بلوغ همان نقطه‌ایست که بدانی همه یکسان عمل می‌کنند. فقط زمان این را ثابت می‌کند. یا باید منتظر بمانی تا به نقطه بلوغ برسی، یا سر تکان دهی و بگذری.

غالباً اگر بگذری بهای کمی خواهی پرداخت.

ما هیچ‌کداممان بالغ نشدیم که هنوز با یکدیگر در تعاملیم. اگر پرده‌ها برداشته شود بوی تعفن یکدیگر مارا خواهد کشت

کاش انزوایی بود در اجتماع سیلوها را به زندگی در میان آدمیزادها ترجیح می‌دهم. من از خود نیز فراری‌ام. انسان‌های دریده‌ی متوحش به ظاهر متمدن.

ما از باور کردن حقایق سر باز می‌زنیم و شانه خالی می‌کنیم. نه تنها عشق، بلکه کل کائنات بر پایه سوءتفاهم بنا شده.

پختگی آن‌جایی رقم می‌خورد که گاردت را بشکنی و هم‌گام با انتقاد‌هائی که از تو می‌شود شوی؛ چه انتقاد به حق باشد چه به ناحق.

اخ‌جون

شما عاشق منید. نه؟

همه چیزایی که این‌جا می‌نویسم رو مغز خودم خلق می‌کنه. خودم باورم نمی‌شه چه قوانین خارمادرداری رو کشف کردم

کاش عباس کیارستمی‌ای چیزی بودم

اما نرگس قدسیم

تو خودت رو به در و دیوار می‌کوبی تا بشه. مرغ پر کنده رو می‌مونی از شدت تشویش و استیصال و خواستن. بعداً که با زور توسل و توکل شد می‌فهمی که حکمتش چی بود که داشت نمی‌شد امّا تو زوری وادار به شدن کردی.