-

در آستانه فصلی سرد، در محفل عزای آینه‌ها، و اجتماع سوگوار تجربه‌های پریده رنگ، و این غروب بارور شده از دانش سکوت، چگونه می‌شود به آن کسی که می‌رود اینسان صبور سنگین سرگردان فرمان ایست داد چگونه می‌شود به مرد گفت که او زنده نیست، او هیچوقت زنده نبوده‌است… -فروغ

-

تقدیم به ماهدخت؛

تشکر:)

-

اگه به 'اگه' ها بها بدی زیبایشو نمی‌بینی.

من از زندگی واقعی خسته شدم. کاش یکی از کتابام منو به سرپرستی قبول می‌کرد.

هم تابستونه، هم کتابام تموم شده، هم گرمه، هم مهمون داریم. انتظار دارید اعصابم داشته باشم؟

و لبخندم، فریاد رنجیدنمه.