آقا یه نجلا امشب مارو نجات داد.

ما با همدیگه اومدیم تو و می‌ریم بیرون باهم تنهات نمی‌ذارم ‌.

All about you .

حتی وقتی خالی بودم معلومه که هیچی کم نذاشتم، هیچ‌وقت نمی‌ذارم

وقتی که گفتم کنارت وایسادم ، ببین منو . آسمون که تیره می‌شه من اونجام . بارون که می‌باره اونجام. خورشید که میوفته توی چشمات من اونجام‌. اگه شمع رنگی روشن کردی من اونجام ، هستم . خورشید هم یه روز خاموش می‌شه ، ولی نه الان ، نه فردا ‌. یه روزی که مطمئن بشه هیچ قولی نمونده که بخاطرش بمونه . یه روزی که هیچ تاریکی‌ای نیاز به نور نداشته باشه.

درسته که من حرف نمی‌زنم ولی تو که از چشمام می‌خونی .

من هم دنبال یه جای قایم شدن بودم ، ولی قایم کردنِ تو خوشحال‌کننده تر بود .

_ بگو بعدش به چی فکر می‌کنی؟ + بعدِ چی؟ _ بعد گریه تا وقتی رگه های روشنایی خورشید و ببینی + به گرفتن دستش تا نور ، به ول نکردنش وسط تاریکی . _ ولی تو اونجا رها شده بودی + من فقط سعی می‌کردم راه و پیدا کنم. برای نور بودن باید رها شد توی تاریکی .