از قرآن هم کفر متولد میشه! شیخ اسماعیل رمضانی @Asemani_bashim

شیخ حسنعلی نخودکی رحمت الله علیه: اگر كسى سر سلام نماز را بفهمد، نتيجه نماز را فهميده است دليل كسانى كه مى گويند اين سلام همان سلام اول است آن است كه : چون انسان داخل در نماز، مى شود به مضمون حديث الصلوة معراج المؤ من يعنى نماز معراج مؤ من است معراجش ‍ آغاز شده و چون نمازش تمام مى شود به صفوف انبياء و ملائكه وارد مى گردد - زيرا كه انسان در آخرين مرتبه عروج خويش به جمع ملائكه و انبياء مى پيوندد، و چون داخل در اين جمع شد، رسم آن بر باقى اهل مجلس سلام نمايد السلام عليك ايها النبى و بعد از آن بر باقى اهل مجلس سلام نمايد: السلام علينا و على عبادالله الصالحين در تشهد نماز، تحيات مبسوطه نسبت به ائمه طاهرين وارد است اما به تدريج از آن كاسته شده و اكنون به يك سلام رسيده است ، و بسيار بى انصافى است كه انسان وارد مجلس انبياء و اولياء و ملائكه شود و با ائمه خود سلام كند. دليل اشخاصى كه سلام پايان نماز را سلام توديع دانسته اند، آن است كه انسان به مجرد آنكه تكبيرة الاحرام گفت و داخل در نماز شد وارد در صفوف انبياء و ملائكه شده است . يكى از خصوصيات نماز آن است كه تمام مخلوقات در آن شركت دارند، يعنى عبادت مخلوقات ديگر در اين عبادت مندرج است ، بعضى از ملائكه در قيامند و برخى در ركوع و بعضى در سجود و ما منا الا له مقام (445) معلوم يعنى هيچ يك از ما فرشتگان نيست مگر آن كه او را در بندگى و عبادت مقامى مقرر است پس انسان در هنگام نماز با تمام ملائكه هم صف و هم رديف است و چون ملائكه به مضمون آيه شريفه يسبحون له بالليل و النهار و هم لا يساءمون (446) يعنى : شب و روز مشغول تسبيح حق اند، و خسته نمى شوند همواره در حال عبادتند، لذا وقتى انسان از نماز فارغ مى شود از صف آنها بيرون مى آيد و به وسيله سلام با آنان وداع مى نمايد بنابر اين سلام آخر نماز، سلام توديع است و شاهد بر سلام توديع ✍🏻سایت معاونت تهذیب حوزه های علمیه (برگرفته از نامه های شیخ در مقدمه کتاب اسرار نماز ملا محسن فیص کاشانی) @Asemani_bashim

زنده کننده دلها @Asemani_bashim

خداحافظ آقا مهدی رسولی @Asemani_bashim

فایل صوتی ۵ دقیقه حاج آقا هاشمی نژاد حفظ آبروی مومن @Asemani_bashim

دوستت داریم حسین جان پویانفر @Asemani_bashim

ماندگار با حسین علیه‌السلام @Asemani_bashim

به امان الله @Asemani_bashim

ستون دین حاج آقا شیبانی فر @Asemani_bashim

شاه کلید رهایی استاد محمد شجاعی @Asemani_bashim

مرحوم آیت اللَّه سید محمدحسین حسینی تهرانی که از شاگردان خاص علامه طباطبایی بود و یادداشت های زیادی از استاد خود دارد در این رابطه، چنین نقل می کند: «روز جمعه، 18 شعبان المعظم 1399 هجریه قمریه حضرت علامه طباطبایی فرمودند: مسیو هانری کربن، قریب یکی دو ماه است که فوت کرده است. ایشان استاد کرسی شیعه شناسی در دانشگاه پاریس بوده است و مجالس عدیده راجع به تحقیق در مذهب شیعه با ما داشت. مرد سلیم النفس و منصفی بود. او معتقد بود که در میان تمام مذاهب عالم، فقط مذهب شیعه است که مذهبی پویا و متحرک و زنده است و بقیه مذاهب بدون استثناء عمر خود را سپری کرده اند و حالت ترقّب و تکامل ندارند. یهودیان قایل به امام و ولی زنده ای نیستند و هم چنین مسیحیان و زردشتیان، اتّکا به مبدء حیاتی ندارند و به واسطه عمل به تورات و انجیل و زند و اوستا اکتفا نموده و تکامل خود را فقط در این محدوده جست وجو می کنند. هم چنین است تمام فرق اهل تسنن که فقط تکامل خود را در سایه قرآن و سنّت نبوی می دانند! امّا شیعه دین حرکت و زندگی است چون معتقد است که حتماً باید امام و رهبر امّت، زنده باشد و تکامل انسان فقط به وصول به مقام مقدّس او حاصل می شود و لذا برای این منظور، از هیچ حرکت و عشق و پویایی دریغ نمی کند. می فرمودند: روزی به کربن گفتم: در دین مقدّس اسلام تمام زمین ها و امکنه بدون استثناء محلّ عبادت است. اگر فردی بخواهد نماز بخواند یا قرآن بخواند یا سجده کند یا دعا کند، در هرجا که هست می تواند این اعمال را انجام دهد و رسول اللَّه فرموده است: «جُعِلَت الی الارضُ مَسجِداً و طَهوراً» ولی در دین مسیح چنین نیست، در غیر کلیسا باطل است؛ بنابراین اگر فردی از مسیحیان در وقتی از اوقات حالی پیدا کرد (مثلًا درنیمه شب، در خوابگاه منزل خود) و خواست خدا را بخواند چه کند؟ او باید صبر کند تا روز یکشنبه بیاید و کلیسا را باز کنند و برای دعا در آن جا حضور پیدا کند؟ این معنی قطع رابطه بنده است با خدا. در پاسخ گفت: بلی، این اشکال در مذهب مسیح هست و الحمداللَّه دین اسلام در تمام ازمنه و امکنه و حالات، رابطه مخلوق با خدا منظور داشته است. و فرمودند: دیگر آن که گفتم: در دین مقدس اسلام، انسان حاجت مند اگر حالی پیدا کند طبق همان حال و حاجت، خدا را می خواند؛ چون خداوند أسماء حسنایی دارد، مانند: غفور و رازق و منتقم و رحیم و غیرها و انسان طبق خواست و حاجت خود هر یک از این اسماء را ملاحظه نموده و خدا را بدان اسم و صفت یاد می کند. مثلًا اگر بخواهد خدا او را بیامرزد و از گناهش درگذرد، باید از اسم غفور و غفّار و غافرالذنب استفاده کند. اما در دین مسیح خدا أسماء حسنی ندارد، فقط لفظ خدا و أب برای اوست. بنابراین، اگر شما مثلًا حالی پیدا کردید و خواستید با خدا مناجات کنید و او را با أسماء و صفاتش یاد کنید، از تحت اسم خاصی از او حاجت طلبید، چه خواهید کرد. کربن در پاسخ گفت: من در مناجات خود صحیفه مهدویه را می خوانم. حضرت علامه می فرمود: کربن کراراً صحیفه سجّادیه را می خواند و گریه می کرد. . . » ✍🏻كتاب: مطلع الانوار، تأليف مرحوم آيت‌اللَّه سيد محمدحسين حسينى تهرانى، جلد دوم چاپ تهران 1431 ه. صفحه 241-/ 243 اصل و دست‌خط استاد تهرانى نيز منقول است. @Asemani_bashim

دکتر فرزاد جمشیدی خداوند رحمتش فرماید @Asemani_bashim