پاکستان هم فقط حملات یمن به خاک عربستان را محکوم کرد 🔹درحالیکه حملات نیروهای انصارالله به خاک عربستان پرسشهایی را درباره فعال شدن بند دفاع متقابل پیمان مکه ایجاد کرده، نخست وزیر پاکستان در تماس با ولیعهد سعودی تنها به محکوم کردن این حملات بسنده کرد! 🔹این تماس در شرایطی انجام شده که عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه در مردادماه «پیمان دفاع مشترک مکه» را به امضا رساندند. بر اساس این معاهده دفاعی، «حمله به خاک هر یک از این سه کشور، حمله به تمامی آنها تلقی خواهد شد.» @Farsna

🔵آیا چین نجات‌دهنده خواهد بود؟ چرا ممکن است پکن تنها طرفی باشد که می‌تواند به جنگ ایران پایان دهد ✍تریتا پارسی https://fxtwitter.com/tparsi/status/2098823546956861831 با توجه به برداشت اشتباه ترامپ از موازنه قوای فعلی، شاید تنها برگ برنده دیپلماتیکی که بتواند ما را از فاجعه در حال وقوعِ دور سوم جنگ ایران عقب بکشد، تصمیم پکن برای ورود به ماجرا و تحمیل یک توافق باشد. من دقیقاً همین موضوع را همین دیروز در برنامه گلن دیسن مطرح کردم. چند ساعت بعد، رئیس‌جمهور شی جین‌پینگ آمادگی چین را برای استفاده از نفوذ دیپلماتیک خود جهت کمک به پایان دادن به این جنگ اعلام کرد. چین به طور سنتی از درگیر شدن در مناقشات سایر کشورها خودداری می‌کند—از جمله از طریق به کارگیری وزن دیپلماتیک خود برای حل آنها، حتی زمانی که منافع خودش در ثبات بتواند میانجی‌گری را توجیه کند. پکن می‌خواهد هم از سرافکندگی ناشی از یک طرح دیپلماتیک شکست‌خورده و هم از خطر مسئولیت‌پذیریِ ناخواسته در مناقشه‌ای که هیچ نقشی در آن ندارد، اجتناب کند. اما ممکن است پکن اکنون احساس کرده باشد که مسیر این جنگ به سمتی می‌رود که هزینه‌های آن دیگر قابل کنترل نیست. در دوره‌های قبلی، دونالد ترامپ از عملی کردن تهدیدات خود علیه زیرساخت‌های حیاتی و صنعت نفت ایران عقب‌نشینی کرد، چرا که می‌دانست ایران دست به تلافی علیه اهداف مشابه در اسرائیل و کشورهای شورای همکاری خلیج فارس خواهد زد. در آن سناریو، به جای یک مشکل گلوگاهی و مقطعی، یک بحران واقعی در تولید انرژی به وجود می‌آمد. متن کامل این تحلیل را در ساب‌استک بخوانید: https://tritaparsi.substack.com/p/china-to-the-rescue-why-only-beijing 🔻پیوند به این فرسته در X: https://x.com/FGhoddoussi/status/2098908922916569372

#بسیار_مهم 🔹مُفادِ «توافقِ نهایی ایران و عمان بر سر مسیر تنگه هرمز» احتمالا به زودی با حضور ایران، عمان و کشورهای حاشیه خلیج فارس نهایی می‌شود؛ «مسیر ورودی به تنگه ۱۰۰٪ در اختیار ایران» (مسیر شمالی) و «مسیر خروجی نیز ۲۵٪ در آب ایران» است. ▪️مسائل مدنظر ایران نیز تقرییا مشابه گذشته بوده و به‌نظر می‌رسد تهران از تفاهم‌نامه اسلام آباد گذر کرده و شروط جدید خود را در ۷ محورِ «اتمام جنگ در همه جبهه‌ها» _غزه، لبنان و ایران_ ، «رفع محاصره»، «آزادسازی بخش قابل توجهی از اموال بلوکه شده»، «لغو تحریم‌ها»، «مسیر ایرانی تنگه»، «قبول حقوق هسته‌ای ایران» (حقِ غنی‌سازی و عدم خروج ۴۰۰ کیلو اورانیوم۶۰٪) و ... بیان داشته است. ▪️امارات فعلا قبول نکرده که وزیر خارجه‌اش در نشست آتی شرکت کند و در حد مشاور وزیر خارجه حضور پیدا خواهد کرد و بحرین نیز حضور خود را تا این لحظه منتفی کرده! 🔻«مذاکره ایران با آمریکا» کاملا متوقف شده و «توافق ایران و عمان بر سر تنگه»، مساله‌ای میان «تهران_مسقط» و کشورهای حوزه خلیج فارس است! #علی_قلهکی ▪️لینک توییت👇👇👇 https://x.com/aghplt/status/2098875187013804291

#رشتو به بهانه خبر #میانجی_گری_چین 🔵شی جین پینگ در هند چه گفت و ما در ایران چه شنیدیم؟ ✍️حامد وفایی ۱. امروز #شی_جین_پینگ، رهبر #چین در سخنانی با عنوان «پذیرش مشترک مسئولیت‌های زمانه، تجلی شجاعانه قدرت پیشگام بودن» در هجدهمین اجلاس سران #بریکس در دهلی نو به بیان جدیدترین مواضع کشورش پرداخت که در اینجا به بررسی بخش هایی از آن که از #زبان_چینی ترجمه شده می پردازیم: ۲. او در بخشی از سخنانش درباره مصادیق ایستادگی اعضای #بریکس در سمت درست تاریخ و ایفای نقش ایشان به عنوان پیشگامان زمانه گفت و بر لزوم همکاری اعضا برای تحقق جامعه‌ بشری با آینده‌ مشترک تاکید کرد و اهمیت پیشگام بودن اعضا در امر «توسعه نوآورانه» را مورد اشاره قرار داد. ۳. شی به انتقاد از ایده هایی چون «حیاط کوچک، حصار بلند» جک سالیوان پرداخت و سپس بر لزوم پیشگامی اعضای بریکس در حفظ صلح و ثبات تاکید کرد. او در واقع پس از تاکید بر اقتصاد و توسعه وارد دومین مصداقی شد که به باورش بریکس باید در آن پیشگام باشد. Photo ۴. فارغ از تقدم حساب شده «امر #توسعه» که نمایانگر تداوم اولویت #ژئواکونومی بر #ژئوپلیتیک در #سیاست_خارجی_چین است، شی در این بخش از سخنانش به سراغ تحولات اخیر در #غرب_آسیا و هزینه های هنگفت #تجاوز_نظامی آمریکا و رژیم #اسراییل به ایران آمد. Photo ۵. او از ناآرامی جهان امروز و تشدید هرج و مرج در آن بواسطه فرسایش نظم بین‌المللی پسا جنگ و عدم رعایت اهداف و اصول #منشور_ملل_متحد سخن گفت و بر لزوم ایستادگی اعضای #بریکس، حمایت از عدالت و تلاش برای پایان درگیری ها و حفظ #صلح جهانی تاکید کرد. Photo ۶. رهبر #چین همچنین از لزوم پایبندی همگان به یک مفهوم امنیتی مشترک، جامع، مشارکتی و پایدار سخن گفت و تصریح کرد که بریکس باید با ذهنیت #جنگ_سردی و رویارویی بلوکی در جهان مخالفت کرده و در برابر نقض حاکمیت ملی سایر کشورها و دخالت در امور داخلی شان بایستد. Photo ۷. شی جین‌ پینگ پس از آنکه بر اهمیت مشارکت سازنده و فعال #بریکس در حل مسائل حساس و سهم منحصربه فرد آن دریافتن راه‌حل‌هایی که هم به علائم و هم به علل ریشه‌ای وقایع می‌پردازند تاکید کرد، وضعیت در #خلیج_فارس و #خاورمیانه را مورد اشاره قرار داد و شرایط این منطقه را پیچیده دانست. Photo ۸. او با تصریح بر اینکه جنگ اخیر آمریکا علیه ایران خسارات شدیدی به مردم منطقه وارد کرده و به نفع مشترک جامعه بین‌الملل نیست، از #ابتکار_چهار_ماده_ای اخیرش برای حفظ و ارتقای صلح و ثبات در خاورمیانه گفت و اعلام داشت که هدف این ابتکار کاهش تنش، پایان خصومت‌ها و ارتقای صلح بوده است. ۹. شی بدون نام بردن از طرفین درگیر در این #جنگ گفت،همه باید به فضای دستیابی به یک راه‌حل سیاسی پایبند باشند و تحقق یک آتش‌بس دائمی و جامع را ترویج کنند. او اعلام کرد که پرداختن به ریشه مشکلات، بازسازی اعتماد متقابل درمنطقه و «ایجاد یک #معماری_امنیتی جدید» در این چارچوب ضروری است. ۱۰. رهبر چین همچنین مسئله #فلسطین را هسته اصلی موضوع #خاورمیانه توصیف کرد و اجرای "راه حل دو کشور" را راهکار اساسی حل و فصل و تحقق آنچه که همزیستی مسالمت آمیز #اسرائیل و فلسطین توصیف می کرد، دانست. ۱۱. اما آنچه که در رسانه های پارسی زبان به عنوان اعلام‌ #میانجی_گری_چین مطرح شد در واقع برداشتی آزاد از این جمله شی جین پینگ بود: «#چین مایل است با اعضای بریکس همکاری کند تا نقش بایسته خود را در دستیابی به صلح و آرامش در خاورمیانه و منطقه خلیج (فارس) ایفا نماید.» ۱۲. نکته مهم در فهم سخن امروز شی اینجاست که این موضع نه یک رخداد جدید و تحول دفعی که نقطه ای از یک «فرآیند تدریجی» در #دیپلماسی_غرب_آسیای چین است که از نخستین روز جنگ ۱۲ روزه تا ساعاتی قبل ادامه داشته و همچنان دارد. ۱۳. در واقع مواضع امروز شی جین پینگ برای کارشناسانی که طی ماه های اخیر به رصد دقیق مواضع پکن و تحلیل آن پرداخته اند تنها حاوی یک سیگنال مهم، چند تاکید و به بیان خودش نوعی اعلام پیشگامانه در مسئولیت پذیری زمانه است نه موضعی جدید در اعلام میانجی گری بین ایران و آمریکا ! ۱۴. صاحب این قلم همراه برخی کارشناسان دیگر برغم تردیدات موجود در فضای داخل ایران بارها نسبت به عزم چین در ورود به معادلات منطقه و ایفای نقش موثر در آن تاکید داشته و بر لزوم بهره گیری سریع از ظرفیت بی بدیل پکن برای موازنه سازی در شرایط ناهمگون و نامیمون منطقه تصریح نموده است. ۱۵. اهمیت تعریف «معادله ای سه جانبه میان تهران-اعراب خلیج فارس و چین» در همین چارچوب و تعریف شفاف پروپوزال جمهوری اسلامی درباب نظم جدید غرب آسیا در دوران رهبری جدید وجایابی بازیگر مهمی چون چین در آن، موضوعی فوری، حساس و ضروری است که ای کاش حضرات حالا دیگر دستی درباره اش بجنبانند.

۱۶. اما نکته مهمی که شی چند روز قبل در #قاهره و دیدار با السیسی نیز مطرح کرد و روز گذشته در سخنان نماینده چین در #شورای_امنیت هم مورد اشاره قرار گرفت و البته در ایران کمتر مورد عنایت و تعمق واقع شد، «دومین ابتکار چهار ماده ای» رهبر چین برای منطقه #خلیج_فارس و #خاورمیانه بود. ۱۷. دومین ابتکار چهار ماده ای شی این بار نه صرفا مانند ابتکار چهارماده ای اول برای حراست و تحقق صلح و ثبات در منطقه که با یک گام پیشروی محتاطانه به منظور تعریف یک «معماری امنیتی جدید در خاورمیانه» در سایه مفهوم امنیت مشترک، جامع، مشارکتی و پایدار طرح شده است. Photo ۱۸. به بیان دیگر این ابتکار را می توان یک «پارادایم شیفت آرام» در نقش آفرینی #دیپلماسی_چینی برای نظم جدید #غرب آسیا پس از به بن‌بست رسیدن توطئه آمریکا و رژیم اسراییل در شکست و نابودی ایران و ایرانیان توصیف کرد. ۱۹. و اینجاست که انتظار می رود ما به جای اخبار بی حاصل و انتظارات بی پایه و عجولانه در مواردی چون #میانجی_گری و امثالهم هر چند با تاخیر اما به تعریف فوری نقاط مشترک معادله ساز با قدرتی در قامت #پکن پرداخته و با حضور دیگر بازیگران منطقه طرحی نو در این فضای پرآشوب در اندازیم. ۲۰. اما باز باید توجه داشت که شی به خاطر ایران و مسائلش به دهلی نو‌ نرفته و نکات مذکور تنها بخش کوچکی از مواضع و البته اهداف او در #دهلی_نو است و اصولا چین به عنوان یک #قدرت_جهانی اهدافی بزرگتر را از انجام این سفر در سر پرورانده که تحلیل و بررسی آن را زمانی و مجالی دیگر باید. Photo ۲۱. مختصر‌ آنکه سفر شی به هند که پس از ۷ سال انجام شده، گام مهمی در راستای «سیاست تنش زدایی پکن» در محیط ناآرام جهانی و تلاشی عملگرا برای پیشگیری از درافتادن به «تله امنیتی جدید» پس از مهار مقطعی «تله توسیدید با آمریکای ترامپ» است که در واقع با یک تیر چند نشان ‌را هدف گرفته است. https://fxtwitter.com/vafaei_hamed/status/2098909749966184881?s=20

🔵آرنو برتران : متأسفانه باید بسیاری از افرادی را که به این خبر واکنش نشان داده‌اند ناامید کنم، اما این تیتر کاملاً گمراه‌کننده است؛ شی واقعاً هرگز چنین حرفی نزده است. https://fxtwitter.com/RnaudBertrand/status/2098955234601210058?s=20 آنچه او در جریان سخنرانی‌اش در اجلاس بریکس در دهلی نو گفت، این بود: «چین تمایل دارد با اعضای بریکس همکاری کند تا نقش شایستهٔ خود را در دستیابی به صلح و آرامش در خاورمیانه و منطقهٔ خلیج فارس ایفا نماید.» https://t.co/bez2Ec3q5N همین و بس؛ او حتی نامی از ایران یا آمریکا نبرد. و بله، این ☝️ همان عبارتی است که الجزیره وقتی روی لینک زیر کلیک می‌کنید استفاده کرده است؛ بنابراین کاملاً مشخص است که آن‌ها این تیتر را از خود ساخته و از هوا درآورده‌اند. https://x.com/AJENews/status/2098736054668828948?s=20 به نقل از خبر فوری الجزیره: فوری: شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، پیشنهاد ایفای نقش در مذاکرات صلح میان آمریکا و ایران را مطرح کرد. https://fxtwitter.com/RnaudBertrand/status/2098955234601210058?s=20 🔻پیوند به این فرسته در X: https://x.com/FGhoddoussi/status/2098972194579587273?s=20

🔹رایان روزبیانی: ترامپ از این ویدیو متنفر خواهد شد ۴ رهبرِ کشورهای قدرتمند در اجلاس بریکس: پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران 🟩☫🟥 شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین 🇨🇳 پوتین، رئیس‌جمهور روسیه 🇷🇺 مودی، نخست‌وزیر هند 🇮🇳 🔹Ryan Rozbiani: Trump will HATE this video 4 Leaders of Powerful Countries at BRICS: Iran’s President Dr. Pezeshkian 🟩☫🟥 China’s President Xi Jinping 🇨🇳 Russia’s President Putin 🇷🇺 India’s Prime Minister Modi 🇮🇳 https://fxtwitter.com/RyanRozbiani/status/2098866609829876155?s=20

تشویق نقش سازنده چین در آستانه سفر رییس جمهور چین به آمریکا محمدجواد ظریف وزیرخارجه پیشین و رییس اندیشکده پایاب در توییتی به زبانهای انگلیسی و چینی نوشت: ابتکارات سازنده رئیس‌جمهور شی جین پینگ، فرصت مناسبی برای کاهش تنش ایجاد کرده است. امنیت پایدار منطقه‌ای نیازمند احترام متقابل به حاکمیت، پایان همه فشارها و رعایت حقوق بین‌الملل است. دیپلماسی چندجانبه تنها راه واقعی به سوی صلح است. https://x.com/JZarif/status/2099020296539795891 https://x.com/JZarif/status/2099019946550346029

فروغی، ماشین شاه و ظرفیت دولت در حال خواندن خاطرات محمدعلی فروغی‌ام؛ یادداشت‌های سفرش برای شرکت در کنفرانس صلح پاریس. روایت از اواخر ۱۹۱۸ آغاز می‌شود، یعنی ۱۰۸ سال پیش. نه روزگار باستان است و نه تاریخی چنان دور که نتوانیم نسبتی با آن برقرار کنیم. روزگاری است که پدربزرگ‌های ما، یا پدران آن‌ها، در همین کشور زندگی می‌کردند. آنچه در صفحات نخست توجهم را جلب کرده، پیش از مذاکرات و مناسبات دیپلماتیک، خودِ سفر است: اینکه نمایندگان رسمی ایران چگونه می‌خواهند از پایتخت کشورشان به ساحل خزر برسند. مسیر، تهران، قزوین، منجیل و رشت است تا بعد از رسیدن به انزلی، سفر را با کشتی ادامه دهند. اتومبیل شاه را در اختیار دارند، اما ماشین پشت سر هم خراب می‌شود و ادامه راه به توقف و تعمیر گره می‌خورد. در همان روز نخست، هنوز به قزوین نرسیده‌اند که اتومبیل از حرکت می‌ایستد. ماشین دیگر جلو رفته و فروغی حال خود و همراهانش را در چند کلمه ثبت می‌کند: «ما تنها و بیچاره ماندیم.» این‌ها مسافران عادی نیستند؛ هیئت رسمی کشوری‌اند که می‌خواهد در یکی از مهم‌ترین گردهمایی‌های بین‌المللی آن روزگار از حقوق خود دفاع کند. راننده همین اتومبیل را هم از سفارت انگلیس گرفته‌اند. در ادامه این روایت، برای تعمیر و راه‌انداختن ماشین نیز کمک انگلیسی‌ها لازم می‌شود. تلخی صحنه در همین‌جاست: نمایندگان ایران برای دفاع از استقلال و حقوق کشوری عازم اروپا هستند که بی‌طرفی‌اش در جنگ نقض شده و بخش‌هایی از خاکش زیر اشغال نیروهای خارجی، از جمله انگلیسی‌ها، قرار گرفته است؛ اما برای پیش‌بردن سفرشان در داخل خاک ایران، به امکانات همان قدرت خارجی احتیاج دارند. پس از خروج نیروهای روس نیز بریتانیا در پی گسترش سلطه خود بر ایران بود. به نظرم، این صحنه کوچک مدخل خوبی برای فهم مفهوم «ظرفیت دولت» است. البته خراب‌شدن یک اتومبیل، به‌تنهایی، چیزی درباره توانایی یک دولت ثابت نمی‌کند. مسئله، مجموعه روابطی است که هنگام خرابی آشکار می‌شود: چه کسی امکانات دارد؟ چه کسی می‌تواند نیروی فنی و وسیله جایگزین فراهم کند؟ چه کسی در طول مسیر شبکه‌ای دارد که بتوان به آن رجوع کرد؟ و دولت ایران، حتی برای جابه‌جایی هیئت بلندپایه خود، تا چه اندازه می‌تواند به سازمان و امکاناتی متکی باشد که تحت اختیار خودش است؟ در سوی دیگر این تصویر، شبکه حضور بریتانیاست. همان صفحات اول خاطرات نشان می‌دهد انگلیسی‌ها در شهرهای متعدد ایران کنسولگری و نمایندگی داشتند. این‌ها صرفاً دفاتر انجام امور کنسولی نبودند؛ گردآوری اطلاعات، شناخت نیروهای محلی، ارتباط با صاحبان نفوذ و پیگیری منافع سیاسی و راهبردی نیز بخشی از کارکردشان بود. گزارش درباره راه‌ها، منابع، مناسبات قدرت و امکانات مناطق، دانشی فراهم می‌کرد که می‌توانست به نفوذ سیاسی و اقدام نظامی تبدیل شود. قدرت بریتانیا فقط در لندن یا بر عرشه کشتی‌های جنگی‌اش نبود؛ بخشی از آن در همین شبکه‌های محلی داخل ایران عمل می‌کرد. ظرفیت دولت یعنی توان تبدیل تصمیم به عمل. یعنی فاصله میان صدور فرمان در پایتخت و اجرای آن در سراسر کشور چقدر است. داشتن شاه، وزیر، عنوان و تشریفات، لزوماً به معنای برخورداری از این توان نیست. دولت به منابع مالی، سازمان اداری، اطلاعات، نیروی آموزش‌دیده، ارتباطات و امکان جابه‌جایی احتیاج دارد. آنچه در بحث «قدرت زیرساختی» دولت اهمیت پیدا می‌کند، همین توان حضور مؤثر و اجرای تصمیم‌ها در قلمرو است، نه صرفاً اختیار فرمان‌دادن. قرار نیست دولت خودش مکانیک باشد یا همه وسایل مورد نیازش را تولید کند. مسئله این است که بتواند امکانات جامعه را سازمان دهد، خدمات لازم را فراهم کند و برای انجام وظایف اساسی‌اش، ناگزیر از اتکا به اراده یک قدرت مسلط خارجی نباشد. داشتن اتومبیل شاه با داشتن نظام حمل‌ونقل تفاوت دارد؛ همان‌طور که خریدن ابزار با ساختن ظرفیت یکی نیست. در این روایت، اتومبیل وجود دارد، اما شبکه‌ای که باید حرکت مطمئن آن را ممکن کند، محل آشکارشدن ضعف و وابستگی است. از این منظر، خاطرات فروغی را می‌توان فراتر از سرگذشت یک رجل سیاسی خواند. این صفحات پرسشی درباره نسبت استقلال و توان اداره کشور پیش می‌کشند: وقتی برای انجام کارهای ابتدایی نیز به امکانات دیگری وابسته‌ایم، چه اندازه از حق تصمیم‌گیری‌مان را می‌توانیم در عمل حفظ کنیم؟ این پرسش، توجیه مداخله خارجی نیست. حق حاکمیت کشور ضعیف کمتر از کشور قوی نیست؛ اما برخورداری از حق، به‌خودی‌خود توان حفاظت از آن را ایجاد نمی‌کند. برای من، تصویر آن هیئت کنار اتومبیل ازکارافتاده، تصویری ماندگار است. قرار است در پاریس از حقوق ایران دفاع کنند، اما محدودیت‌های قدرتشان پیش از رسیدن به میز مذاکره، در جاده تهران به قزوین خود را نشان داده است. استقلال فقط حقی نیست که اعلام شود؛ توانی هم هست که باید ساخته و نگهداری شود. ✍حسین قتیب