کتابای جنایی_معمایی اینطوری ان که یه شخصیت هست که داره داستانو تعریف میکنه و تو باهاش دوست میشی و اینجوری میشی که منم همینطور آدمِ مظلوم ، منم همینطور
بعد یهو میفهمی تا الان داشتی داستانو از دید یه مریض روانی میخوندی و همه ی مدت رکب خوردی کیومرث.
ترجیح میدادم یه کوالای کوچک توی جنگل بودم که فقط باید مراقب میبود شکار حیوانات وحشی نشه.