برخی نواها انگار علاوه بر آنکه گیرنده های صوتی را درگیر می‌کنند، گیرنده های بینایی را هم فعال می‌کنند‌. با شنیدنشان ناخودآگاه تصویری هم پشت پلک‌ها نقش می‌بندد‌. مثلا با شنیدن این نوای عربی، یاد جاده‌ی پهنِ چند بانده می‌افتم که چراغ های زرد اطراف جاده تازه روشن شده اند و آسمانِ شب هنوز رنگِ آبیِ روشنش‌ را حفظ کرده است. خنک است و بوی پاییز می‌آید، بوی برگ‌های زرد و چای‌ آلبالو و باران‌. صدای عبور چرخ‌های ماشین از چاله‌های آبِ کفِ خیابان از پنجره‌ی نیمه‌باز به گوش می‌رسد و قطره های باران بر صفحات کتابی که در حال مطالعه‌اش هستی می‌چکد‌.

امشب دو رکعت نماز در نیمه‌های‌شب برای پیروزیِ غزه، وجهِ اشتراک بیدار‌دلانِ‌ دنیاست!

تا وقتی که صدای اذان در آسمان شهر می‌پیچه، ناامیدی معنا نداره . . .

گفت : روزهای آخرِ شهریور همیشه دلگیر بوده؛ حتی اگه از دوره تحصیلت گذشته باشه! جریان چیه؟ نمی‌دونم جریان چیه، ولی راست می‌گفت...

علی لاریجانی خطاب به کشور‌های اسلامی: حداقل علیه دیوانگی این رژیم «ستاد عملیات مشترک» تشکیل دهید. برای مسلمانان گرسنه و مظلوم فلسطینی که کاری نکردید، حداقل برای جلوگیری از نابودی خودتان تصمیم مختصری بگیرید.

پارسال که سر کلاس جنبش‌های اسلامی معاصر، موضوعِ حزب الله لبنان رو برای پژوهش انتخاب کردیم، اصلا فکرش رو نمی‌‌کردیم "بازتابِ خبر شهادت سیدحسن نصرالله" بشه تیترِ آخرِ پژوهش . . .

هر دستاوردی از جانب خداست. اگر بخوایم نفس خودمون رو وسط بیاریم دچار شرک شدیم! پهلوان امیرحسین زارع

چی داره این زبان مشترک که انقدر به آدم احساسِ صمیمیت و دلگرمی میده؟!