آیه بامداد پنجشنبه :
#قرآن
.
سوره زخرف : وَ لَوْ لا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً ، لَجَعَلْنا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفاً مِنْ فِضَّةٍ وَ مَعارِجَ عَلَيْها يَظْهَرُونَ «33»
.
و اگر نبود كه مردم يكسره و يك دست ( #كافر) مىشدند، براى خانه هاى كسانى كه به خداى رحمن #كفر مى ورزند، سقفهايى از #نقره قرار مى داديم !
و نيز نردبانهايى كه بر آنها بالا روند !
.
نكته ها:
زرق و برق دنيا به قدرى بى ارزش است كه خداوند در اين آيه مىفرمايد:
ما حاضريم دنيا را در حد وفور به كفّار بدهيم
ولى چون عقل مردم در چشم آنهاست، اگر به كفّار بدهيم همه به سوى كفر گرايش پيدا مىكنند !
نه فقط همسان بودن همهى انسانها در مسائل اقتصادى و معيشتى مورد ارادهى خداوند نيست،
بلكه در مسائل اعتقادى هم نبايد امور به سمتى برود كه حقّ انتخاب از افراد گرفته
و گمان كنيم اگر همهى مردم جهان يك فكر و يك عقيده شوند، به مطلوب رسيده ايم.
پيامها:
1- در دادن و پس گرفتن نعمتها بايد #ظرفيت جامعه مراعات بشود. لَوْ لا ...
لَجَعَلْنا ...
2- امّت واحده اى ارزش دارد كه بر اساس ايمان باشد نه كفر. «لَوْ لا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً»
3- #ثروت، نشانهى عزّت در نزد خداوند نيست.
«لَجَعَلْنا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفاً مِنْ فِضَّةٍ»
آیه بامداد چهارشنبه :
#قرآن
.
سوره محمّد : وَ الَّذِينَ اهْتَدَوْا زادَهُمْ هُدىً
وَ آتاهُمْ تَقْواهُمْ «17»
وكسانى كه #هدايت يافته اند، خداوند هدايتشان را بيفزايد
و روح پرهيزگارى به آنان عطا كند.
.
نكته ها:
در آيه قبل خوانديم كه گروهى با اينكه سخنان حق و آيات قرآن را از پيامبر مى شنيدند، امّا حاضر به پذيرش آن نبودند.
اين آيه مىفرمايد: گروهى با شنيدن همان آيات و سخنان، رشد يافته و وسعت روحى و معنوى پيدا مىكنند.
.
عباراتى مانند «زادَهُمْ هُدىً» و «زِدْنِي عِلْماً» صرفاً فزونى هدايت يا علم را بيان نمىكند،
بلكه بيانگر رشد و بالندگى روحى و فزونى #ظرفيت آن كسى است كه از اين هدايت يا علم برخوردار مىشود.
.
چند چيز باعث ازدياد هدايت مؤمنان مىشود:
الف) آيات و معارفى كه خداوند نازل مىكند.
ب) سخنان و حكمتهاى پيامبر.
ج) صبر و تحمّل آنان در برابر استهزاى منافقان.
.
پيامها:
1- پذيرش هدايت از طرف انسان، زمينه ساز فزونى هدايت از طرف خداوند است. «اهْتَدَوْا زادَهُمْ»
2- هدايت، مراحل و #مراتبى دارد. «زادَهُمْ هُدىً»
3- هدايت پذيرى، ظرفيّت روحى انسان را توسعه مىدهد. «زادَهُمْ» (و نفرمود:
«زاد هدايتهم»)
4- يك گام از طرف انسان، چند گام از طرف خدا را به دنبال دارد.
«اهْتَدَوْا» از طرف انسان، زادَهُمْ ... وَ آتاهُمْ از طرف خدا.
5- هدايت واقعى آن است كه انسان را به #تقوا برساند. اهْتَدَوْا ... آتاهُمْ تَقْواهُمْ
6- تقوا، هديه و #پاداش الهى براى هدايت پذيران است. «آتاهُمْ تَقْواهُمْ»