جهان شاید این روزها شبیه طفل
معصومیست، ك دست مادرش را لحظهای
در ازدحامِ سخت و سنگینی رها کرده.
اونجا که حسین پناهی میگه:
ميزی برای كار، كاری برای تخت، تختی برای
خواب، خوابی برای جان، جانی برای مرگ
مرگی برای ياد، يادی برای سنگ، اين بود
زندگی ؟🚶🏼♂