«Lovely-eyed. Death-touched. Witch.»

The acrid taste of darkness did creep upon my tongue, whilst the cold wind, like trembling hands of angels, did comb its fingers through my hair. My languid eyes grew dim with vertigo; the world itself seemed drunken, turning upon its axis. The taste of darkness. a spectre. Then "من‌ رو ببوس" The Satan said. And lo, Satan turned, and danced beneath the shroud of night. "Be one with me. Kiss me, and pluck the apple from its bough, O daughter of Eve. O Golshid. Let thy lips taste what Heaven forbade." ۲۱:۱۵ daughter of Eve. Lilith. Golshid. And The Lord, Whose Sorrow Burned as Wrath.

اگر می‌تونستم این دست‌نوشته رو روی مزار خاکی‌ام جاودان نگه می‌داشتم. بخونیدش. امیدوارم روزی، کسی، برگه‌ی داستان ناتمامم رو توی دستش بفشاره و بگه درک کردم.

داشتم می‌گفتم می‌خوام لاتین یاد بگیرم که بابام گفت باز پای چه موجود باستانی‌ای رو می‌خوای به خونه‌ی خراب‌شده‌مون باز کنی؟ پدر جان ببین خودت من رو بدفاز کردی، خشونت رو آغاز کردی.

Oh.

یکی از ساکنین این‌جا یه سگ خونگی داره. دیشب داشت توی محوطه می‌چرخید و یهو با ذوق پرید توی بغل من که باهام بازی کنه. من یکّه خوردم و به‌خاطر این‌که نمی‌خواستم بزاق دهانش و پشم‌های تنش روی لباسم بشینه، به صاحبش گفتم که ازم جداش کنه. صاحبش هم محکم و مختصر بهش گفت "نکن، از کارت خوشش نمیاد، بیا این‌جا" و سگ بدون لحظه‌ای معطلی من‌رو رها کرد، دم تکون داد و رفت. برای دقایقی ذهنم رفت به طرف موضوع جدیدی که توی سوشال‌مدیا ترند شده. این‌که ".no means no" این‌که چه‌طور یه سگ می‌دونه نه چه معنایی داره، اما هفت مرد و میلیون‌ها هیولای شبیه بهشون نمی‌دونن؟ ۵۷ نفری که با سکوت در این جنایت شریک شدن، و بازهم میلیون‌ها نفر مثل‌شون که خفه‌خون گرفتن در برابر ظلم آشکار؟

تن و روحم از شدت داغی خشم می‌لرزه و هیچ عدل درستی براش پیدا نمی‌کنم. انقدر غرق شدیم که خشم‌مون کافی نیست. ما به اندازه‌ی کافی خشمگین نیستیم.