همین دقایق، ساعت سه ظهر عاشورا. حسین بی‌یاور شده و بالای پیکر چاک‌چاک ابالفضل‌العباس اشک می‌ریزد. همین دقایق، صدای زهرای مرضیه می‌آید که خطاب به پسر ام‌البنین، "یا ولدی" می‌گوید. علمدار نیامد.

همین دقایق، ساعت چهار ظهر عاشورا. رباب در خیمه‌گاه بر صورت مبارک خود لطمه می‌زند. خونِ خدا متحیر شده و با دستانی لرزان، برای علیِ‌اصغر قبری کوچک حفر می‌کند. همین دقایق، خون مقدس اصغر عبای حسین را گلگون کرده و ذات مقدس خداوند بی‌واسطه با او صحبت می‌کند.

ما از خداییم و به سوی او باز می‌گردیم. همین دقایق، عرش لرزید. مصیبتی که روز ازل در لوح عالم نوشته شد، حالا مجسم شده. همین دقایق، خون خدا ریخته شد. ای وای حسین.

نزدیک ساعت سه ظهر، حسین کم‌کم به میدان رفته. پیکر اصغر را برگردانده، به قلب لشکر زده و هزار هزار حرامی را به درک واصل کرده. ساعت سه. بین لشکر بر زمین می‌افتد. یک. دو. سه ساعت بعد ندای وا حسینا از زهرای مرضیه بر می‌خیزد. ساعت سه، سه ساعت. باید که جان دهیم در مصیبت ذبح عظیم پروردگار عالمیان. سه ساعت.