با هرکه هم‌نشین شده ای فیض برده است حالا که رفته ای چه کند چاه ، بوتراب؟ .‌ . .

جای این دعا فقط هفت روز در قنوت نمازم خالی بود، خالی هم نبود، بارها سهوا زمزمه‌اش کردم در قنوت، در سجده‌ی پس از نماز، بارها سهوا گفتمش و در میانه‌ی آن با بغضی شکسته رهایش کردم. اما از نوزدهم رمضان تا کنون از عمق وجود می‌گویم، در قنوت و سجده‌ی پس از نماز، وقتِ قرآن به سر گرفتن، پس از زمزمه‌ی دعای عهد، قبل از اولین خرمای‌ افطار و هنگام شنیدن نوای اذان. صادقانه بگویم این روزها دعایم پس از دعای فرجِ مولایم صاحب العصر والزمان[جانم فدایشان] ، اللهم احفظ قائدنا الامام خامنه‌ای ست. الحمدلله ..

آرام‌دلی تنها و بی‌یاور ..

موج سی‌و‌نهمِ عملیات وعده‌ی صادقِ۴

یادم باشه ان‌شاءالله یه متن بنویسم از شکست هژمونی آمریکا در باورِ قدرت‌های شرقی به واسطه‌ی نبرد بی‌بدیل ایران با آمریکا.

دلدارم؛ الله ، ما همه هیچ‌ایم و هرچه هست تویی !

بیانیه‌ی موج چهلم وعده‌ی صادقِ۴ >>>>

ایستاده بود میان جمعیتِ چندین هزار نفری، صدای انفجار می‌آمد؟ می‌آمد. اما صدای شعارهای رعشه بر اندام دشمن انداخته، بیشتر بود. ایستاده بود در قلب جمعیت، پس زمینه دود انفجار بود و مداح رجز می‌خواند‌. ایستاده بود میانِ جمعیت، بی آنکه پایش سُست شود یا شانه عقب بکشد، پا برجا و نَستوه؛ شبیه تک‌به‌تکِ‌ آدم‌های آن جمع و جمع‌هایی شبیه آن در تمام ایران. ایستاده بود میان جمعیت، سرش را بالا گرفت و آسمان را نگریست، پهباد بود یا موشک نمی‌دانم، فقط لبخندِ غیورِ اویی را دیدم که ایستاده بود میان جمعیت. و شاید آن لحظه در دل زمزمه می‌کرد : دل به دریا زدگان، خنده به سیلاب زنند!

دلم برای قدم زدن تو انقلاب و دیدن کتاب‌ها و کاغذ گراف‌های بساط شده تنگ شده..

لُطفا بین "خلصنا‌ من النار‌ یا رب" گفتن‌ هاتون ، برای منم دعا کنید ؛ ممنون .