۵۱۷ تن طلای عربستان در آتش پهپادهای ناشناس سوخت 🔹رویترز: در صورت از سرگرفته نشدن فعالیت خط لولهٔ انتقال نفت از شرق به غرب عربستان در روزهای آینده، ذخایر صادراتی عربستان در بندر ینبع تنها برای ۵ تا ۷ روز کافی خواهد بود و این وضعیت می‌تواند به از دست رفتن حدود ۴ درصد از عرضهٔ جهانی نفت منجر شود. 🔹خط لولهٔ شرق به غرب که روزانه حدود ۴ میلیون بشکهٔ نفت را به ینبع منتقل می‌کند، طی ۶ ماه گذشته به عربستان کمک کرده بود تا از پیامدهای اختلال در تنگهٔ هرمز تا حدی در امان بماند. 🔹قطع کامل صادرات و ضرر روزانه ۷۰۰ تا ۹۰۰ میلیون دلار (میانگین ۸۰۰ میلیون دلار)، عربستان در ۶ هفته (۴۲ روز) بین ۲۹.۴ تا ۳۷.۸ میلیارد دلار و به طور میانگین حدود ۳۳.۶ میلیارد دلار خسارت می‌بیند. 🔹این مبلغ معادل ارزش دلاری ۵۱۷ تن طلا است؛ یعنی پهپاد ناشناس با توقف این خط لوله، به اندازهٔ ۵۱۷ تن طلا از جیب عربستان بیرون کشیده است. @e_beman

🎥 مدیر سامانۀ هوشمند سوخت: نحوۀ استفاده از کارت اضطراری پمپ‌بنزین‌ها تغییر می‌کند 🔹تا ۲ ماه آینده مردم می‌توانند به‌جای استفاده از کارت اضطراری جایگاه با کارت بانکی خودشان بنزین بزنند. @e_beman

بانک مرکزی: برای ۱۱ رئیس شعبهٔ بانک که زمینهٔ سواستفاده برخی افراد در بازار ارز و طلا را فراهم کرده بودند، دستور اقدام انضباطی صادر شد 🔹در ادامهٔ بازرسی‌ها و رصد تراکنش‌های مشکوک به پولشویی که منجر به اخلال در بازارهای پول ارز و فلزات گران‌بها می‌شوند ۱۰ بانک متخلف نیز جریمهٔ نقدی شدند. 🔹با هدف ایجاد بستر لازم برای فعالیت‌های اقتصادی قانونی از همهٔ ابزارها برای انتظام‌بخشی به تراکنش‌های بانکی استفاده می‌شود. @e_beman

🔺 منطقه در آستانه تعیین تکلیف؛ جنگ بزرگ‌تر یا توافق بزرگ‌تر؟ 🔹 در روزهای اخیر، مجموعه‌ای از تحولات ظاهراً پراکنده اما در واقع به‌شدت مرتبط، معادله ایران و آمریکا و موازنه منطقه را وارد مرحله تازه‌ای کرده است؛ تحولاتی که بخشی از آن‌ها فشار بر ایران را افزایش می‌دهند و بخشی دیگر، اهرم‌های تهران را تقویت می‌کنند. 🔸 از افزایش فشار اسرائیل در جنوب لبنان و تحولات تپه راهبردی علی‌طاهر گرفته تا پرونده هسته‌ای ایران و محدودیت‌های مرزی عراق؛ و در سوی دیگر، تحولات باب‌المندب، افزایش قیمت نفت، آسیب‌پذیری مسیرهای جایگزین انرژی و تشدید ناامنی در هرمز. 🔹 در کنار همه این‌ها، فعال شدن مسیر دیپلماسی منطقه‌ای و نشست ایران، عراق و کشورهای حاشیه خلیج فارس در مسقط یک پیام مهم دارد: منطقه دیگر نمی‌تواند برای مدت طولانی در وضعیت فعلی باقی بماند. 🔸 به نظر می‌رسد اکنون دو مسیر اصلی پیش روی تحولات قرار گرفته است: یا توافقی جدید شکل می‌گیرد که در آن ایران بتواند بخشی از موقعیت و دستاوردهای ژئوپلیتیک خود را تثبیت کند؛ یا روند تقابل به سمت دور تازه‌ای از رویارویی نظامی حرکت خواهد کرد. 🔹 مسئله مهم اینجاست که تهران، با توجه به شرایط جدید منطقه، احتمالاً حاضر نیست برای توافقی ضعیف‌تر از چارچوب قبلی پای میز مذاکره بنشیند. از سوی دیگر، برای آمریکا و اسرائیل نیز پذیرش توافقی که به تثبیت موقعیت منطقه‌ای ایران منجر شود، هزینه راهبردی قابل توجهی دارد. 🔸 بنابراین مسئله دیگر صرفاً پرونده هسته‌ای ایران نیست؛ مسئله بر سر این است که چه کسی قواعد جدید خاورمیانه را تعیین خواهد کرد. 🔹 در چنین شرایطی، الگوی قدیمی «نه جنگ، نه صلح» نیز بیش از گذشته شکننده به نظر می‌رسد. چرا که ادامه فشار اقتصادی و محدودیت‌های موجود، برای ایران هزینه‌زاست؛ اما برای طرف مقابل نیز یک خطر وجود دارد: طولانی شدن بحران می‌تواند به جای تضعیف ایران، به تثبیت بیشتر اهرم‌های منطقه‌ای آن منجر شود. 🔸 از همین رو، انتظار می‌رود در هفته‌های پیش‌رو هر دو طرف تلاش کنند با افزایش فشار، نمایش قدرت و تقویت اهرم‌های چانه‌زنی، طرف مقابل را به عقب‌نشینی وادار کنند. و این دقیقاً همان نقطه‌ای است که خطر تشدید تنش افزایش پیدا می‌کند. 🔻 جمع‌بندی به نظر می‌رسد منطقه در حال عبور از یک دوره فرسایشی و ورود به مرحله تعیین تکلیف است. نه تهران می‌تواند فشار موجود را برای همیشه تحمل کند و نه واشنگتن و متحدانش می‌توانند بدون هزینه، وضعیت فعلی را بی‌نهایت ادامه دهند. بنابراین هفته‌های آینده می‌تواند یکی از حساس‌ترین مقاطع این بحران باشد؛ یا یک توافق جدید، موازنه قدرت در منطقه را وارد مرحله‌ای تازه می‌کند؛ یا شکست دیپلماسی، منطقه را به سمت دور جدیدی از رویارویی می‌برد. و شاید مهم‌ترین سؤال این روزها همین باشد: 🔰 آیا منطقه در آستانه یک جنگ بزرگ‌تر است، یا یک توافق بزرگ‌تر؟ ✍️ دکتر سعید تجویدی @e_beman