تفسیر: آن گاه، در چهارمین آیه، به بیان حال گروهى که در نقطه مقابل مؤمنان قرار دارند، پرداخته و یکى از خطرناکترین حالاتشان را چنین بازگو مى کند: کسانى که ایمان به آخرت ندارند، اعمال سوئشان را براى آنها زینت مى دهیم و در مسیر زندگى حیران و سرگردان مى شوند (إِنَّ الَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ زَیَّنّا لَهُمْ أَعْمالَهُمْ فَهُمْ یَعْمَهُونَ). آلودگى در نظر آنها پاکى، زشتى ها نزد آنها زیبا، پستى ها افتخار، و بدبختى ها و سیه روزى ها سعادت و پیروزى محسوب مى شود. 🌺🌺🌺 آرى، چنین است حال کسانى که در طریق غلط گام مى نهند و بر آن ادامه مى دهند. واضح است وقتى انسان کار زشت و نادرستى را انجام داد، تدریجاً قبح و زشتیش در نظر او کم مى شود، و به آن عادت مى کند، پس از مدتى که به آن خو گرفت، توجیهاتى براى آن مى تراشد، کم کم به صورت زیبا و حتى به عنوان یک وظیفه در نظرش جلوه مى کند، و چه بسیارند افراد جنایتکار و آلوده اى که به راستى به اعمال خود افتخار مى کنند و آن را نقطه مثبتى مى شمرند. این دگرگونى ارزش ها، و به هم ریختن معیارها در نظر انسان، که نتیجه اش سرگردان شدن در بیراهه هاى زندگى است از بدترین حالاتى است که به یک انسان دست مى دهد. 🌺🌺🌺 جالب این که در آیه مورد بحث و یکى دیگر از آیات قرآن این تزیین به خدا نسبت داده شده است، در حالى که در هشت مورد به شیطان ، و در ده مورد به صورت فعل مجهول (زُیِّنَ) آمده است، و اگر درست بیندیشیم، همه بیانگر یک واقعیت است. اما این که به خدا نسبت داده شده است به خاطر آن است که او مسبب الاسباب در عالم هستى است، و هر موجودى تأثیرى دارد که به خدا منتهى مى شود، آرى این خاصیت را خداوند در تکرار عمل قرار داده که انسان تدریجاً به آن خو مى گیرد، و حس تشخیص او دگرگون مى شود، بى آن که مسئولیت انسان از بین برود و یا براى خدا ایراد و نقصى باشد (دقت کنید). و اگر به شیطان یا هواى نفس نسبت داده شود، به خاطر این است که عامل نزدیک و بدون واسطه، آنها هستند. و اگر گاه به صورت فعل مجهول آمده، اشاره به این است که طبیعت عمل چنین اقتضا مى کند که بر اثر تکرار، ایجاد حالت، ملکه، عشق و علاقه مى کند. (تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۴ سوره‌ مبارکه نمل) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh

هر صبح یک آیه: 🌺اَعوذُ باللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم🌺 🌹بسم الله الرحمن الرحیم🌹 «أُولَئِكَ الَّذِينَ لَهُمْ سُوءُ الْعَذَابِ وَهُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْأَخْسَرُونَ» آنان کسانی هستند که عذاب بد (و دردناک) برای آن‌هاست؛ و آن‌ها در آخرت، زیانکارترین مردمند! (سوره مبارکه نمل، آیه ۵ ) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh

تفسیر: سپس در پنجمین آیه، به نتیجه تزیین اعمال پرداخته و سرانجام کار چنین کسانى را این گونه بیان مى کند: آن‌ها کسانى هستند که عذابى بد، شدید و دردناک دارند (أُوْلئِکَ الَّذِینَ لَهُمْ سُوءُ الْعَذابِ). در دنیا سرگردان، مأیوس و پریشان خواهند بود و در آخرت گرفتار مجازاتى هولناک. و آن‌ها در آخرت زیانکارترین مردمند (وَ هُمْ فِی الآخِرَةِ هُمُ الأَخْسَرُونَ). 🌺🌺🌺 دلیل بر این که آن‌ها از همه زیانکارترند همان است که در سوره کهف آیات 103 و 104 آمده است: قُلْ هَلْ نُنَبِّئُکُمْ بِالأَخْسَرِینَ أَعْمالاً * الَّذِینَ ضَلَّ سَعْیُهُمْ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ هُمْ یَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ یُحْسِنُونَ صُنْعاً: بگو آیا زیانکارترین مردم را به شما معرفى کنیم؟ آن‌ها هستند که تلاش‌ها و کوشش‌هایشان در زندگى دنیا نابود شده در عین حال گمان مى کنند عمل نیک انجام مى دهند. چه زیانى از این بالاتر که انسان اعمال زشتش را زیبا ببیند، و تمام نیروى خود را براى آن به کار گیرد به گمان این که کار مثبتى انجام مى دهد، اما سرانجام ببیند جز بدبختى و سیه روزى ببار نیاورده است. (تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۵ سوره‌ مبارکه نمل) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh

استاد قرائتی موضوع: تفسیر قرآن نوع:سخنرانی کوتاه سوره مبارکه نَمل آیه: ۴_۵ @ayehsobh

هر صبح یک آیه: 🌺اَعوذُ باللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم🌺 🌹بسم الله الرحمن الرحیم🌹 «وَ إِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ مِن لَّدُنْ حَكِيمٍ عَلِيمٍ» به یقین این قرآن از سوی حکیم و دانایی بر تو القا می‌شود. (سوره مبارکه نمل، آیه ۶ ) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh

تفسیر: آیه مورد بحث، به عنوان تکمیلى بر اشارات گذشته در زمینه عظمت محتواى قرآن، و مقدمه اى براى داستان‌هاى انبیاء که بلافاصله بعد از آن شروع مى شود، مى فرماید: به طور مسلّم این قرآن از سوى حکیم و دانائى بر تو القا مى شود (وَ إِنَّکَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ مِنْ لَدُنْ حَکِیم عَلِیم). 🌺🌺🌺 گرچه حکیم و علیم هر دو اشاره به دانائى پروردگار است، ولى حکمت معمولاً جنبه هاى عملى را بیان مى کند، و علم جنبه‌هاى نظرى را. به تعبیر دیگر علیم از آگاهى بى پایان خدا خبر مى دهد، و حکیم از نظر و حساب و هدفى که در ایجاد این عالم و نازل کردن قرآن به کار رفته است. و چنین قرآنى که از ناحیه چنان پروردگارى نازل مى شود، باید کتاب مبین و روشنگر باشد، و مایه هدایت و بشارت مؤمنان، و داستان هایش خالى از هر گونه خرافه و تحریف. (تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۶ سوره‌ مبارکه نمل) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh

استاد قرائتی موضوع: تفسیر قرآن نوع:سخنرانی کوتاه سوره مبارکه نَمل آیه: ۶ @ayehsobh

هر صبح یک آیه: 🌺اَعوذُ باللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم🌺 🌹بسم الله الرحمن الرحیم🌹 «إِذْ قَالَ مُوسَىَ لِأَهْلِهِ إِنِّي آنَسْتُ نَارًا سَآتِيكُم مِّنْهَا بِخَبَرٍ أَوْ آتِيكُم بِشِهَابٍ قَبَسٍ لَّعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ» (به خاطر بیاور) هنگامی را که موسی (علیه‌السلام) به خانواده خود گفت: «من آتشی از دور دیدم؛ (همین‌جا توقف کنید؛) به‌زودی خبری از آن برای شما می‌آورم، یا شعله آتشی تا گرم شوید.» (سوره مبارکه نمل، آیه ۷ ) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh

تفسیر: چنان که گفتیم در این سوره، بعد از بیان اهمیت قرآن، گوشه اى از سرگذشت پنج تن از پیامبران بزرگ و قوم آن‌ها به میان آمده است، و وعده پیروزى مؤمنان و مجازات کافران در آن‌ها به روشنى بازگو شده. نخست، از پیامبر اولوا العزم موسى(علیه السلام) شروع مى کند و مستقیماً به سراغ حساس‌ترین لحظات زندگانى او، یعنى لحظه اى که نخستین جرقه وحى در دل او درخشید و با پیام و سخن الهى آشنا شد، مى رود، و مى گوید: به خاطر بیاور هنگامى را که موسى به خانواده خود گفت: من آتشى از دور دیدم. (إِذْ قالَ مُوسى لاِ َهْلِهِ إِنِّی آنَسْتُ ناراً). همین‌جا توقف کنید، من به زودى خبرى براى شما مى آورم و یا شعله اى از آتش، تا گرم شوید (سَآتِیکُمْ مِنْها بِخَبَر أَوْ آتِیکُمْ بِشِهاب قَبَس لَعَلَّکُمْ تَصْطَلُونَ). 🌺🌺🌺 و این در همین شبى بود که، موسى (علیه السلام) با همسرش دختر شعیب، در راه مصر در بیابانى تاریک و ظلمانى گرفتار آمد، راه را گم کرد، و باد و طوفان وزیدن گرفت، و در همین حال درد وضع حمل به همسرش دست داد. موسى (علیه السلام) احساس نیاز شدیدى به افروختن آتش و استفاده از گرماى آن مى کرد، ولى در آن بیابان چیزى پیدا نبود. همین که شعله آتشى را از دور دید خوشحال شد، و آن را دلیل بر وجود انسان یا انسان هائى گرفت، و گفت: مى روم، یا براى شما خبرى مى آورم و یا شعله آتشى که با آن گرم شوید. قابل توجه این که موسى (علیه السلام) مى گوید: من براى شما خبرى مى آورم یا شعله آتشى (ضمیر شما به صورت جمع است) این تعبیر، ممکن است به خاطر این بوده که علاوه بر همسرش، فرزند یا فرزندانى نیز با او همراه بوده است; چرا که ده سال از ازدواج او در مدین گذشته، و یا به این جهت که در بیابان وحشتناک این تعبیر آرامش بیشترى به مخاطب مى دهد. (تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۷ سوره‌ مبارکه نمل) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh

هر صبح یک آیه: 🌺اَعوذُ باللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم🌺 🌹بسم الله الرحمن الرحیم🌹 «فَلَمَّا جَاءَهَا نُودِيَ أَن بُورِكَ مَن فِي النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَا وَسُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ» هنگامی که (موسی علیه‌السلام) نزد آتش آمد، ندایی برخاست که: «مبارک باد آن کس که در آتش است و کسی که در اطراف آن است [= فرشتگان و موسی‌] و منزّه است خداوندی که پروردگار جهانیان است! (سوره مبارکه نمل، آیه ۸ ) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh

تفسیر: موسى علیه‌السلام، خانواده اش را در همانجا گذاشت و از آن سو که آتش دیده بود، حرکت کرد. هنگامى که نزد آتش رسید، ندائى برخاست که مبارک باد آن کس که در آتش است و کسى که در اطراف آن است، و منزه است خداوندى که پروردگار عالمیان است (فَلَمّا جاءَها نُودِیَ أَنْ بُورِکَ مَنْ فِی النّارِ وَ مَنْ حَوْلَها وَ سُبْحانَ اللّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ). در این که منظور از کسى که در آتش است و کسى که در اطراف آن، کیست؟ مفسران احتمالات گوناگونى بیان کرده اند، آنچه نزدیک تر به نظر مى رسد این است: منظور از کسى که در آتش است موسى(علیه السلام) بوده که به آن شعله آتش که از میان درخت سبز نمایان شده بوده، آن قدر نزدیک گردیده که گوئى در درون آن قرار داشت. و منظور از کسى که اطراف آن قرار دارد، فرشتگان مقرب پروردگار است که در آن لحظه خاص، آن سرزمین مقدس را احاطه کرده بودند. 🌺🌺🌺 و یا این که به عکس، منظور از کسانى که در آتشند فرشتگان الهى مى باشند و کسى که در گرد آن قرار دارد موسى(علیه السلام). به هر حال، در پاره اى از روایات آمده است: وقتى موسى(علیه السلام) به نزدیکى آتش رسید، ایستاد و خوب دقت کرد، دید از درون شاخه سبزى شعله آتش مى درخشد، شعله، لحظه به لحظه پرفروغ تر و درخت سبزتر و زیباتر مى گردد، نه حرارت آتش درخت را مى سوزاند، و نه رطوبت درخت شعله آتش را خاموش مى کند! تعجب کرد، با شاخه کوچکى که در دست داشت، خم شد تا کمى از آن را بگیرد، آتش به سوى او آمد، او وحشت کرد و عقب رفت، گاه او به سوى آتش مى آمد و گاه آتش به سوى او، که ناگهان ندائى برخاست و بشارت وحى به او داده شد. منظور این است: آن قدر موسى(علیه السلام) به آتش نزدیک شد که با جمله مَنْ فِى النّارِ تناسب پیدا کرد. تفسیر سومى که براى این جمله گفته اند، این است که منظور از مَنْ فِى النّارِ نور خدا است که در شعله آتش خودنمائى مى کرد، و منظور از مَنْ حَوْلَها موسى(علیه السلام) است که نزدیکى آن قرار داشت، ولى در هر صورت براى این که توهمى در مورد جسمیت خداوند در اینجا پیدا نشود، در آخر آیه جمله سُبْحانَ اللّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ آمده، که منزه بودن خدا را از هر گونه عیب و نقص و جسمیت و عوارض جسم، روشن مى سازد. (تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۸ سوره‌ مبارکه نمل) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh

هر صبح یک آیه: 🌺اَعوذُ باللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم🌺 🌹بسم الله الرحمن الرحیم🌹 «يَا مُوسَىَ إِنَّهُ أَنَا اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ» ای موسی! قطعاً من خداوند شکست‌ناپذیر حکیم هستم! (سوره مبارکه نمل، آیه ۹ ) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh