جنگ ایران نگاه عربستان به امنیت منطقه‌ای و نقش آمریکا را تغییر داده است. مقام‌های سعودی بیش از گذشته واشنگتن را شریکی غیرقابل پیش‌بینی می‌بینند و معتقدند سیاست‌های آمریکا ممکن است آنها را در معرض خطرات جدید قرار دهد. ریاض پیش از آغاز جنگ، نسبت به خطرات درگیری گسترده هشدار داده بود؛ سپس در مقطعی از ادامه فشار علیه ایران حمایت کرد، اما با تداوم قدرت ایران و افزایش هزینه‌های جنگ، به سمت پایان درگیری حرکت کرد. عربستان اکنون در کنار حفظ روابط با آمریکا، مسیرهای مستقل‌تری را دنبال می‌کند؛ از جمله تقویت روابط با چین و پاکستان و ادامه گفت‌وگوهای مستقیم با ایران درباره موضوعاتی مانند کنترل تنگه هرمز، توان موشکی و حمایت تهران از گروه‌های منطقه‌ای. 🔴از نگاه سعودی‌ها، تهدیدهای منطقه‌ای تنها به مسئله هسته‌ای محدود نیست و شبکه نیروهای نیابتی و توان موشکی ایران نیز در مرکز نگرانی‌های امنیتی قرار دارد. هم‌زمان، همکاری‌های مهم میان واشنگتن و ریاض همچنان ادامه دارد؛ از جمله مذاکرات درباره برنامه هسته‌ای غیرنظامی عربستان، توسعه مسیرهای جایگزین برای انتقال انرژی و خرید گسترده تسلیحات آمریکایی. 🔴آینده نامطمئن  🔴توافق اولیه برای آتش‌بس، بسیاری از مسائل اصلی میان ایران، آمریکا و کشورهای عربی را حل نکرده است. مسئله کنترل تنگه هرمز، برنامه موشکی ایران، حمایت تهران از گروه‌های مسلح منطقه‌ای و آینده مذاکرات هسته‌ای همچنان بدون پاسخ باقی مانده‌اند. عربستان از توقف جنگ استقبال کرده، اما درباره نتایج توافق میان واشنگتن و تهران رویکردی محتاطانه دارد و منتظر روشن شدن تعهدات عملی طرفین است. 🔴بحران اخیر نشان داد که عربستان دیگر صرفاً در چارچوب سیاست‌های آمریکا حرکت نمی‌کند و در تلاش است امنیت خود را از طریق ترکیبی از همکاری با واشنگتن، تعامل با رقبای آمریکا و مدیریت مستقیم روابط منطقه‌ای حفظ کند. جنگ ایران نه‌تنها معادلات تهران و واشنگتن، بلکه برداشت کشورهای خلیج فارس از قابلیت اتکای نظم امنیتی آمریکا را نیز دگرگون کرده است؛ نظمی که اکنون بیش از گذشته با پرسش‌هایی درباره آینده آن روبه‌رو است. 🆔@world_order

اینکه نُرم‌ها و قواعد نظم آمریکایی پیشین به‌هم‌ ریخته و قواعد جدیدی در حال شکل‌گیری است، نشان از تحول و تغییر نظم است، چه بسا افول آمریکا؛ اما آمریکا در تلاش است تا بر مخروبه‌‌های نظم پیشین، نظم جدید خود را محقق کند. شنیدم آمریکا در حوزه‌ی قدرت، یک ماده‌ای معدنی مربوط به تراشه‌ها را انحصاراً (به لحاظ معدن و تولید) در اختیار دارد و حتی در این زمینه چین وابسته به آن هست. #وابستگی #قدرت #سیالیت توکل بر خدا.

چهار سناریو بر سر هرمز پیش‌روی ایران و منطقه ‌✍️ عبداله باباخانی ‌از ابتدای مطرح شدن موضوع تنگه هرمز، بارها تأکید کرده‌ام که نباید هرمز را صرفاً از زاویه درآمدهای مستقیم اقتصادی ارزیابی کرد؛ زیرا اهمیت راهبردی، امنیتی و ژئوپلیتیکی آن برای ایران به‌مراتب فراتر از درآمدهای سالانه حاصل از عبور و مرور دریایی است. در طول دهه‌ها و حتی سده‌های گذشته نیز نگاه غالب به هرمز عمدتاً بر پایه ملاحظات امنیت ملی و ثبات منطقه‌ای بوده است. ‌از این منظر، قابل پیش‌بینی بود که اگر مسیرهای عبوری جدیدی خارج از چارچوب سنتی کریدور بین‌المللی تعریف شوند، سایر کشورهای ساحلی و ذی‌نفع نیز به دنبال ایجاد یا تقویت مسیرهای جایگزین در محدوده آب‌های خود باشند. آنچه امروز مشاهده می‌شود، نتیجه همین روند است. ‌در شرایط کنونی، به نظر می‌رسد الگوی تردد در تنگه هرمز بر سه مسیر اصلی استوار شده است: کریدور شمالی در محدوده آب‌های ایران، کریدور بین‌المللی در بخش مشترک میان ایران و عمان و کریدور جنوبی در محدوده آب‌های عمان. ‌از منظر منافع ملی ایران، چند سناریوی قابل تصور وجود دارد: ‌سناریوی نخست: بازگشت ایران و عمان به چارچوب پیشین مدیریت تردد دریایی و احیای سازوکارهای عبور و مرور قبل از جنگ ۳۹ روزه، با تکیه بر همکاری‌های دوجانبه و بدون تغییر در ساختار سنتی کریدور بین‌المللی. ‌سناریوی دوم: تداوم وضعیت فعلی و ادامه دوره‌ای از تنش‌های محدود و قابل مدیریت تا زمان مشخص شدن نتایج تحولات سیاسی در آمریکا. در این سناریو، احتمال تشدید فشارهای اقتصادی و محدودیت‌های مرتبط با تجارت انرژی ایران همچنان وجود خواهد داشت. ‌سناریوی سوم: افزایش سطح تنش‌ها و اعمال محدودیت‌های گسترده‌تر بر تردد دریایی در هرمز که می‌تواند پیامدهای اقتصادی و امنیتی قابل توجهی برای همه طرف‌های درگیر به همراه داشته باشد. ( مشابه چند هفته قبل تفاهم نامه) ‌سناریوی چهارم: بازگشت به رویارویی نظامی گسترده‌تر در منطقه؛ سناریویی که هزینه‌های آن برای تمامی بازیگران بسیار بالا خواهد بود و به همین دلیل معمولاً کم‌مطلوب‌ترین گزینه محسوب می‌شود. ‌جواب گزینه درست مشخص است اما انتخاب گزینه درست نامشخص 🆔@world_order

انتقام در سیاست، برخلاف معنای متعارف آن در روابط فردی، نه یک واکنش احساسی و نه تلاشی برای ارضای انگیزه‌های شخصی، بلکه ابزاری برای مدیریت موازنه و بازآرایی محیط راهبردی است. در واقع  در عرصه سیاست، کنش‌ها نه بر اساس نیت کنشگر، بلکه بر مبنای پیامدهایی که بر رفتار و محاسبات بازیگران بر جا می‌گذارند ارزیابی می‌شوند. ازاین‌ منظر ارزش هر اقدام تلافی‌جویانه نه در میزان خسارت واردشده یا اهمیت هدف، بلکه در توانایی آن برای تغییر ادراکات، اصلاح محاسبات و جهت‌دهی به رفتار طرف مقابل وابسته است. در این چارچوب، انتقام زمانی ماهیتی راهبردی می‌یابد که از منطق واکنش به یک رخداد یا صرف مجازات فاصله گرفته و به ابزاری برای مهندسی محیط امنیتی و بازتعریف قواعد تعامل میان بازیگران تبدیل شود. چنین اقدامی در پی آن نیست که صرفا هزینه‌ای تحمیل کند، بلکه می‌کوشد با ایجاد بازدارندگی، افزایش عدم‌قطعیت، تغییر برداشت رقیب از نسبت هزینه و فایده و واداشتن او به بازنگری در محاسبات، معادلات را به نفع کنشگر دگرگون سازد. از این منظر، موفقیت انتقام نه با شدت تخریب، بلکه با میزان تاثیر آن بر تغییر رفتار و محدود کردن گزینه‌های راهبردی طرف مقابل سنجیده می‌شود؛ زیرا در سیاست، هدف نهایی، نه تلافی یا جبران گذشته بلکه تغییر آینده است. #کاتخون 🆔@world_order

🔻شهید بهشتی: در نهضت اسلام برای درگیری حساب و کتاب هست! به صرف اینکه: «ما ایمان کامل داریم، یک گروه مومن باایمان هستیم، انضباط و تشکیلات هم داریم، بنابراین به میدان می‌رویم»، کافی نیست. 📚سه‌گونه اسلام، ص ۸۶ 🇮🇷@islamic_politics

کتاب «دولت‌ها چگونه فکر می‌کنند: عقلانیت در سیاست خارجی» (به انگلیسی: How States Think) اثر جان میرشایمر و سباستین روزاتو، دقیقاً همان مدل تحلیلی کتاب ولی نصر را در سطحی کلان‌تر و نظری‌تر تایید می‌کند. ادعای مرکزی میرشایمر در این کتاب این است که «بیشتر دولت‌ها، بیشتر اوقات در سیاست خارجی خود کاملاً عقلانی رفتار می‌کنند» و برچسب «غیرعقلانی» یا «ایدئولوژیک دیوانه» که رسانه‌های غربی به کشورهایی مثل ایران یا روسیه می‌زنند، آدرس غلط و ناشی از نفهمیدن منطق ژئوپولیتیک است. [1, 2, 3, 4] فرمول و مدل میرشایمر برای اثبات عقلانی بودن استراتژی کلان کشورها (از جمله مدل محور مقاومت ایران) بر سه اصل استوار است که در ادامه به تفکیک کتاب تشریح می‌شود: [5, 6] ۱. تعریف عقلانیت: بقا به عنوان هدف مطلق (Goal Rationality) میرشایمر در فصل مربوط به «عقلانیت هدف» استدلال می‌کند که در دنیای آنارشیک، تنها یک قانون تغییرناپذیر وجود دارد: تلاش برای بقای دولت. [5, 6] انطباق با مدل ایران: از نظر میرشایمر، هدف نهایی جمهوری اسلامی نه صدور ایدئولوژی برای خودِ ایدئولوژی، بلکه حفظ بقای نظام و حاکمیت ملی ایران در محاصره تهدیدات است. بنابراین، وقتی هدف «بقا» باشد، هر ابزاری که به این بقا کمک کند کاملاً عقلانی است. [1, 5] ۲. استراتژی بر اساس نظریه‌های معتبر (Strategic Rationality) کتاب توضیح می‌دهد که رهبران عقلانی بر اساس نقشه‌های ذهنی و «نظریه‌های معتبر روابط بین‌الملل» تصمیم می‌گیرند، نه بر اساس توهمات یا جنون مذهبی. [4, 7] انطباق با مدل ایران (محور مقاومت): دکترین «محور مقاومت» ایران دقیقاً بر پایه نظریه «دفاع پیشگیرانه» و «موازنه قوا» چیده شده است. ایران می‌داند که توانمندی تسلیحات متعارفش (مثل نیروی هوایی) از آمریکا و اسرائیل ضعیف‌تر است. در نتیجه، طبق منطق رئالیسم تهاجمی/تدافعی، ساختن زنجیره‌ای از متحدان منطقه‌ای (حزب‌الله، انصارالله، حشدالشعبی) عقلانی‌ترین راه برای انتقال خط مقدم به خارج از مرزها و ایجاد «بازدارندگی کم‌هزینه» است. میرشایمر این نوع محاسبات را نمونه بارز تفکر استراتژیک عقلانی می‌داند. [7] ۳. تصمیم‌گیری مشورتی و بوروکراتیک (Deliberation) یکی دیگر از شاخص‌های عقلانیت از نظر میرشایمر این است که تصمیمات بزرگ یک کشور حاصل تصمیم‌گیری‌های فردی، ناگهانی یا احساسی یک نفر نیست، بلکه در ساختارهای مشورتی و پس از بحث‌های طولانی بین نهادهای نظامی، امنیتی و دیپلماتیک شکل می‌گیرد. [4, 8] انطباق با مدل ایران: سیاست‌های منطقه‌ای ایران و توسعه محور مقاومت، تصمیماتی هیجانی نیستند، بلکه خروجی نهادهای بالادستی و مشورتی (مانند شورای عالی امنیت ملی) در طول چند دهه بوده‌اند که روند تحولات منطقه را رصد و تحلیل کرده‌اند. [7] نقد میرشایمر به حماقت آمریکا در قبال ایران میرشایمر در مقالات و تحلیل‌های تکمیلی خود (از جمله در یادداشت‌های پیوست کتابش) صراحتاً اقدامات دشمنان ایران را غیرعقلانی می‌خواند، نه رفتار ایران را. برای مثال: [9] او تصمیم ترامپ برای ترور شهید سلیمانی یا تهدید به حمله نظامی به ایران را کاملاً غیرعقلانی (Irrational) ارزیابی می‌کند؛ چون بر اساس یک «نظریه پیروزی ناقص» شکل گرفته بود که فکر می‌کرد با این کار ایران تسلیم می‌شود، در حالی که نتیجه معکوس داد و بازدارندگی ایران را محکم‌تر کرد. [9] میرشایمر تلاش ایران برای دستیابی به توانمندی یا آستانه هسته‌ای را هم در همین کتاب و نظریات دیگرش کاملاً عقلانی می‌داند؛ زیرا کشوری که توسط قدرت‌های هسته‌ای (آمریکا و اسرائیل) تهدید به تغییر رژیم می‌شود، طبق منطق بقا، چاره‌ای جز افزایش سطح بازدارندگی خود ندارد. خلاصه کلام از زبان میرشایمر اگر بخواهیم مدل کتاب «دولت‌ها چگونه فکر می‌کنند» را روی ایران پیاده کنیم، پاسخ این است: سیاست خارجی و منطقه‌ای ایران (محور مقاومت) نه حاصل افراط‌گرایی، بلکه محصول یک دکترین بقای کاملاً عقلانی، حساب‌شده و مبتنی بر واقعیات سخت ژئوپولیتیک است تا مانع از تهاجم نظامی به خاک خود شود. [1, 7] [1] https://www.independent.org [2] https://mises.org [3] https://www.iranketab.ir [4] https://books.google.com [5] https://www.independent.org [6] https://cisss.org.pk [7] https://frqjournal.csr.ir [8] https://www.tandfonline.com [9] https://mearsheimer.substack.com 🆔@world_order

#کتاب «استراتژی کلان ایران: یک تاریخ سیاسی» اثر دکتر ولی نصر مشاور دولت اوباما ، اساساً برای ارزیابی «درست یا غلط بودن» اخلاقی یا ایدئولوژیک سیاست خارجی ایران نوشته نشده است؛ بلکه از دیدگاه واقع‌گرایی دفاعی (Defensive Realism) نشان می‌دهد که چرا راهبرد «محور مقاومت» و «دفاع پیشگیرانه»، پاسخی منطقی، عقلانی و حساب‌شده به تهدیدات پیرامونی ایران بوده است. بخشی هایی از کتاب در پست بعد 🆔@world_order

کتاب «استراتژی کلان ایران: یک تاریخ سیاسی» اثر دکتر ولی نصر، مشاور دولت اوباما اساساً برای ارزیابی «درست یا غلط بودن» اخلاقی یا ایدئولوژیک سیاست خارجی ایران نوشته نشده است؛ بلکه از دیدگاه واقع‌گرایی دفاعی (Defensive Realism) نشان می‌دهد که چرا راهبرد «محور مقاومت» و «دفاع پیشگیرانه»، پاسخی منطقی، عقلانی و حساب‌شده به تهدیدات پیرامونی ایران بوده است. [1, 2] نویسنده در بخش‌های مختلف کتاب (به‌ویژه در بخش دوم تحت عنوان Khamenei and the Grand Strategy of Resistance) تبیین می‌کند که چرا این رویکرد از نظر امنیت ملی ایران کارآمد و ناگزیر بوده است. سرفصل‌ها و استدلال‌های کلیدی کتاب به همراه ارجاع به صفحات نسخه اصلی انگلیسی (انتشارات دانشگاه پرینستون) به شرح زیر است: [3] ## ۱. درس‌های جنگ تحمیلی و درک «تنهایی استراتژیک» (صفحات ۷۳ تا ۱۱۰) ولی نصر در فصل ۴ (دفاع مقدس: چگونه جنگ استراتژی ایران را متحول کرد) توضیح می‌دهد که تنهایی ایران در جنگ با عراق، سنگ‌بنای عقلانیت محور مقاومت شد. [3] * محور استدلال: ایران در جنگی هشت‌ساله قرار گرفت که در آن تقریباً تمام قدرت‌های بزرگ (آمریکا و شوروی) و کشورهای عربی پشت سر صدام بودند. این تجربه به رهبران ایران ثابت کرد که در دنیا تنها هستند، نظام بین‌الملل قابل اعتماد نیست و هیچ قدرت خارجی در روز حادثه به داد ایران نخواهد رسید. [4, 5] * منطق کارآمدی مقاومت: نصر استدلال می‌کند که دکترین «خوداتکایی نظامی» و نیاز به «عمق استراتژیک» دقیقاً برای جبران این تنهایی و جلوگیری از تکرار چنین تهاجم مرگباری شکل گرفت. [2, 4] ## ۲. دکترین دفاع پیشگیرانه و بازدارندگی (صفحات ۲۵۰ تا ۲۶۵) در فصل ۷ (دفاع پیشگیرانه: جستجوی عمق استراتژیک برای مقاومت) و فصل ۸ (ظهور محور مقاومت)، نویسنده به طور مستقیم کارآمدی این شبکه منطقه‌ای را تحلیل می‌کند. [3] * محور استدلال: نصر می‌نویسد شبکه‌سازی ایران و حمایت از گروه‌هایی مانند حزب‌الله، حماس و انصارالله به عنوان ابزار موازنه قوا عمل می‌کنند. این نیروها به ایران اجازه می‌دهند تا به جای جنگیدن در داخل مرزهای خود، تهدیدات را در دوردست‌ها و در مرزهای دشمنانش (مانند اسرائیل و پایگاه‌های آمریکا) مهار کند. [2, 4] * منطق کارآمدی مقاومت (صفحه ۲۶۳): نویسنده صراحتاً اشاره می‌کند که محور مقاومت به عنوان «سپر بازدارنده اصلی ایران» عمل کرده است. این استراتژی هزینه‌های حمله نظامی مستقیم آمریکا یا اسرائیل به خاک ایران را به شدت بالا برده و عملاً مانع وقوع جنگ در داخل خاک ایران شده است. نصر توضیح می‌دهد که این شبکه به ایران اجازه می‌دهد «با شروط خود و در زمان مورد نظر خود» بجنگد. [2, 4, 6] ## ۳. کارآمدی در برابر سیاست‌های مهار آمریکا (صفحات ۲۷۰ تا ۲۷۵) در اواخر بخش دوم، نصر به زنجیره تحولات پس از حملات ۱۱ سپتامبر و اشغال عراق و افغانستان توسط آمریکا می‌پردازد. [7] * محور استدلال: پس از آنکه بوش پدر و پسر سیاست «مهار دوگانه» و قرار دادن ایران در «محور شرارت» را پیش بردند، ایران دریافت که هدف بعدی تغییر رژیم از سوی واشنگتن است. [7] * منطق کارآمدی مقاومت: ولی نصر نشان می‌دهد که ایران با فعال کردن اهرم‌های منطقه‌ای خود در عراق و افغانستان، عملاً پروژه خاورمیانه بزرگ آمریکا را با بن‌بست مواجه کرد. از نظر نصر، اگر ایران این ابزارهای نفوذ (محور مقاومت) را نداشت، به راحتی توسط ارتش آمریکا محاصره و منزوی می‌شد. ## نتیجه‌گیری تحلیل کتاب کتاب در صفحه ۲۸۰ (فصل پایانی: بهای مقاومت) یادآور می‌شود که اگرچه این سیاست هزینه‌های اقتصادی سنگینی (مانند تحریم‌ها) برای ایران داشته است، اما از دیدگاه کادر امنیتی و تصمیم‌گیران تهران، «بقا و حفظ حاکمیت ملی ایران در یک محیط به شدت خصمانه» بزرگترین دستاورد این استراتژی بوده و نشان می‌دهد که این منطق از نظر محاسبات بقا، تا حد زیادی به اهداف خود دست یافته است. [2, 8] [1] [https://ciss.org.pk](https://ciss.org.pk/irans-grand-strategy-a-political-history-book-review/) [2] [https://www.ariel.ac.il](https://www.ariel.ac.il/wp/jimes/wp-content/uploads/sites/147/2025/12/JIMES-11-2-5-Brami-Shoval-Review.pdf) [3] [https://www.gbv.de](https://www.gbv.de/dms/weimar/toc/1912851210_toc.pdf) [4] [https://indiasworld.in](https://indiasworld.in/irans-grand-strategy-a-political-history-by-vali-nasr/) [5] [https://www.khabaronline.ir](https://www.khabaronline.ir/news/2208575/%D8%A8%D8%B1-%D9%84%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%82%D9%84%D9%85-%D9%88%D9%84%DB%8C-%D9%86%D8%B5%D8%B1-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%DA%A9%D8%B1%D8%AF) 🆔@world_order

ایران؛ بازیگرِ همیشه حاضر در کانون تحولات جهانی در دنیایی که نقشه‌های ژئوپلیتیکی مدام در حال تغییرند، «ایران» یک استثناست؛ کشوری که نه نادیده گرفته می‌شود و نه به راحتی قابل مهار است در کتاب «استراتژی کلان ایران»، ما با روایتی متفاوت از این قدرت منطقه‌ای روبرو هستیم. این اثر، دریچه‌ای است به تحلیل‌های ولی نصر، استاد برجسته علوم سیاسی و روابط بین‌الملل در دانشگاه جانز هاپکینز که به عنوان یکی از دقیق‌ترین تحلیل‌گرانِ خاورمیانه شناخته می‌شود. نصر که پیش‌تر به عنوان مشاور ارشد اوباما در وزارت امور خارجه آمریکا فعالیت کرده، در این کتاب با نگاهی عمیق، لایه‌های پنهانِ سیاست خارجی ایران را کالبدشکافی می‌کند او به جای تکرار کلیشه‌ها، به ما نشان می‌دهد که راهبرد کلان ایران چگونه بر پایه تلفیقی از هویت تاریخی، ضرورت‌های بقای امنیتی و سودایِ قدرت منطقه‌ای بنا شده است اگر می‌خواهید بدانید چرا تحرکات تهران، معادلات واشنگتن، تل‌آویو و ریاض را به‌هم می‌ریزد، این کتاب نقشه راه شماست. مطالعه این اثر، عبور از سطحی‌نگری‌های رسانه‌ای و ورود به عمقِ استراتژی‌هایِ بازیگرِ بزرگِ خاورمیانه است 🆔@world_order

یک کتابی هست : Grand Strategy of Iran به قلم ولی نصر که ایشان کتاب ظهور/تجدید حیات شیعه The Shia revival را هم نوشته اند . کتاب اول را می خوانید کاملا متوجه می شوید استراتژی امنیتی و سیاستگذاران آن نه بر مبنای ایدویولوژی ، بلکه بیشتربر مبنای ریالیسم ژیوپلتیکی منطقه غرب آسیا است. بسیار این دو کتاب در کنار کتاب برگمن به درک تقابل اسراییل - امریکا به ایران کمک می کند.