من ترجیح میدم بدون گفتن چیزی، با سکوتِ کامل ترکت کنم؛ تا اینکه همش بهت یاداوری کنم که هی! منم اینجام. اصلا منو میبینی؟ رفتن بهتر از موندنیه که برای طرفت فرقی نمیکنه.
اما بالاخره انسان ها به هر جای دنیا که بروند در آخر به همان جایی برمیگردند که به آن تعلق دارند؛
به همان شهر، به همان خانه، به همان قلب و به همان آغوش.
رفیق بودن کار آسونی نیست، مثل این میمونه که پدر و مادر پارهوقت باشی، کمدین پارهوقت باشی، سخنگوی انگیزشی پارهوقت باشی، و مهم تر از همه شریک جرم هم باشید.
همون لحظهای که داری از استانداردات پایین میای و فکر میکنی ارزشش رو داره، کاش صاعقه بزنه مغزت ریست شه.