چرا حمله پیش دستانه نمی کنیم؟ 🔸 این سوالی است که این روزها بسیاری دارند، مبنی بر اینکه اگر اقدام مجدد دشمن بر علیه کشور ما قطعی است، پس چرا ما زودتر به آن ها حمله نمی کنیم؟ 🔹 در این خصوص یک نکته وجود دارد. هر حمله به طور منطقی، سه بخش پیش از حمله، حین حمله و پس از حمله دارد. الف. پیش از حمله: 🔹 هرگونه حمله موثر، لاجرم سطح بالایی از غافلگیری را می طلبد. حتی اگر ما قبل از هجوم، به کشوری اطلاع نداده، نوتام صادر نکرده و آسمان را نیز کلیر نکنیم، یقیناً در یک حمله گسترده، دشمن از طریق مزدوران نفوذی و همچنین توان تکنولوژیک (ماهواره و ...) متوجه حمله قریب الوقوع ما خواهد شد. این معضل البته یک راهکار خاص دارد و آن انهدام نظام هشدار حریف است که توسط شهید سنوار و ضیف اجرا شد. ب. در حمله: 🔹 مهم ترین فاکتور این حمله، قدرت آفندی خواهد بود. سوال این است که آیا قدرت آفندی ما به سطح بالایی رسیده که بتوانیم اقدام گسترده انجام دهیم؟ البته وضعیت آفندی کشور اکنون بسیار بهتر از قبل شده اما چالش هایی همچنان وجود دارد. پ. پس از حمله: 🔸 اولین مسئله پس از حمله، موج محکومیت جهانی بر علیه کشور حتی از طرف برخی کشورهای دوست و هم پیمان است. می توانیم بگوییم مگر این کشورها و سازمان های بین المللی وقتی مورد هجوم قرار گرفتیم چه کردند که حالا موقع حمله ما می‌خواهند بکنند؟ به هر حال این یک نظر است اما نمی‌توان میدان جنگ سیاسی و دیپلماسی را نیز کلاً نادیده گرفت. 🔸 دومین مسئله، حمایت داخلی است. در شرایطی که روایت ارائه شده از سوی ما این است که دشمن تقاضای آتش بس کرد و ما پذیرفتیم، آیا حمله جدید از سوی ما، باعث حمایت حداکثری مجدد خواهد شد؟ پاسخ به این سوال، بسیار مهم است. 🔸 در گذر از دو عامل فوق که اساسا می‌توان آن ها را نادیده گرفت، مسئله سوم و اساسی مسئله پدافند است. اگر قدرت آفندی کشور تا حد خوبی بازیابی شده، قدرت پدافندی ما همچنان با مشکلات بغرنجی روبرو است. هر حمله پیش دستانه لاجرم باعث پاسخ طرف مقابل خواهد شد. ممکن است بگویید حمله پیش دستانه ای انجام دهیم بطوریکه اسرائیل نابود شود! اما آیا ناتو و آمریکا ساکت می نشینند؟ حتی اگر فکر کنیم، پاسخ نمی دهند، وجود حدی از قدرت پدافندی جهت امکان آفند ضروری است. راهکار چیست؟ 🔻 این متن، حمله پیش دستانه را رد نمی‌کند زیرا یک بخش مهم از سیاست بازدارندگی ما، ضربه دوم بوده است بدین معنا که دشمن از ترس پاسخ بعدی ما، دست به اقدامی نزند. اما حملات مستقیم دشمن به خاک ما، بالطبع برخی اصول سیاست بازدارندگی کشور را دچار چالش کرده است و لازم است برخی اصول بازوضع و همچنین تغییراتی اعمال شود که یکی از مهم‌ترین آن‌ها می‌تواند حملات پیش‌دستانه باشد. 🔻 نگارنده عقیده دارد که منتظر دشمن ماندن یک سم مهلک در همه عرصه هاست پس باید به سراغ دشمن رفت. اما هدف این بود که گفته شود یک حمله پیش دستانه سنگین به رژیم، چه محدودیت هایی حداقل در کوتاه مدت دارد. پس دو اقدام را می توان مدنظر داشت: اول. شناسایی برنامه دشمن در مرحله آتی و ضربه پیش دستانه به اجزای این طرح جهت فروپاشی زنجیره. دوم. تعریف زمین‌های بازی جدید و واردسازی ضربات تعیین کننده. @Muhallel

🔴 مطالبه تغییر فتوا و لزوم کمک قشر حزب‌اللهی .... 🔻 🔹درخواست تغییر فتوا و لزوم کمک قشر حزB اللهی ◾ برشی از روایت ابوالفضل بازرگان در فصل وضعیت قرمز 📺 ویدئوی کامل این اپیزود را در یوتیوب و آپارات گود تماشا کنید. 📎 برای عضویت در کانال یوتیوب و آپارات گود، یا به لینک‌های موجود در بیوی پیج مراجعه کنید و یا در یوتیوب و آپارات، «رویداد گود» را جستجو کنید. #گود #وضعیت_قرمز

هم طرفداران ساخت بمب اتم و هم مخالفین آن، هر دو استدلال‌های محکم و قابل توجهی دارند. برخی اساتید را می‌شناسم که مخالف ساخت بمبند و می‌گویند چون ممکن است نظر رهبری تغییر کند، مخالفت‌مان را ابراز نمی‌کنیم. بگذریم، ما انقلابی‌ها که این روز‌ها با اصلاحاتی‌ها خیلی راه میایم، برخی هم که رسماً ماله‌کش و جاده‌صاف‌کن غربگراها شدند، خب تبلیغ طرفداران بمب اتم از جمله دکتر بازرگان هم بکنید تا دست رهبری در مدیریت فضا باز شود. دقت کنید! اصلاحاتی‌ها بیانیه می‌دهند که جمهوری اسلامی تغییر پارادایم دهد و تسلیم شود. یا می‌گویند تعلیق همکاری با آژانس اتمی، خلاف مصالح ملی است... خب خوبه که به تندرو‌ها هم میدان داده شود و خفه نکنیم‌شان! فقط فاز مخالفت تندرو‌ها، فشار به آقا و خلاف اتحاد و انسجام ملی محسوب می‌شود؟ این مواضع «تغییر پارادایم» و «تعلیق همکاری با آژانس خلاف مصالح ملی است»، چطور؟ این‌ها خلاف انسجام ملی نیست؟ یا جمعی از عقلا و نیروهای اندیشمند گفتمان انقلاب اسلامی هم بیانیه بزنند و سیاست‌های بد دولت رو نقد کنند و نسخه‌ی جایگزین بدهند. #بازی_سازی

🔻راه‌حلِ حفظ انسجام، پادگان کردنِ کشور نیست 🔹وقتی در جنگیم، جنگ حتماً ملاحظات دارد و حتماً باید در آن جوانب بیشتری را در نظر گرفت و به آن فراخواند؛ با این همه اما ملاحظات و جوانب، غیر از پادگان کردن کشور است و غیر از این است که بگوییم کسی حق نقد و سخن ندارد. برخی این دومی را با اولی اشتباه می‌گیرند. 🔹منشا راه‌حل پادگانی، نگاه تهدیدمحور است؛ نگاهی که از نقش‌آفرینی سیاسی مردم، نخبگان و جریانات مختلف اجتماعی می‌ترسد؛ جریانی که هرگونه تفاوت در دیدگاه را ضدنظام و دردسر تلقی می‌کند و تک‌صدایی را فرصت. به راستی این تفسیر "انسجام" به "تک‌صدایی" را از کجا آورده‌اید؟ اصلا انسجام یعنی چه؟ چه کسی گفته انقلابی‌تر شدن فضای کشور و آلارم خطر دادن به دشمن که جریانات صریح‌تر دارند قدرت می‌گیرند، به ضرر کشور است؟ در هر جنگ تمام‌عیاری باید اصلا به سمت انقلابی‌تر شدن و مطالبه‌گر شدن و مرد جنگ شدنِ کل جامعه رفت. 🔹انسجام، "تک‌صدایی" نیست؛ نوعی آرایش است که اجازه می‌دهد تکثر، با ماموریتی مشترک نسبت‌مند شود. انسجام، نوعی اصلی-فرعی کردن است. برای حفظ انسجام باید ماموریت و نسبت‌مندی با ماموریت را حفظ و پُررنگ کرد و این غیر از حذف تکثر است. 🔹مشکل ما کجاست؟ ۱)درخودفرورفتگی و درونی تعریف کردن ماموریت: ما بیشتر وقت‌مان به جای بحث با دشمن، صرف این می‌شود که بر سر و کله خودمان بکوبیم. نیروهای اجتماعی ما حضور بین‌المللی ندارند. برای انسجام دنبال راه‌حل‌اید؟ ماموریت را اولا جهانی کنید و ثانیا به آن عمق دهید. ما دقیقاً وسط یک نبرد تمدنی ایستاده‌ایم و هنوز نتوانسته‌ایم افق واقعی نبرد را در فضای اجتماعی‌اش صورت‌بندی کنیم و خشم ملی نسبت به استکبار، نسبت به این تجلی تمام‌قد شیطان را مدام و مدام برافروخته‌تر کنیم. ما نتوانسته‌ایم نیروهای انقلابی‌مان را فراتر از پیام‌رسان‌های داخلی بکشانیم. ۲)فقدان فرهنگ نقد و گفت‌و‌گو: وقتی ماموریت روشن شد، باید این تکثرِ ذیل ماموریت، این نقدهای صریح و غیرصریحِ درونی اولا به رسمیت شناخته شود، دوماً فرهنگ درخورش را پیدا کند. ۳)فقدان هنر حل مسئله: ما در "ای ایران" مسئله جدال امت و ایران را حل کردیم. اما این هنر را کمتر در همه عرصه‌ها داریم. حل مسئله یعنی ارتقای گفتمانی کشور. ۴)عدم فهم نقش مهره‌های بازی در امر اجتماعی: ما نمی‌توانیم یک بازی را با تفکیک نقش‌هایش تصور کنیم. ما تا از انسجام می‌گوییم، پادگان برایمان متبلور می‌شود. انسجام حقیقتی مبتنی بر تنوع نقش‌های بازیگران تیم فوتبال است. خلاصه آنکه: ما به جای انکار تفاوت‌نظرها، به جای فراخواندن این و آن به سکوت، به جای بستن دهان این و آن، به جای تهدید تلقی کردنِ مداومِ تکثر، به جای دشمن‌پنداریِ انقلابیون باید به چشم‌اندازی فرصت‌محور نقل مکان کنیم. 🔹اظهارنظر پویا در جامعه یعنی حیات جامعه. نقد و سخن یعنی زندگی. وجود دیدگاه‌های انقلابی یعنی پشتوانه دیپلماسی خارجی. خلق و بازتولید مداوم روایت‌ها و مشارکت در این بازتولید یعنی ظرفیت نقش‌آفرینی اجتماعی. و مردمی بودن سیاست از همین‌جا آغاز می‌شود؛ آنجا که نگاه‌های پادگانی کنار می‌رود. آنجا که به این و آن نمی‌گویی خفه‌شو! بلکه راه‌حل را در گفت‌و‌گو می‌بینی و تبیین. این گفت‌و‌گو اگر در مدار خودش حفظ شود، ضامن انسجام است نه مقابل آن. @mahdytehrani

🔻بیانیه شتاب‌زده ✍️احمد شیرزاد دو روز پیش، به تاریخ ۱۴۰۴.۴.۱۷ دوستان ما در جبهه اصلاحات بیانیه‌ای در اعتراض به قانون تعلیق همکاری با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی منتشر کردند. من به عنوان یک اصلاح‌طلب نمی‌توانم با این موضع‌گیری همدل باشم. اولا لحن بیانیه بسیار تند است و به نظر نمی‌رسد از سر پختگی و آرامش نگاشته شده باشد. ثانیا بسیار تحکم‌آمیز است. دوستان ما در شرایطی نیستند که با چنین لحن آمرانه‌ یا ناهیانه‌ای ی با نهادهای حکومت سخن بگویند. به گمانم کار دوستان بسیار عجولانه و دور از انتظار بود. شرایط فعلی در روابط متقابل ایران با آمریکا و اروپا، در زمینه مسائل هسته‌ای، که به نوعی با روابط ایران با آژانس گره خورده است، شرایطی خاص و سرشار از ابهام است. میزان و نوع آسیب‌هایی که به تاسیسات هسته‌ای ما زده‌اند روشن نیست. نظام نیز هنوز برنامه مشخصی برای ادامه فعالیت‌های هسته‌ای، پس از حمله آمریکایی‌ها، اعلام نکرده است و به گمان من در این مسیر هیچ عجله‌ای هم نباید بکند. مسبب وضعیت در هم آمیخته و پر از ابهامی که ایجاد شده خود آمریکایی‌ها و اسرائیلی‌ها هستند و دلیلی ندارد که ما برای ادامه شیطنت آنها چراغ‌های مسیر را روشن کنیم. در چنین شرایط پر از ابهامی که ابعاد مسئله از هر طرف تاریک است. چه لزومی دارد که جناح‌های سیاسی داخلی دست به موضع‌گیری‌های بسیار صریح و بی برو برگرد بزنند؟ کدام طیف اجتماعی یا سیاسی در کشور چشم انتظار این موضع‌گیری بود؟ به کجا چنین شتابان؟ و اما به لحاظ محتوایی، ادامه همکاری ایران با آژانس به صورت متداول قبل از تهاجم اسرائیل و آمریکا، به این معنی است که بازرسانی که هنوز در ایران مانده‌اند را بلافاصله با سلام و صلوات و احترامات فائقه ببریم بر سر تاسیسات بمباران شده تا با دقت عکس و فیلم بگیرند و گزارش میزان موفقیت یا عدم موفقیت حملات را بی کم و کاست تحویل دشمنان ما بدهند. همچنین باید دست آنها را بگیریم ببریم به هر مکانی که آنها بدان ظنین هستند تا از آنچه می‌تواند اهرم چانه‌زنی ما در آینده باشد خبر بگیرند. در شرایطی که خود آمریکایی‌ها مدعی‌اند همه چیز را از بین برده‌اند و بابت این کار جشن به راه می‌اندازند، چه لزومی دارد برای «یک برنامه منهدم شده» (به زعم آنها) بازرسی صورت بگیرد. این که ایران به عنوان کشوری که برنامه هسته‌ای‌اش مورد تهاجم قرار گرفته و آسیب دیده، آمادگی همکاری با آژانس را ندارد، امری دور از منطق و تعجب‌ برانگیز نیست. افزایش احتمال فعال‌سازی مکانیسم ماشه و بازگشت تحریم‌های سازمان ملل، نگرانی دیگر دوستان است. به گمان من، این سناریویی است که طرف‌های اروپایی و آمریکا از ماه‌ها پیش تدارک آن را دیده بودند. حتی در شرایطی که به ظاهر مادر حال مذاکره معطوف به نتیجه با آمریکایی‌ها بودیم، سه کشور اروپایی در آن سو زمزمه فعال‌سازی مکانیزم ماشه را داشتند و برای آن زمینه چینی می‌کردند. آن طور که شواهد نشان می‌داد، حتی اگر جنگ هم رخ نمی‌داد و آنها با تعاریف خودشان هر نوع حسن نیتی را هم از ما می‌دیدند، باز هم طرف‌های اروپایی و آمریکا حاضر نبودند اجازه دهند ایران به سادگی از دوران ضرب‌الاجل ساز و کار ماشه عبور کند. و بالاخره خوب بود عزیزان نگاهی هم به متن مصوبه و ادبیات آن می‌کردند. به نظر من متن مصوبه بسیار دقیق و حساب شده تنظیم شده است، به طوری که انعطاف لازم را دارد و دست تصمیم گیرندگان سیاسی و راهبردی کشور را نمی‌بندد. مصوبه حاکی از تعلیق همکاری تا زمان حصول شرایط معین برای تضمین امنیت تاسیسات و متخصصان کشور است. بنا بر این در صورت حصول شرایط ذکر شده (که شرایطی معقول و منطقی است) توسط شورای عالی امنیت ملی، راه برای همکاری با آژانس باز می‌گذارد. اگر دوستان ما حداقل اعتماد به دولت را به کار می‌گرفتند باید فکرش را می‌کردند که دولت چنانچه با مصوبه مجلس در بن‌بست قرار می‌گرفت در مقابل آن انقلتی می‌آورد و آن را به این سرعت ابلاغ نمی‌کرد. متهم کردن پزشکیان عزیز به شتابزدگی جفاست. واقعا برای من سؤال است که بیانیه صادر شده کدام راه را می‌گشاید؟ #نبرد_اسرائیل_و_ایران "مثل بهشتی"؛ منعکس‌کننده بهترین تحلیل‌ها؛ عضو شوید👇 ✅️ @mesle_Beheshti

توییت جدید محمدجواد ظریف: 🔸در ادامه اثباتی دیگر بر پوچی و تناقض در فهرست‌گذاری‌های تروریستی آمریکا: 🔸آمریکا به‌تازگی رهبر القاعده سوریه را از فهرست تروریسم خود خارج کرده؛ و همزمان گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر را تحریم کرده است. 🔸نه‌چندان متفاوت از سال ۱۹۸۴، زمانی که آمریکا صدام را از فهرست تروریستی حذف و ایران را به آن اضافه کرد. @dolat_qavi

احمد الشرع (جولانی)، از رهبران القاعده سوریه؛ رهبر هیئت تحریر شام؛ عضو وفادار به داعش و جبهه‌النصره؛ تروریست تکفیری و قاتل صدها بیگناه که آمریکا از لیست تروریستی خارجش کرد و تحریماشو لغو کرد! اما فرانچسکا آلبانزه، وکیل بین‌المللی؛ گزارشگر سازمان‌ملل؛ که حتی مسلمان نیست. آمریکا بخاطر انتقاد علیه اسرائیل و روشنگری درمورد نسل‌کشی، تحریمش کرد! #غرب_وحشی

ادامه ناامنی برای شیعیان در دولت خودخوانده جولانی / ترور شیخ رسول شحود از علمای شیعه سوریه! 🔹منابع سوریه‌ای گزارش دادند که افراد مسلح ناشناس شیخ رسول شحود، یکی از علمای برجسته شیعه، را در حومه حمص به ضرب گلوله به شهادت رساندند. 🇮🇷مجله نظامی ایران @iranmilitarymag

همه تحولات را باید در #روند و #فرآیند دید و آن فرآیند را کشف کرده و شناخت تا بتوان #طرح کاملی ارائه داد. این درگیری بین بازیگران، بر سر #نظم است. چه تحولات قفقاز که وجه ژئوپلیتیکی دارد، چه جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران و یمن، تحرکات علیه نیروهای مقاومت در عراق و لبنان و... که وجه نظامی و امنیتی دارد و... در نظم آمریکایی، جایگاه ایران، یک #جایگاه_فرودستانه و فرودستی در این نظم است و مؤمنین و شیعیان در #ناامنی کامل. #جنگ_وجودی

این‌جا حساب ما از رئالیست‌های مادی‌گرا جدا می‌شه؛ #نصرت_الهی. سلاح دعا و قدرت الهی. قدرت ایمان. رهبر انقلاب اسلامی در پاسخ به سوالی، قرائت سوره فتح، دعای ۱۴ صحیفه سجادیه و دعای توسل را برای پیروزی جبهه مقاومت توصیه کردند. قدرت اهل بیت و ولایت‌شان میتواند معادلات مادی را به‌هم بزند و موازنه را به نفع ما تغییر دهد. البته به شرط خلوص ایمانی. شیاطین انس و جن هم در جبهه‌‌ی باطل با علوم غریبه و سحر و جادو به دنبال قدرت ماورایی‌اند تا به نیروهای موثر ایمانی در جبهه حق آسیب جدی بزند. #سوره‌ی_فتح #نصرت_الهی

🌀 جریان انشقاق یا توهمِ انقلابی‌گری؟ 🖋 زارعی؛ #یادداشت_مهمان 🔸 در فضای مجازی و برخی حلقه‌های مدعی "انقلابی"، پدیده‌ای عجیب در حال رخ دادن است: ساختارشکنیِ سیستماتیکِ هرگونه اتحاد و انسجام در بدنه‌ی نظام. این جریان، که خود را "خط اصیل انقلاب" می‌خواند، با مکانیسمی شبه روشنفکرانه، هر صدای همسو با وحدت را به باد تخطئه می‌گیرد و در مقابل، هر تحلیلِ بی‌پایه اما همراستا با گفتمانِ تقابلیِ خود را به عنوان "حقیقت مطلق" تبلیغ می‌کند! 🔻 در همین راستا: 🔹 الف) الگوی تکرارشونده‌ی برچسب‌زنی: ۱. تخریب چهره‌های کلیدی نظام: - اگر حجت الاسلام نبویان (نایب رئیس کمیسیون امنیت ملی) از هماهنگی میان نهادها و دولت سخن بگوید، می‌گویند: "وفاقیِ قدرت طلب است!" - اگر سرلشکر محسن رضایی (سردار جنگ تحمیلی و دبیر مجمع تشخیص) تحلیل امنیتی و راهبردی ارائه دهد، می‌گویند: "محافظه‌کارِ بی عمل است!" - اگر حجت الاسلام حاج صادقی (نماینده ی مستقیم رهبری در سپاه و اتاق جنگ) موضع اتحادآفرین اتخاذ کند، می‌گویند: "دیگر محافظه کار شده!" ۲. ابطالِ اعتبار شهدا حتی شهدای راهبردی نظام: - وقتی به شهیدان باقری، حاجی زاده و سلامی استناد می‌شود که الگوی وحدتِ در نیروهای مسلح بودند، پاسخ می‌دهند: "آنها هم اشتباه می‌کردند!" - طنز تلخ ماجرا اینجاست که اگر شهید رئیسی نیز امروز زنده بود، همین جریان همچنان او را مانند زمان حیاتش "مصلحت اندیش و محافظه‌کار" خطاب می‌کرد! ۳. تکذیبِ مستقیمِ رهبری: - حتی وقتی رهبر معظم انقلاب پیامِ صریحی در تقدیر از "انسجام و پیروزی" می‌دهند و با این پیامِ پیروزی تأکید می‌کنند که "صلحِ تحمیلی در کار نبوده"، این گروه با جسارت تمام ادعا می‌کنند: "آقا مصلحتی حرف می‌زنند! ما خودمان تکلیف خود را تشخیص می‌دهیم!" - این موضع، نه تنها تشکیک در ولایت فقیه است، بلکه نشان دهنده‌ی یک خودبرتربینی خطرناک در تفسیرِ منویات ولیّ جامعه است. 🔹 ب) مرجعیتِ تحلیلهای بی‌مرجع! در مقابلِ تمام چهره‌های شناخته‌شده نظامی-امنیتی و سیاسی کشور، چه کسانی به عنوان "مرجع حقیقت" از سوی این جریان معرفی می‌شوند؟ - آقایان رسایی، ثابتی، غضنفری (که بیشترین تخصص و فعالیتشان در فضای مجازی است تا میدان عمل و جنگ). -برخی کانالدارهای ایتا از جمله: - "مهندس کامپیوترِ متخصص سیاست خارجی و سیاست داخلی!" - "ستاد جهش ایران!" (که حتی پایگاه مردمیِ آقای جلیلی نیز دیگر آنها را جدی نمی‌گیرد.) - "ذوقیِ متخصص نفوذ!" (که هر روز یک سناریوی جدید برای توهم توطئه می‌سازد.) -"مدعی تخصص سایبرنتیک و علوم دینی و اجتماعی و اقتصادی و سیاسی!" (که گویا جنگ سایبری را با فیلمهای هالیوودی اشتباه گرفته) - "خانم متخصص تجمع درمانی!" (که درمان جامعه را فقط در تجمعات شعارهای تند می‌داند.) - "سهیل متخصص لعن به پزشکیان و عراقچی!" (که به جای تحلیل، عمدتا به دشنام‌گویی مشغول است.) - "احمد متخصص شناخت کودتا!" (که هر تصمیم حکومتی را یک کودتای خزنده تفسیر می‌کند.) - "ابو... متخصص مقاومت در خارج از میدان! (که جنگ میدانی را از پشت صفحه‌ی موبایل مدیریت می‌کند!) ⁉️ یک سؤال جدی اینجا مطرح است: آیا این افراد بی‌تخصص از کارشناسانی مانند حجت الاسلام نبویان، سرلشکر رضایی، حجت الاسلام حاج صادقی و سرداران والامقام شهید نظام، تخصص و اطلاعات بیشتری دارند؟! آیا صرفِ مخالفت با "وفاق"، هرگونه تحلیلی را معتبر می‌کند؟ 🔹 پ) تناقض بنیادین: انقلابیگریِ بی‌عمل یا ساختارشکنیِ هدفمند؟ این جریان با دو ادعای متناقض حرکت می‌کند: ۱. "ما انقلابی‌تر از همه هستیم!" (در حالی که کوچکترین سابقه‌ی میدانی در امور اجرایی و مدیریت انقلابی در کشور ندارند.) ۲. "هر کس با ما موافق نباشد، خائن یا ساده لوح است!" (حتی اگر آن فرد رهبری یا سرداران شهید باشند؟!!) 🔹 آیا این مسیر، انقلابیگری است یا یک پروژه‌ی انشقاق؟ - اگر همه‌ی نهادها، مسئولان و حتی شهدا "اشتباه" می‌کنند، پس معیارِ درست کیست؟ - اگر بیان رهبری "مصلحتی" است، پس چه کسی حجت است؟ - اگر تحلیل بدون اطلاعات دقیق (صرفاً بر اساس حدس و گمان) معتبر است، پس تفاوت این جریان با رسانه‌های معاند چیست؟ ❇️ نتیجه‌گیری: توهمِ انقلابیگری یا بازی در زمین دشمن؟ این جریان، به جای تقویت گفتمان انقلاب، در حال تضعیف داخلیِ نیروهای انقلابی نظام است. اینان نه تنها به وحدت پشت سرِ رهبری پایبند نیستند، بلکه با برچسب‌زنی‌های بی‌اساس، فضایی شبیه به تفرقه‌ی دوران امیرالمومنین علیه‌السلام را ایجاد می‌کنند. ⁉️ آیا این همان "خط اصیل انقلاب" است؟ یا بازی در زمین دشمن و تخریب انقلاب از درون؟ نقش سرویس‌های بیگانه خصوصا موساد در تقویت این جریان ضد انقلابی‌گری چقدر می‌تواند باشد؟! #خط_تبیین @Manahejj