حرف روز 🔰ایران؛ هاب لجستیک منطقه ✍ علی محمدی     چین در سال‌های اخیر، دامنه حضور اقتصادی خود را در کشورهای جهان، فراتر از حوزه انرژی، به بخش‌هایی مانند زیرساخت، لجستیک، بنادر، کریدورها، فناوری و صنایع مختلف گسترش داده است؛ تغییری که می‌تواند برای ایرانِ واقع‌شده در مسیر تاریخی راه ابریشم، یک فرصت مهم اقتصادی ایجاد کند. چین به تدریج از یک کنشگر اقتصادی و انرژی‌محور به بازیگری چندبعدی‌تر تبدیل شده و برای حفاظت از منافع اقتصادی خود، حضور فعال‌تری در حوزه‌های سیاسی و امنیتی نیز پیدا کرده است.   از این منظر، توسعه روابط ایران و چین نمی‌تواند تنها به خرید و فروش نفت یا مناسبات سیاسی محدود بماند و باید طیف گسترده‌ای از همکاری‌های اقتصادی را دربرگیرد. یکی از مهم‌ترین این حوزه‌ها، کریدور شرق-غرب و اتصال چین به بازارهای غرب آسیا و اروپا است؛ جایی که موقعیت جغرافیایی ایران می‌تواند نقش مهمی در کاهش زمان و تنوع‌بخشی به مسیرهای حمل کالا ایفا کند. در ماه‌های اخیر نیز آمارهای راه‌آهن از افزایش قابل توجه تردد قطارهای چین به ایران حکایت دارد. حمل کالا از چین از مسیر قزاقستان و ترکمنستان که در گذشته حدود ۷ قطار در سال بود، الان به حدود ۳ قطار در روز رسیده است. در کنار این مسیر، انتقال کالا از طریق بندر آکتائو در قزاقستان و دریای خزر به بنادر شمالی ایران نیز فعال است. به این ترتیب، ایران می‌تواند هم‌زمان در مسیرهای ریلی و دریایی متصل‌کننده چین به غرب نقش‌آفرینی کند؛ ظرفیتی که با توسعه بنادر شمالی، خطوط ریلی، پایانه‌های مرزی و خدمات لجستیکی قابل تقویت است.   اهمیت این موضوع زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم ظرفیت مرزهای ریلی سرخس و اینچه‌برون در مجموع حدود ۵ میلیون تن است و راه‌آهن افزایش این ظرفیت به بیش از ۱۰ میلیون تن را دنبال می‌کند. کاهش توقف قطارها در مرز، توسعه تجهیزات تخلیه و بارگیری، اصلاح رویه‌های گمرکی و استفاده از کانتینرهای برگشتی نیز می‌تواند هزینه و زمان حمل را کاهش دهد. اما کریدور تنها بخشی از فرصت همکاری است. چین در حال گسترش سرمایه‌گذاری خود در کشورهای منطقه در حوزه‌هایی مانند انرژی، بنادر، تولید، خودروهای برقی، فناوری و زیرساخت است. در سال ۲۰۲۵ نیز حجم مشارکت اقتصادی چین در قالب ابتکار کمربند و جاده به بیش از ۲۱۴ میلیارد دلار رسید.   در چنین شرایطی، مسئله اصلی برای ایران صرفاً «ارتباط با چین» نیست؛ بلکه تبدیل موقعیت جغرافیایی ایران به پروژه‌های اقتصادی قابل سرمایه‌گذاری است. ایجاد پروژه‌های آماده، مدل‌های شفاف تأمین مالی، توسعه مناطق لجستیکی، اتصال بنادر به شبکه ریلی و جاده‌ای و مشارکت بخش خصوصی دو کشور می‌تواند همکاری تهران و پکن را از تجارت سنتی به یک شراکت زنجیره‌ای در حمل‌ونقل و تولید تبدیل کند. ایران همچنین می‌تواند از ظرفیت خود در کریدورهای شمال-جنوب و شرق-غرب به‌صورت هم‌زمان استفاده کند. اتصال چین به آسیای مرکزی، خزر، ایران و سپس بازارهای جنوبی و غربی، در صورت تکمیل زیرساخت‌ها و رفع گلوگاه‌های مرزی، ظرفیت شکل‌دهی به یک شبکه چندمسیره تجارت را ایجاد می‌کند.   از این منظر، راه ابریشم جدید صرفاً یک مسیر روی نقشه نیست؛ مجموعه‌ای از ریل، بندر، جاده، انبار، لجستیک، صنعت، انرژی و سرمایه است. اگر ایران بتواند این اجزا را در قالب پروژه‌های مشخص به یکدیگر متصل کند، همکاری با چین می‌تواند از یک رابطه تجاری محدود به مشارکتی گسترده در زنجیره ارزش منطقه‌ای تبدیل شود؛ مشارکتی که در آن ایران نه فقط مقصد کالا، بلکه یکی از حلقه‌های اصلی اتصال اقتصاد شرق به غرب خواهد بود. @e_beman

  ▼ گزارش روز 🔰جغرافیاهای سرنوشت‌ساز ✍ بهرام بختیاری       تنگه هرمز که نزدیک به یک‌چهارم تجارت دریایی نفت جهان از آن عبور می‌کند، از ابتدای امسال در محاصره نظامی کشورمان قرار گرفته و تنگه باب‌المندب نیز با پیشروی سریع انصارالله یمن، به دومین نقطه گلوگاهی بدل شد که آزادی کشتیرانی را تهدید می‌کرد. آنچه این وضعیت را بی‌سابقه می‌سازد، نه صرفاً تهدید همزمان دو گذرگاه، بلکه همبستگی راهبردی میان آن‌هاست؛ چرا که مسیری که قرار بود جایگزین هرمز شود، خود به هدف تبدیل شد.   تنگه هرمز از آغاز درگیری‌ها به ابزار فشار اصلی کشورمان بدل شد. مقامات کشور با درک ارزش راهبردی این گذرگاه، توانستند ترافیک دریایی را به شدت کاهش دهند و هزینه‌های جنگ را برای واشنگتن و متحدانش افزایش دهند. در شرایطی که هرمز همچنان در محاصره بود، ایران کارت دوم خود را رو کرد. انصارالله با تصرف بندر موخا و جزایر پریم و حنیش، عملاً به موقعیتی دست یافتند که می‌توانند ترافیک دریایی در باب‌المندب را با ابزارهای نامتقارن مختل کنند.   آنچه این پیشروی را به تهدیدی جدی بدل می‌کند، همزمانی آن با بسته شدن هرمز است. عربستان سعودی با استفاده از خط لوله شرق-غرب، حدود شصت‌وچهار درصد از صادرات نفتی خود را به سمت بندر ینبع در دریای سرخ هدایت کرده و از آنجا از طریق باب‌المندب به بازارهای جهانی می‌فرستاد. حالا با تهدید این مسیر، عملاً «راه فرار» نیز مسدود شده است. در هفته‌های پایانی شهریور ۱۴۰۵، قیمت نفت برای نخستین بار از تیرماه همان سال از مرز صد دلار عبور کرد. نفت برنت به ۱۰۸ دلار و بیست‌وسه سنت در هر بشکه رسید و قیمت گازوئیل در آمریکا برای نخستین بار در تاریخ از شش دلار در هر گالن فراتر رفت.   تأثیر این بحران محدود به نفت خام نماند. حملات نیروهای مسلح به زیرساخت‌های منطقه‌ای، زنجیره تأمین مواد صنعتی حیاتی مانند هلیوم، پتروشیمی، کود و آلومینیوم را نیز تحت تأثیر قرار داد. افزایش قیمت انرژی به فشار تورمی بر اقتصادهای واردکننده نفت دامن زد و هزینه‌های حمل‌ونقل دریایی و بیمه محموله‌ها را به شدت افزایش داد. عربستان و امارات، که سرمایه‌گذاری سنگینی بر مسیرهای جایگزین هرمز انجام داده بودند، اکنون با تهدید مستقیم این مسیرها روبه‌رو هستند. چین نیز به عنوان بزرگ‌ترین واردکننده نفت کشورمان، در موقعیتی دوگانه قرار دارد و اتحادیه اروپا ممکن است به طور مستقیم‌تری درگیر شود.آنچه مسلم است، آن است که «عصر گلوگاه‌های بی‌خطر» به پایان رسیده و جغرافیا همچنان سرنوشت‌ساز باقی می‌ماند.   @e_beman

🌟 ای که تو دنیا وارث حیدری 💚 کی منو باز به سامرا میبری...😭 💐نصب کتیبه‌های ولادت امام حسن عسکری علیه السلام #حرم_مطهر_امام_رضا(ع) ☑️ به کانال ⟨⟨ انقلابی بمانیم ثامن الائمه ⟩⟩ بپیوندید👇🏼 🇮🇷@e_beman 

🔰 روزمان را با #قرآن آغاز کنیم ✨✨✨✨✨ ✨✨✨✨ ✨✨✨ ✨✨ ✨ إِنَّ اللَّهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا(۴) 💠 [سورة مبارکة الحج] إِنَّ اللَّهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ ﺧﺪﺍ ﺍﺯ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺩﺷﻤﻨﺎﻧﺸﺎﻥ ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ ﺩﻓﺎﻉ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ؛ ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍ ﻫﻴﭻ ﺧﺎﺋﻦ ﻧﻤﮏ‌ﻧﺸﻨﺎﺳﻲ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ. (٣٨) ✨ خدای متعال به ما وعده‌ی پیروزی داده: اِنَّ اللهَ یُدافِعُ عَنِ الَّذِینَ آمَنُوا؛ ✌️🏼وعده‌ی دفاع داده. ⚔ ✔️ خب ما داریم در راه اراده‌ی الهی و اهداف الهی حرکت میکنیم و ملّت برای اسلام کار میکند؛ این دفاع، بعد هم نصرت: لَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُه؛ اِن تَنصُرُوا اللهَ یَنصُرکُم وَ یُثَبِّت اَقدامَکُم ✍#بازیاد_رجبعلی ☑️ به کانال ⟨⟨ انقلابی بمانیم ثامن الائمه ⟩⟩ بپیوندید👇🏼 🇮🇷@e_beman