گاهی در طول حیات خویش به حدودی پا خواهی گذاشت، که بارها و بارها بر مرور خاطراتت لبخند خواهی زد :)
و شاید گوشه چشمی تر کنی ..:)
لاکن این خاطرات انقدر دور است... و انقدر محو است که هر بار از خود میپرسی اینها باقی ماندهی اوهام و رویابافیهای ذهن خیالپرداز ایام نوجوانی است؟!
یا حقیقتا من روزگاری در زندگیام به معنای حقیقی زندگانی را ذره ذره تنفس کرده ام...
در همین اثنا پلک زدن دشوار ترین کار جهان میشود؛
زیرا به خود میآیی و میبینی خاطرات تنها در محفظهی حافظه جای دارد و افسوس خواهی خورد که دیگر
قادر نیستی آنها را دوباره در آغوش کشی.
#جانیار
۱۴۰۱/۴/۲۱
@ebtehalll
تو تک کبریت امیدّم در اوج بی کسی بودی
تو را ای عشق با امیدواری روشنت کردم :)
صبح به نور🌿
@ebtehalll
چه کسی میتواند این حقیقت را انکار کند که آدمها در محدودیت و تنهایی و سکوت، رشد بیشتری میکنند؟
چه کسی میتواند انکار کند که هرچه از دورتر و پایینتر شروع کنی و خیز بیشتری برداری، بلندتر خواهی پرید!
@ebtehalll
ز تمام بودنیها تو همین از آن من باش
که به غیر با تو بودن دلم آرزو ندارد..:)
#لیلهالرغائب
رَغائب به معنای آرزو نیست!
بلکه شب رغبتها است،
یعنی از خدا بخواهید رغبتهای
یک سال شما را هدایت و اصلاح کند.
فَاستبقوا الخیرات شویم،
بالاترین خیرات زمینه سازی ظهور مولاست، که باید به سمتش سبقت بگیریم.