فرهاد قنبری جمهوریخواهی یا صدای اسرائیل اینکه عده‌ای سلطنت‌طلب باشند را می‌فهمم. سلطنت تاریخ دیرپایی در ایران داشت و طبیعتا در جامعه همیشه طرفدارنی داشته و دارد. (عمده نقدم به جریان سلطنت‌طلب امروز این است که بخش قابل‌توجهی از این جریان، فهم دقیق و درستی از نهاد سلطنت و تاریخ شاهنشاهی ایران ندارند و کنش‌شان‌های احمقانه و ضدایرانی‌شان توهین به بخش بزرگی از تاریخ شاهنشاهی در ایران است) جریان‌های مختلف چپ‌گرا را نیز تا حدی می‌فهمم؛ هرچند معتقدم جریان چپ، در هر خوانشی (چه کلاسیک و چه قرائت‌های جدیدتر) به دلیل فقدان شناخت کافی از ایران به‌عنوان یک «کانسپت» تاریخی، فرهنگی و سیاسی، هیچ‌گاه امکان تبدیل‌شدن به گفتمان غالب در ایران را نداشته و نخواهد داشت. اما جریان جمهوری‌خواه ایرانی را هیچ‌گاه نتوانسته‌ام بفهمم. جمهوری‌خواهی یا دموکراسی‌خواهی، فارغ از اینکه از کدام مدل دموکراسی غربی (فدرال، تک‌ساخت، پارلمانی یا ریاستی) دفاع کند، به باور من برای ایران در شرایط تاریخی و اجتماعی کنونی، بیش از آنکه راه‌حل باشد، می‌تواند به مسئله‌ای برای بقای تمامیت ارضی کشور تبدیل شود. 👈 در پشت شبکه‌های تلویزیونی فارسی‌زبان، صفحات مجازی و مجموعه صداهایی که به‌صورت گسترده حول شعار «دموکراسی برای ایران» تولید و بازتولید می‌شوند، به سهولت می‌توان نقش و منافع سازمان‌های اطلاعاتی و امنیتی ناتو، اسرائیل و برخی کشورهای منطقه را مشاهده کرد. این بازیگران به‌خوبی می‌دانند که انتقال مستقیم مدل‌های حکمرانی رایج در اروپا و آمریکا به ایران، بدون توجه به ویژگی‌های تاریخی، اجتماعی، قومی و ژئوپلیتیکی کشور، به دموکراسی منجر نخواهد شد بلکه در کوتاه‌مدت ایران را با بحران سیاسی، آشوب و تجزیه مواجه خواهد کرد. ایران، به دلیل ویژگی‌های تاریخی، جغرافیایی، قومی، ژئوپلیتیکی و تجربه تاریخی خود، برای حفظ انسجام و ثبات سیاسی به یک مرکز ثقل قدرتمند در ساختار حکومت نیاز دارد. بنابراین، حکومتی که در آن هیچ مقام یا نهاد واحدی در نهایت مسئولیت و اختیار تصمیم‌گیری نهایی را بر عهده نداشته باشد، با خطر منازعه قدرت، بی‌ثباتی و گسست سیاسی و تجزیه مواجه خواهد شد. به بیان ساده‌تر، مسئله اساسی ایران این است که ساختار حکومت باید به‌گونه‌ای طراحی شود که در نهایت یک مرکز قدرت مشخص، مسئول حفظ وحدت سیاسی و تمامیت ارضی کشور باشد. در ایران یا باید یک نظام شاهنشاهی مانند سلسله سامانیان (وقتی اسم شاهنشاهی می‌آوریم، دلقک پهلوی را از ذهن بیرون کنید، چرا که قاچاقچیان مواد مخدر و بزهکاران هم وجاهت قانونی و اخلاقی و فهم سیاسی و اجتماعی بیشتری از او برای حکومت در ایران دارند) حاکم باشد و یا اگر یک نظام جمهوری قرار است حکومت کند، بهترین مدل همین مدل «جمهوری اسلامی» است که رهبری در راس حکومت حرف آخر را می‌زند.

⏪ حقیقتا موجودات چند‌ش‌آور و کثیفی هستند، این جماعت رمال که به اسم تحلیلگر به مانند مور و ملخ همه جا ریخته و چرک‌ها، عقده‌ها و و حقارت‌های درونی خود را به اسم تحلیل بیرون می‌ریزند. این جماعت لیاقت رهبری مانند آقای خامنه‌ای که تا شهادت خود و خانواده‌اش پیش رفت اما حاضر به معامله بر سر منافع ایران نشد را ندارد. این جماعت لیاقت رهبری که با ایستادگی خود بر سر منافع ملی، در میان انواع فشارهای بین‌المللی، فلات خشک ایران را به کشوری مدرن با شبکه عظیم بهداشت و راه و آموزش و قدرت موشکی و نظامی تبدیل کرد را ندارد. لیاقت این جماعت رهبری مثل صدام و همین حکام فاسد عرب است که امنیت و اقتصاد کشور را به آمریکا برون‌سپاری می‌کرد و خود و خانواده‌اش در کاخ‌های آنچنانی مشغول تفریح می‌شد و با ته مانده ثروت کشور گاهی هم یک برج و ورزشگاه و کازینویی چیزی می‌ساخت و چند فوتبالیست و رقاصه و خواننده آمریکایی دعوت می‌کرد تا ملت ثناگویش باشند. لیاقت این جماعت این چنین ایثاری نبود که الان با این زبان کثیف، شهادت ایشان را نابود شدن توسط آمریکا خوانده و بحث انتقام خون رهبری و شهدا را در حد عقده خونخواهی فرزند- پدر، تقلیل دهند.

قائم‌پناه، معاون رئیس‌جمهور: من اگر بودم و میدانستم آمریکا رهبر ما رو شهید میکنه، دست از غنی سازی برمی‌داشتم. ۱- خوک نارنجی به وضوح و علنی بارها و بارها گفته است که هدف ما از حمله به ایران به دست گرفتن منابع نفتی و انرژی ایران است. اما متأسفانه مقام دولتی ما آنقدر پرت از دنیاست که تصور می‌کند اگر غنی‌سازی خود را تعطیل می‌کردیم، آمریکا به ایران حمله نمی‌کرد. ۲- ایران در آخرین دور مذاکرات قبل از جنگ حاضر به پذیرش بسیاری از محدودیت‌های هسته‌ای بود، اما طرف مقابل از مدت‌ها پیش (و به ویژه پس از به دست گرفتن بی هزینه نفت ونزوئلا) تصمیم به جنگ گرفته بود. ۳- رهبری کاملا آگاهانه میان حفظ جان خویش و ایستادن بر سر استقلال کشور و جلوگیری از بلعیده شدن ایران توسط آمریکا، دومی را انتخاب کرد.

فرهاد قنبری: عصر، عصر حمله به آخوند و حجاب و مذهب و تمسخر و تحقیر، دینداران است و طبیعتا آنهایی که بچه‌زرنگ‌ترند و روح کاسب‌کارشان، پژواک زمانه را زودتر دریافت می‌کند، در تلاش‌اند که از این خوان گسترده برای کلاه خود نمدی ببافند. به این واسطه است که هر روز از لُپ‌لُپ شبکه‌های اجتماعی چهره جدید و شعبده جدید و به تبع آن کاسبکاری جدیدی پیدا شده و امکان جدیدی برای جامعه تشنه تمسخر و توهین و تحقیر فراهم می‌کند. می‌گوید من در چشمان زنان محجبه حسرت و نفرتی نسبت به زنان بدون حجاب می‌بینم. خب که چه؟ آیا به چشم تک تک زنان محجبه نگاه کرده و به چنین شناختی رسیدی؟ یا صرفا روح کاسبکارت چنین سخنانی را مشتری‌پسند می‌داند؟ 👈 احتمالا زنان محجبه‌ای باشند که با حسرت به زنان بی‌حجاب نگاه می‌کنند، اما من هم به تجربه می‌گویم که نفرتی که در نگاه زنان بی‌حجاب نسبت به زنان محجبه می‌بینم، چند برابر بیشتر است. 👈 به تجربه می‌گویم آرامش و وقاری که در زنان محجبه می‌بینم بسیار بیشتر از زنان بی‌حجاب است. 👈 به تجربه می‌گویم نسبت زنان بی‌حجابی که به عمد دنبال بهانه برای درگیری با زنان محجبه می‌گردند، چند برابر بیشتر از برعکس آن است.

روح کاسبکارانه بدترین ویژگی هر انسانی است. و وای به حال جامعه‌ای که این ویژگی به رفتار نرمال و پسندیده عمومی تبدیل شده و مورد تایید و تشویق قرار بگیرد. روح کاسبکار همه چیز را با منطق کاسبکارانه می‌فهمد. کاسبی‌اش ایجاد کند در تلویزیون برای سلامتی حاکمان جمهوری اسلامی دعا می‌کند و فردا روزی که احساس کند کاسبی با این عنوان دیگر جواب نمی‌دهد، بساطش را در اینترنشنال و متلک و فحاشی به حکومت می‌جوید‌. روح کاسبکارش ایجاب کند با پیشنهاد مستقیم رئیس‌جمهور، مربی تیم ملی می‌شود. در صداوسیما سربند یا زهرا می‌بندد، درباره مهدویت در اندیشه بنیانگذار انقلاب مقاله می‌نویسد و...، اگر و چند روز دیگر، روح کاسبکارش احساس کند که الان کاسبی بهتر در دشمنی با آنهاست، به تک‌تک آنها پشت کرده و از در دشمنی درمی‌آید. روح کاسبکار چون به همه چیز به چشم معامله نگاه می‌کند و چون جهانی فرای کاسبی نمی‌شناسد از یحیی سنوار تا سیدحسن نصرالله و سلیمانی را کاسب می‌بیند. روح کاسبکار از اینکه کسی شش ماه پرچم وطنش را بر دوش بکشد را نمی‌فهمد، با منطق کاسبکارانه قیمتی برای آن می‌تراشد. روح کاسبکار از عشق تا دوستی و رفاقت و سیاست و هنر و همه چیز را با منطق کاسبی می‌فهمد. روح کاسبکار یک چیز می‌شناسد و آن منافع شخصی است. نه عقیده‌ای، نه باوری و نه هیچ چیز دیگری..

‌🔻حملات امشب آمریکا گسترده بوده و به نظر می‌رسد ایران نیز در واکنش به این وضعیت، سطح پاسخ خود را گسترش خواهد داد. با توجه به شرایط موجود، تحولات مهم و داغی در پیش خواهد بود. ‌واشنگتن همزمان دو مسیر فشار اقتصادی و نظامی را فعال کرده و رویکردی چندوجهی‌تری از گذشته برای فشار در پیش گرفته است. در مقابل، ایران نیز برای عبور از این مرحله، به چالش کشاندن محاصره و ایجاد بازدارندگی مؤثرتر، احتمالا سطح و نوع پاسخ خود را ارتقا خواهد داد. ‌به‌طورکلی، تنش وارد مرحله‌ای حساس‌ پس از دوره‌ای از تعلیق تنش شده و نحوه واکنش طرفین در روزهای آینده مسیر تحولات بعدی را تعیین می‌کند.

پادگان تفنگداران آمریکایی در اردن موسوم به کمپ تیتین هدف موشک‌های بالستیک قرار گرفت. ملت قهرمان و بپاخاسته ایران اسلامی، ارتش تروریستی و شکست خورده آمریکا، عاجز از رویارویی مستقیم با رزمندگان اسلام با حمله وحشیانه به یک منزل مسکونی در سیریک، محل مجلس عقد دو جوان پاک را به خاک و خون کشیده و با به شهادت رساندن و مجروح کردن نزدیک به پنجاه نفر از مردم عزیزمان خاطره وحشیگری مدرسه میناب و ورزشگاه لامرد را زنده کرد. رژیم کودک‌کش آمریکا در این حمله جنایتکارانه یک بار دیگر با به شهادت رساندن چندین نفر از جمله یک کودک، عمق کینه‌توزی و دشمنی خود با مردم ایران را آشکار کرد. در پاسخ به این شرارت سبعانه، رزمندگان دلیر نیروی هوافضای سپاه در موج دوم عملیات تنبیه متجاوز "با رمز مقدس یا رسول الله (ص)" با حمله سنگین موشک های بالستیک به پادگان تفنگداران آمریکایی در اردن موسوم به کمپ تیتین، واقع در سواحل خلیج عقبه، تعداد زیادی از نیروهای آمریکایی را به درک واصل کرده و چند تاسیسات مهم و بالگردهای هجومی دشمن را منهدم نمودند. عملیات انتقامی نیروهای اسلام ادامه دارد. پی‌نوشت: تصویر مربوط به کمپ تیتین در عقبه

تکذیب برخی ادعاها درباره توسعه روابط با چین 🔹دفتر نماینده ویژه جمهوری اسلامی ایران در امور چین در پی انتشار برخی اظهارات و مطالب رسانه‌ای مبنی بر اینکه جمهوری خلق چین، سفر نماینده ویژه کشورمان در امور چین و گسترش روابط تهران و پکن را مشروط به تحقق مجموعه‌ای از شروط از سوی جمهوری اسلامی کرده است، اطلاعیه‌ای صادر کرد. در این اطلاعیه آمده است: 🔹انتساب چنین شروطی به طرف چینی و ادعای مشروط شدن سفر و توسعه روابط دو کشور به تحقق موارد مطرح‌شده، فاقد صحت است. مخالفت قاطع و صریح جمهوری خلق چین در برابر تحریم‌های یکجانبه آمریکا نشان‌دهنده رویکرد حمایتی چین در قبال جمهوری اسلامی ایران است. 🔹روابط جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین بر پایه احترام متقابل، منافع مشترک و مشارکت جامع راهبردی دو کشور استوار بوده و همکاری‌ها و رایزنی‌های دو طرف در حوزه‌های سیاسی، اقتصادی، تجاری، سرمایه‌گذاری و سایر زمینه‌های مورد توافق، به‌طور مستمر در حال پیگیری و توسعه است. 🔹از رسانه‌ها، فعالان سیاسی و صاحب‌نظران انتظار می‌رود در انتشار مطالب مرتبط با روابط خارجی کشور، به‌ویژه مناسبات با شرکای مهم بین‌المللی، دقت لازم را به عمل آورده و از انتشار اخبار، برداشت‌ها و گمانه‌زنی‌های تأییدنشده که می‌تواند بر منافع ملی و روابط خارجی جمهوری اسلامی ایران تأثیرگذار باشد، خودداری کنند. 🔹 روابط خارجی کشور و منافع ملی، عرصه رقابت‌ها و منازعات جناحی و رسانه‌ای نیست و صیانت از آن، مسئولیتی مشترک است.

این خبر از جماران نیوز هست که در واکنش به ادعای حسین مرعشی است. مرعشی گفته چین خواسته که ایران رابطه اش با عربستان و آمریکا رو خوب کنه و تنگه رو باز کنه...

🔹مصطفی نجفی: اظهارات آقای مرعشی درباره شروط چین دقیق نیست. مسئله اصلی چین، تعیین پیش‌شرط‌های مشخصی برای ایران مثل باز کردن تنگه هرمز‌ نیست؛ بلکه پکن به دنبال آن است که ایران موضع و سیاست خود را در قبال برخی پرونده‌های حساس و تعیین‌کننده روشن کند. از وضعیت تنگه هرمز گرفته تا نحوه تعامل یا تقابل با کشورهای منطقه و همچنین آینده پرونده هسته‌ای. در واقع، دنبال این هستند که ایران سیاست‌اش را در پرونده‌های مهم به صورت شفاف ارائه کند تا اینکه سیاست‌هایش را به نحوی که آن‌ها می‌خواهند تغییر دهد! برای نمونه، در موضوع تنگه هرمز، مطالبه چین الزاماً این نیست که ایران حتماً و با فوریت تنگه را باز کند. آنچه برای چینی‌ها اهمیت دارد، پیش‌بینی‌پذیر شدن سیاست ایران است؛ اینکه ایران چه رویکردی در قبال تنگه دارد، این رویکرد با چه اهدافی دنبال می‌شود، تحت چه شرایطی تنگه بسته یا باز خواهد بود و این وضعیت قرار است تا چه زمانی ادامه پیدا کند. بنابراین، مسئله را نمی‌توان صرفاً در قالب شروط چین صورت‌بندی کرد. چین بیش از آنکه در پی تحمیل یک تصمیم مشخص به ایران باشد، تلاش می‌کند سطح ابهام و عدم قطعیت درباره سیاست‌های تهران را کاهش دهد. پکن برای حفاظت از منافع اقتصادی و راهبردی خود، می‌خواهد بداند با چه سناریویی مواجه است تا بتواند متناسب با آن، روابط و برنامه‌ریزی‌های خود را تنظیم کند. از این منظر، مطالبه اصلی چین را می‌توان شفاف شدن مسیر سیاست ایران دانست، نه الزام ایران به پذیرش یک پیش‌شرط مشخص. از نظر چینی‌ها، هرچه این مسیر برای آن‌ها روشن‌تر و قابل پیش‌بینی‌تر باشد، امکان مدیریت ریسک‌ها و تنظیم مناسبات دو کشور نیز بیشتر خواهد بود. https://x.com/Mostafa_Najafii/status/2095040341468446767