اینکه دیگه آرزو نمیکنید؟

تو زندگی کردنم موندیم آرزو کنیم؟ ناشکری نمی‌کنم ولی سخته سخته

شما همون میل و رغبت های شب لیله الرغائب تون رو در شبهای قدر به قدر می رسونید البته بگم کسی دست خالی نمیره اون شبها ولی یادمون باشه که ما خودمون اون قدر ها رو خواستیم و اگر بهترش نشد تقصیر خودتون شما می تونستید بهترش رو بخواهید و نخواستید

هوم کاملا می فهمم این روزها بیشتر لمس‌ش میکنم .. و اما شما بیا مادی بخواه اصلا کی گفته معنوی بخواه؟ همونی که الان باعث گله و شکایت‌تون شده داری داره رو دلتون سنگینی میکنه

امید منم با امید شما فرق میکنه

تهش همونی که انگیزه یک روز بیشتر زندگی کردن هممونه

هیچی واقعا نهایتش اینکه آدم شیم همین

ادم شدن یکسری اسباب و لوازم نمی خواد؟؟؟

یادمه دوسال پیش تو یک دفتری که قرار بود یک مسیر باشه ولی توفیق نشد یک جمله نوشته بودم که اتفاقی دوستم خوندش : خدایا توبه‌ای از جنس توبه حضرت آدم . .

ما به اختیار دوریم ... بی سبب دوریم بی فکر دوریم

یک مثال بزنیم؟ مثلا خدایا پول بده خوبه؟