شاد و خندان باش؛ این تعریف من از دینداری است.
غمگین بودن گناه است و شاد بودن پرهیزگاری.
اگر بتوانی با تمام وجود و از ته دل بخندی، زندگیات مقدس خواهد شد.
خنده از ته دل با تمام وجود پدیدهای یگانه و بی همتاست.
هیچ چیزی چون خندهی از ته دل نمیتواند خندهی تو را مقدس کند.
پس وقتی میخندی بگذار تمام سلولهای بدنت به همراه تو بخندند.
بگذار خنده از فرق سر تا نوک پایت گسترش یابد.
بگذار به ژرفترین و درونیترین نقاط وجودت برسد.
آن گاه حیران خواهی شد که خنده چگونه تو را راحتتر از هر عبادتی به خدا نزدیک میسازد.
خداوند انسان های شاد را دوست دارد...
- اُشو
