*یک پیشنهاد* ما هر کداممان با رهبر شهید یک نسبت عاطفی و البته رشدی داشتیم؛ از وقتی شناختیمش و با حرفهایش انس گرفتیم. ارتباط ما با رهبر انقلاب باعث شد تا در زندگی تربیت شویم و رشد کنیم: خیلی‌هایمان در نسبت با او بوده که *معنوی‌تر* شدیم، قرآن‌خوان شدیم. پایمان به جلسات روضه و ذکر اهل‌بیت(ع) باز شد؛ با تشرهای او به سمت *کتاب* رفتیم و کتابخوانی شد بخشی از زندگی‌مان؛ حتی شخصی‌تر و خصوصی‌تر. اگر به خودمان بود و قرار بود خودمان برای خودمان تصمیم بگیریم، شاید سمت *ازدیاد نسل* نمی‌رفتیم یا حداقلش این بود که این موضوع برایمان اولویت چندانی نداشت؛ *مصرف کالای داخلی* و غیرت داشتن روی تولیدات ایرانی را آقای شهید و مظلوممان یادمان داد برای *تحلیل* مسائل سیاسی -ولو غلط- او بود که به ما جرئت داد؛ یا در نظر گرفتن رای و نظر مردم را او برایمان جدی و محترم کرد و یادمان داد هر اصلاحی از مسیر مردم و *جمهوریت* نظام می‌گذرد؛ حتی همین روایت و توجه به جنگ روایتها و *روایت پیشرفت* را هم اولین بار آقا برایمان مهم جلوه داد؛ یا *فلسطین*؛ یا علاقه به شعر و ادب؛ این لیست را می‌توان تا صفحه‌های زیادی ادامه داد و نوشت و باز هم کم آورد. حالا پیشنهادم چیست؟ بنشینم و در این ایام تشییع و تدفین، نسبتمان را با آقا روایت کنیم. احتمالا خیلی‌هایمان هیچ‌وقت آقا را از نزدیک ندیده‌ باشیم یا نتوانستیم از حدی به ایشان نزدیکتر شویم. مهم نیست. مهم نسبت رشدی‌ای است که ما اویس قَرَن‌وار با آن روح بزرگ و آن یگانه دوران داشته‌ایم. این را بنویسیم و روایت کنیم که چطور ولی جامعه در این ۳۷سال زعامتش ما را رشد داد و یادمان داد چطور با هر چیزی مواجه شویم. شاید قالب مناسب برایش *جستار روایی* باشد. چراکه جستار کاملا شخصی است و برای هر فرد موضوعیت پیدا می‌کند. ولی همین هم اهمیت چندانی ندارد. مهم این است که بنویسیمش. نگویید این حرفها را بقیه هم می‌زنند و تکراریست. حتی تکرار یک ماجرای واحد توسط افراد مختلف هم مهم است. مشخص میکند فراوانی تاثیر یک حرف و ایده و نظر توسط آقا چه‌قدر بوده. این متن‌ها چند سال دیگر می‌تواند *پایه بسیاری از تولیدات فرهنگی، رسانه‌ای، هنری و از همه مهمتر مطالعات جامعه و مردم‌شناختی شود.* این کار نیاز به غوطه خوردن در خاطرات دوران آشنایی ما با آقاست. وقت بگذاریم و به این خاطرات فکر کنیم؛ عمیقا فکر کنیم: *"ولایت در یک انسان، به معنای وابستگی فکری و عملی هرچه بیشتر و روزافزون‌تر با ولی است. ولی خدا را بشناس، بعد از آنی که مشخص کردی، شخصا از لحاظ فکر، از لحاظ عمل، از لحاظ روحیات، از لحاظ راه و رسم و روش، خودت را به او متصل کن، مرتبط کن، دنبالش راه بیفت، حرکت کن. ولایت یک انسان، پیوستگی و وابستگی مطلق اوست به ولی؛ باید وابسته و پیوسته باشد."* https://ble.ir/ravayat_nameh

می گم دوستان اگه منزلتون در مسیر تشییع یا وداع حضرت آقاست از الان به فکر باشید که اون روزا پرچم سرخ انتقام یا پارچه سیاه و عکس آقا رو بزنید بیرون خونه. باید یک تصویر یکپارچه ایجاد کنیم برای چشم همه جهان. باید مردم دنیا بفهمن که مردم ایران همه شون در داغ و عزای رهبرشون هستند و همه شون تقاضای خونخواهی ش رو. دیگه نمی ذاریم آب خوش از گلوی قاتلاش پایین بره. رفقا! ما واقعا باید انتقام آقامون رو بگیریم. زنده موندنمون در گرو این انتقامه. و لکم فی القصاص حیات یا اولی الابصار ✍🏻دیمزن دنیای یک مادر زائر نویسنده https://eitaa.com/dimzan https://ble.ir/dimzan

می دونید انتقام آقای شهیدمون چیه؟ اینکه با عملکردمون ابهت و اقتداری برای ولی جامعه مون ایجاد کنیم که دیگه تا دنیا دنیاست کسی جرات نکنه نگاه چپ بهش بندازه. فقط در این صورته که امام زمان تشریف می آره. وگرنه تا امکان حفظ جان ولی رو پیدا نکنیم که شرایط ظهور محقق نشده پس اینکه فکر کنیم صبر می کنیم امام زمان بیاد انتقام رهبرمون رو بگیره اشتباهه. خودمون باید انتقام رهبرمون رو بگیریم که امام زمان بیاد. شاید بگید من تنها چه کاری از دستم برمی یاد؟ من اگر برخیزم، تو اگر برخیزی، همه برمی خیزند... در دل دشمن رعب ایجاد می شه. تصاویری که در تشییع از ما مخابره خواهد شد باید بتونه دست و دل دشمن رو بلرزونه. باید دلش رو خالی کنه. بگه عه این همه مردم تو ایران هستند که بعد از چهار ماه بی خیال نشده اند و انتقام رهبرشون رو می‌خوان؟ دشمن ترسوئه. اینو یادمون باشه #خونخواه‌رهبریم ✍🏻دیمزن دنیای یک مادر زائر نویسنده https://eitaa.com/dimzan https://ble.ir/dimzan

ما نمی گذاریم دیگر یک روز خوش داشته باشید. #خونخواه‌رهبریم #ازپانمی‌نشینیم ✍🏻دیمزن دنیای یک مادر زائر نویسنده https://eitaa.com/dimzan https://ble.ir/dimzan

حاشا که غمت جامه آرام بپوشد از مقتل خونین تو خونخواه بجوشد ✍🏻دیمزن دنیای یک مادر زائر نویسنده https://eitaa.com/dimzan https://ble.ir/dimzan

واقعا نمی‌دونیم این داستان ترساندن مردم از تشییع چرا اینقدر ضریب داره پیدا می‌کنه بچه نیارید خطر جانی داره خودتون هم ممکنه کلی خطر داشته باشه اگه زخمی شدین این کار رو کنید، اگه گم شدید اگه... ماشین تو شهر نباید بیاد همه از در خونه پیاده بیاین اصلا برای تشییع نمونید مشهد هم که انگار کلا تشییع هوایی هست! برخی ها اگه میشد شاید میگفتن کلا نیاین و قیدش رو بزنید که به دردسرش نمی‌ارزه عزیزان تشییع اگر تاریخی شود تاریخ عوض می‌کند و در تقابل سرنوشت ساز اسلام و کفر می‌تونه بسیار موثر باشه و خیلی از مسیرهای اشتباه فعلی را درست کند اصل همین است، تمهیدات کامل بله، اما همه چیز باید در خدمت عظمت تشییع باشد نه برعکسش، این جو‌ انداز و هشدار نسبت به حضور مردم اشتباهی هست که ممکنه جبران پذیر نباشه https://ble.ir/NavasanTv

بسم الله الرحمن الرحیم خدایا همه‌کاره تویی یا ما در تشییع هیچ‌کاره‌ایم ما هروقت سرمان را جلوی خدا پایین انداخته‌ایم، سربلند شده‌ایم. ما هروقت آسمان را با انگشت به هم نشان داده و گفته‌ایم «فقط خودش»، تنها نمانده‌ایم، امداد غیبی از هزار طرف رسیده. ما هروقت جگرمان سوخته، دلمان سوخته، لب پایینمان لرزیده، بغ‌کرده به آن سجده‌های ناگهان سرریز پناه برده‌ایم و گفته‌ایم: «خودت ببین ما جز تو کس و کاری نداریم، جز تو کسی دست ما رو نمی‌گیره» یک‌طوری دستمان را گرفته که دنیا انگشت‌به‌دهان مانده شیعهٔ علی کی و کجا این‌طور قوی شد؟! هرچه از دستمان برمی‌آید برای تشییع، برای یک تشییع باشکوه حماسی ایرانی اسلامی تاریخی اسطوره‌ای انجام دهیم. وظیفه‌مان را به‌کمال انجام دهیم. دهه پشت دهه این مرد خدا به ما خیر رساند. نوبهٔ ماست، ما که لااقل شصت سال است نمک‌گیر این مردیم که ظرفش را پر برگردانیم و بگوییم: «دستت درد نکند. پیمانه را تمام ریختی...» اما یادمان نرود ما کاره‌ای نیستیم. لابه‌لای این یادداشت‌های سوگوار خون‌خواه حماسی سیاه‌پوش برای مراسم تشییع، میان همهٔ بایدها و دویدن‌ها و موکب‌زدن‌ها و رسانه آوردن‌ها، یادمان نرود روز تشییع رهبر شهیدمان، مهم‌ترین وظیفهٔ ما در کنار حضور، دعاست. باید بیشتر و مضطرتر و خالص‌تر از همیشه به درگاه خدا دعا کنیم، دعا. مثل جنگ که دعا کردیم و پهپاد ده‌هزاردلاری‌مان جنگندهٔ چندمیلیون‌دلاری ابرقدرت تکنولوژی جهان را ساقط کرد، مثل جنگ که صدای رعدوبرق آسمان تهران که از صدای بمب‌افکن‌های بی۲ آمریکایی به مراتب مهیب‌تر بود، یادمان آورد الله فی الساحه، خداست در میدان. گفتند آب و خوراکی و چفیهٔ خیس بیاورید. قرآن و صلوات‌شمار و تسبیح از قلم نیفتد. خدا یادمان داده اتفاقاً وقتی از گریه نفسمان تنگ می‌شود، وقت دعاست. اتفاقاً وقتی از فرط سوگ دلمان طبله کرده اجابت نزدیک‌تر است که فرمود «من در دل‌های شکسته‌ام». سیدعلی‌آقای خامنه‌ای شهید، قائد اعظم جهان اسلام شد چون تجسم ایمان به توحید و معاد بود، چون ارادهٔ الهی را به‌یقین مافوق ارادهٔ خود و خلق می‌دید. روز تشییع رهبر، مهم‌ترین زمان برای استغفار، به راه انداختن سیل صلوات، استغاثه و خواندن دعای فرج است که مهم‌ترین قله‌ای که او به ما نشانش داد و خواست استقامت کنیم تا به آن برسیم، ظهور بود و هست... ✍🏼پرستو علی‌عسگرنجاد http://ble.ir/parastooasgarnejad

امشب میدان ونک بودیم. یک دل سیر برای رهبرمون اشک ریختیم. دیگه فکر نکنم این اشک تا هفته ی دیگه بند بیاد.😭 مثل زخمی که هی هم نیومده سرش باز بشه و خون بیاد. نائب امام زمان مون رو کشتند. مردم خون گریه نکنیم؟😭 ✍🏻دیمزن دنیای یک مادر زائر نویسنده https://eitaa.com/dimzan https://ble.ir/dimzan

ا┄┅═❁﷽❁═┅┄ا خدايا! لطفا صبح امروز را که برایم می فرستی، دوتا مخلفات هم کنارش داشته باشد: ۱. نور هدايت ۲. سلامتی دين و دنيا و شبم را یک جوری بگذران که دوچیز نداشته باشد: ۱. نيرنگ دشمنان ۲. هلاكت هاي هواي نفس فَاجْعَلِ اللَّهُمَّ صَبَاحِي هَذَا نَازِلاً عَلَيَّ بِضِيَاءِ الْهُدَي وَ بِالسَّلاَمَهِ فِي الدِّينِ وَ الدُّنْيَا وَ مَسَائِي جُنَّهً مِنْ كَيْدِ الأَْعْدَاءِ وَ وِقَايَهً مِنْ مُرْدِيَاتِ الْهَوَي #دعای‌صباح #باکلمه‌های‌کسی‌که‌امیرالمومنین‌بود ✍🏻دیمزن دنیای یک مادر زائر نویسنده https://eitaa.com/dimzan https://ble.ir/dimzan

این همه رنج و زحمت زندگی آخرش باید به یه ملاقات شیرین ختم شه. مگه نه؟ #آیه‌نوش https://ble.ir/ayenooshgah

ا┄┅═❁﷽❁═┅┄ا بحثِ لقاءاللَّه و ملاقات با خداست. هدف آفرینش بشر و هدفِ «انّک کادحٌ الی ربّک کدحاً» - همه‌ی این تلاشها و زحمتها - همین است که «فملاقیه»: ملاقات کند. اگر کسی موطّن در لقاءاللَّه است و بر لقاءاللَّه توطین نفس کرده است، «فلیرحل معنا»: باید با حسین راه بیفتد. نمی‌شود توی خانه نشست. نمی‌شود به دنیا و تمتّعات دنیا چسبید و از راه حسین غافل شد. باید راه بیفتیم. این راه افتادن از درون و از نفس ما، با تهذیب نفس شروع می‌شود و به سطح جامعه و جهان می‌کشد. بیانات در دیدار جمعی از روحانیون۱۳۷۴/۰۳/۰۳ #سخن_بزرگان_طورش #آیه_نوش https://ble.ir/ayenooshgah

ا┄┅═❁﷽❁═┅┄ا همان‌طور که کاروان بشری به سوی یک نهایتی در حال حرکت دایمی است، هر فرد انسان هم در طول زندگی خود در حال حرکت به یک منتها و غایت و سرمنزلی است: «انّک کادح الی ربّک کدحا فملاقیه». این مسیر طولانی و پر فراز و نشیب از گذرگاههای گوناگونی می‌گذرد؛ رنجها در آن هست، بلاها در آن هست، سختیها هست، گشایشها و فرجها و شادی‌ها در آن هست: «بلوناهم بالحسنات و السّیئات»؛ همه‌ی اینها هم آزمایش است. در این راه طولانی که افراد بشر باید آن را طی کنند و سعی کنند خود را به اوج نقطه‌ی کمال انسانی، یعنی به لقاءاللَّه، برسانند، حرکت در بعضی از قطعات این راه دشوار است؛ مثل مسیرهای زندگی معمولی؛ گاهی انسان از یک گذرگاه دشواری عبور می‌کند؛ گاهی از جاده‌ی سختی، در گردنه‌یی مجبور است بالا برود؛ گاهی سر راه انسان باتلاقی قرار می‌گیرد؛ گاهی هم راه، راهِ گسترده و مرکب، مرکب همواری است. بیانات در خطبه‌های نماز عید فطر۱۳۸۳/۰۸/۲۴ #سخن_بزرگان_طورش #آیه_نوش https://ble.ir/ayenooshgah