گفت : رژیم آمریکا رژیمی نیست که ذات داشته باشه و این ذات متعارض با ایران باشه‌. آمریکا دنبال هزینه فایده است باید دنبال هضم شدن تو روابطش باشیم. گفتم : برای ادعاتون مصداق بیارید لطفا! من معتقدم آمریکا ذاتا دشمنِ ایرانه و کلی دلیل دارم برای این ادعام. اما شما یک مصداق از عدم دشمنیِ آمریکا با ایران هم بیارید کفایت میکنه و به ادعاتون‌ فکر می‌کنم.

به استدلال بنده باگی که در طرز نگاه این افراد هست اینه که ایران رو ایرانِ الآن نمی‌بینند‌. نمی‌خواند ایران رو ایرانِ مستقلِ مردمیِ ضد استکبارِ تحت حاکمیت جمهوری اسلامی ببینند‌. که اگر ببینند‌، می‌فهمند ذات آمریکا چیه و قدرت ایران چیه؟ تقلیل گرا نباشیم؛ همین!

خدایا ، از اندوهی که قلب را در سکوت ویران می‌کند ؛ به تو پناه می‌برم !

امروز، روابط بین الملل، بین الملل نیست‌. حقیقتا باید به ملت‌ها بر بخورد اگر نام این روابطِ بده‌بستان‌ و نقضِ هزارباره‌ی آتش‌بس‌ با ۱۰۰‌ها تن تی‌ان‌تی بر سر ملتی‌ ریختن به وسیله‌ی حمایت دولت‌ها را روابط بین الملل بگذارند‌. باید به طریج قبای ملل بر بخورد که اقلیت سودجویِ گردن‌کِش، اجتماع انسانی‌‌ ملل را دستمایه‌ی خوی حیوانیِ قدرت‌طلبی‌شان کرده اند‌. باید به ملت‌ها بر بخورد که دولت‌هایشان گرد هم می‌آیند و برای ذبحِ انسانیت قمار می‌کنند و با تکانی تاجرمسلک خاکستر سیگارشان را بر نقشه‌ی جهان می‌ریزند‌. فاش می‌گویم؛ یا باید فاتحه‌ی تئوری‌های روابط بین‌الملل را خواند و یا باید ملل‌ را بیدار کرد تا انسانیت را از لگدمال شدن توسط چکمه‌های نظامیِ دولتمردان نجات دهند‌. جهانِ بیدارم آرزوست! #خویشتَن

با لبخند پلک بر هم گذاشت و گفت : آرام باش! اِنَّ مَعِیَ رَبّی سَیَهدین . . .

مثلا نیمه‌شب های حرم امام رضا (ع) و چای های خوش‌ عطر و نگاه خیره به گنبد . . .

تو را با خدا چه عهدی بود که از این کرامت برخوردار شدی و خاکِ زمینِ تو سجده‌گاه یاران خمینی(ره) شد؟ و حال چه می‌کنی در فراقِ پیشانی‌هایشان که سبب متصلِ ارض و سماء بود و آن نجواهای‌ عاشقانه‌!؟ می‌دانم که دلت می‌خواهد باز هم خود را به حبلِ دعای شهدا بیاویزی و با نمازشان تا عرش اعلی بالا بروی. اما از آن روز که انسان بر این خاک زیسته است آیا جز اصحاب عاشورایی سیدالشهدا کسی را می‌شناسی که بهتر از شهدای ما خدا را عبادت کرده باشد؟‌ تو چه کرده‌ای که سزاوار اینهمه کرامت گشته‌ای که سجده‌گاه یاران خمینی(ره) باشی‌؟ چه پیوندی بوده است میان تو و کربلا؟ کدام رسول بر خاکِ تو زیسته است؟ تو کهفِ‌‌اعتکاف‌کدام‌عارف بوده‌ای؟ اشک کدام عزادار حسین(ع) بر تو چکیده است؟ چه کرده‌ای؟

ولی یه روز از مشهد راه میوفتیم میریم بقیع و دم می‌گیریم : قربونِ کبوترای‌ حرمت امام حسن . . .