💠 #رمان_آیه_های_جنون 🍂
💠 #قسمت_۲۵۲
انگشتم را روے زنگ میفشارم و صاف مے ایستم،چند لحظہ بعد صداے خالہ نرگس،مادرِ مطهرہ از پشت آیفون مے پیچد:ڪیہ؟!
_منم خالہ جون! میشہ بگید مطهرہ بیاد؟
مهربان مے گوید:بیا تو عزیزم!
و پشت بند این جملہ در باز میشود،سریع مے گویم:نہ! فعلا مزاحم نمیشم،یہ روز دیگہ حتما میام.
_باشہ آیہ جان! الان میگم مطهرہ بیاد.
تشڪر میڪنم و بہ دیوار رو بہ رو خیرہ میشوم،بعد از حرف هاے مطهرہ وسوسہ شدم خودم را اینگونہ سرگرم ڪنم.
بخاطرہ وجود شهاب تردید داشتم اما ڪجا با دیپلم و سنِ ڪم میتوانستم ڪار پیدا ڪنم؟!
سہ روز طول ڪشید تا با حرف هاے مدوام بتوانم پدرم را راضے ڪنم،در واقع نبودِ هادے راضے اش ڪرد!
پدرم خودش را مقصر مے دانست ڪہ باعث آشنایے من و هادے شدہ بود،بہ زبان نمے آورد اما از چشمان و رفتارش مے شد همہ چیز را خواند.
با اصرار من و مادرم راضے شد موقتا سرڪار بروم،وقتے فهمید میخواهم بہ شرڪت ساجدے ها بروم حرفش را پَس و مخالفت را از سَر گرفت.
باز حرف هاے من و مادرم قانعش ڪرد،راجع بہ محیط سالم و مدرڪ و سنِ ڪم!
پدرم خواست هرگاہ در محیط ڪار احساس ناراحتے ڪردم بہ او خبر بدهم و بلافاصلہ آنجا را ترڪ ڪنم.
آینہ ے جیبے ام را از ڪیفم بیرون میڪشم و چڪ میڪنم روسرے و چادرم مرتب باشد.
روسرے مشڪے بلندم را مدل لبنانے بستہ ام و همراهش مانتو و شلوار نوے مشڪے رنگے پوشیدہ ام.
آینہ را داخل ڪیفم برمیگردانم و بہ ساعت مچے ام نگاهے مے اندازم،هفت و چهل دقیقہ ے صبح را نشان میدهد. چند لحظہ بعد صداے قدم برداشتن ڪسے و پشت بندش مطهرہ مے آید.
همانطور ڪہ چادرش را مرتب میڪند مے گوید:سلام! صبح بہ خیر خانمِ آن تایم!
لبخند ڪم رنگے میزنم:سلام! عاقبتت بہ خیر مطے خانم!
در را مے بندد و مے گوید:فقط بدو بریم ڪہ راس هشت مهندس ساجدے میادو خیلے روے سروقت بودن حساسہ.
ابرویے بالا مے اندازم و چیزے نمے گویم،با قدم هاے بلند بہ سمت خیابان راہ مے افتیم.
سر خیابان ڪہ مے رسیم،مطهرہ سریع تاڪسے دربستے مے گیرد،سوار تاڪسے ڪہ میشویم مطهرہ تاڪید میڪند رانندہ سریع برود.
نگاهے بہ ساعتش مے اندازد و رو بہ من میگوید:خب مدارڪے ڪہ گفتم آوردے؟
سرم را تڪان میدهم:آرہ! فقط بہ نظرت اومدنم بے فایدہ نیست؟!
متعجب نگاهم میڪند:براے چے؟!
ناامید مے گویم:خب من دیپلمہ ام تو تقریبا دانشجوے حسابدارے شدے،تو مدرڪ ڪامپیوتر و زبان انگلیسے دارے و مسلطے اما من چے؟! زبان انگلیسے ڪہ اصلا ڪلاس نرفتم و در حد مدرسہ یہ چیزایے بلدم،ڪامپیوترم ڪہ تازہ دارم ڪلاس میرم و مدرڪ مقدماتے شو گرفتم.
لبخند مطمئنے میزند:درستہ یہ مقدار سخت گیرن اما چون منشے موقت و با حقوق ڪم میخوان اگہ زرنگ باشے و زود ڪارا رو یاد بگیرے حرفے نمیزنن.
لبم را با زبان تر میڪنم:حالا ساعت ڪارے و حقوقش چطورہ؟
_تو باید روزاے زوج از هشت صبح تا چهار بعد از ظهر شرڪت باشے،حقوق هم ڪہ بہ من ماهیانہ حدود یہ تومن میدن! شاید اولش براے تو یڪم ڪمتر باشہ تا جا بیوفتے.
ساڪت بہ خیابان زل میزنم،مطهرہ سریع مے گوید:درستہ یڪم حقوقش ڪمہ اما خب مام با شرایطے ڪہ داریم نباید توقع زیادے داشتہ باشیم از طرفے محیطش سالمہ! تو این دور و زمونہ مگہ میشہ با شرایط مشابہ ما ڪار خوب پیدا ڪرد؟! دڪتر مهندساش بیڪارن!
بہ سمتش برمیگردم:حقوقش برام مهم نیست! بابتش گلہ اے هم ندارم!
چون مطمئناً تا وقتے خونہ ے پدرے هستم بابام اجازہ نمیدہ بخوام پول خودمو خرج ڪنم و خودش هزینہ هامو میدہ.
حتے گفت اگہ قبول ڪنن حساب ڪنم در ماہ چقدر باید پول ڪرایہ ماشین یا اتوبوس بدم یہ جا بهم بدہ از حقوقم برندارم.
لبخندش پر رنگ تر میشود:خب خوبہ! پس پس انداز ڪن اگہ خدایے نڪردہ،خدایے نڪردہ سال بعد مثلِ من دانشگاہ آزاد قبول شدے بهونہ نیارن و با خیال راحت خودت برے.
حدود هفت هشت دقیقہ بعد تاڪسے مقابل ساختمان بلندے با نماے شیشہ اے متوقف میشود.
نگاهے بہ ساختمان مے اندازم و همراہ مطهرہ از تاڪسے پیادہ میشوم. دوبارہ نماے ساختمان را از نظر میگذرانم.
ساختمانے لوڪس و مدرن نزدیڪِ میدان ونڪ!
ڪمے استرس مے گیرم،بعد از چهار ماہ و چند روز حسے در وجودم پیدا شد!
بے اختیار محڪم دستِ مطهرہ را مے گیرم،با عجلہ بہ سمت ساختمان مے دود و مے گوید:بدو آیہ! فقط بدو تا نرسیدہ دفترش!
همراہ مطهرہ وارد ساختمان میشویم و سوار آسانسور شیشہ اے میشویم،مطهرہ نفسش را با شدت بیرون میدهد و بہ ساعت مچے اش اشارہ میڪند.
_دو دقیقہ موندہ!
#ادامہ_دارد...
نویسنده این متن👆:
#لیلی_سلطانی 👉
http://eitaa.com/golestanekhaterat
https://sapp.ir/golestanekhaterat
🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷
💠 #رمان_آیه_های_جنون 🍂
💠 #قسمت_۲۵۳
بہ طبقہ ے پنجم مے رسیم،از آسانسور ڪہ پیادہ میشویم زن و مرد جوانے از ڪنارمان عبور میڪنند و بہ سمت دیگرے مے روند.
در سالن نسبتا بزرگے قرار داریم ڪہ تنها مرد جوانے پشت میزے ایستادہ و روے برگہ چیزهایے مے نویسد.
درے در سمت چپ سالن و در دیگرے در سمت راست قرار دارد،مطهرہ همانطور ڪہ بہ سمت راست مے رود مے گوید:شرڪت بہ دو بخش تقسیم میشہ،سمت چپ مربوط بہ ڪارمندا و حسابدارا و نقشہ ڪش هاست،سمت راست هم دفتر آقاے ساجدے و دو سہ تا از مهندس هاے اصلے پروژہ ها قرار دارہ.
وارد سالن دیگرے میشویم ڪہ نسبت بہ سالن اصلے ڪوچڪتر است،در ورودے دو در ڪنار هم قرار دارد.
از مقابل دو در ڪہ عبور میڪنیم آبدارخانہ را مے بینم.
چند متر آن طرف تر در قهوہ اے تیرہ اے قرار دارد.
تمام سالن با سرامیڪ هاے براقِ قهوہ اے روشن پوشیدہ و دیوارها با ڪاغذ دیوارے اے مخلوط از رنگ هاے ڪرم و طلایے و فسفرے تزئین شدہ.
میزِ ڪارے بہ رنگ قهوہ اے روشن و صندلے چرمے بہ رنگ مشڪے با فاصلہ ے چند مترے از در قرار دارد.
نزدیڪ میز میشویم،ڪامپیوتر و دستگاہ هاے چاپگر و فڪس و تلفنے بہ رنگ سفید روے میز قرار دارند.
چند پوشہ و خودڪار و دفتر چرمے هم مرتب روے میز چیدہ شدہ،میز مقابل پنجرہ ے بزرگے با نور گیر عالے قرار دارد.
نگاهم را دور تا دور سالن مے چرخانم و لب میزنم:شیڪہ در عین حال سادہ!
مطهرہ ڪیفش را روے میز میگذارد و چادرش را مرتب میڪند.
_اینم دفتر درویشے ما!
لبخندے میزنم و مے گویم:همچینم درویشے نیست!
مطهرہ پشت میز مے نشیند و بہ مبلمان نزدیڪ پنجرہ اشارہ میڪند.
_بشین آیہ جان!
مقابل میز مے ایستم:نہ همینطورے راحتم!
مطهرہ نگاهے بہ دفترش مے اندازد و مے گوید:مثل اینڪہ امروز چندتا قرارم براے استخدام داریم.
مُردد نگاهے بہ مطهرہ مے اندازم و مے پرسم:من اولین نفرم ڪہ براے مصاحبہ میام؟
سرش را بہ نشانہ ے مثبت تڪان میدهد،جدے مے گویم:امیدوارم حدسے ڪہ میزنم درست نباشہ!
گنگ نگاهم میڪند،بہ چشمانش زل میزنم:تو منو پیشنهاد دادے ڪہ خیالت راحت باشہ؟!
پلڪش مے پرد،لبخند تصنعے اے تحویلم میدهد:خیالم از بابت چے راحت بشہ؟!
_از اینڪہ براے خودت رقیب نتراشے و همہ جورہ از بابت اینجا خیالت راحت باشہ!
گونہ هایش قرمز میشوند و نگاهش را از چشمانم مے گیرد،میخواهم حرفم را ادامہ بدهم ڪہ صداے قدم هاے ڪسے مانع میشود.
نگاهم را از مطهرہ میگیرم و ڪنار دیوار صاف مے ایستم،مطهرہ سریع از پشت میز بلند میشود و خجول میگوید:سلام آقاے مهندس! صبح بہ خیر!
نگاهم را بہ سمتِ مخاطبِ مطهرہ مے ڪشانم،در فاصلہ دو سہ مترے ام مهندس روزبہ ساجدے را مے بینم.
قدِ نسبتا بلند و بدن ورزیدہ اے دارد،همیشہ چهرہ اش را از دور دیدہ ام برعڪس تصوراتے ڪہ از عشقِ آتشینِ مطهرہ ساختہ ام چهرہ ے زیبایے ندارد!
نہ مے توان گفت زیباست نہ زشت! چهرہ ے معمولے و مردانہ اے دارد!
پوستے گندمین با چشم هاے درشتِ مشڪے و لب و دماغے ڪہ بہ صورتش مے آیند.
موهاے مشڪے اش را سادہ آراستہ،بہ جاے زیبایے مے توان گفت جَذبہ و جذابیتے مردانہ دارد!
ڪت و شلوار اسپرت مشڪے اے همراهِ پیراهن سورمہ اے رنگے بہ تن ڪردہ،با ژست خاصے ڪیف سامسونتِ چرمش را در دست راست گرفتہ.
نگاهے بہ ساعتِ بند چرم مشڪے رنگش مے اندازد و رو بہ مطهرہ مے گوید:انگار یڪم دیر ڪردم!
میخواهد از مقابلم عبور ڪند ڪہ مطهرہ سریع مے گوید:آقاے ساجدے!
توقف میڪند و بدون حرف بہ مطهرہ چشم مے دوزد،مطهرہ معذب من را نشان میدهد و مے گوید:دوستم ڪہ گفتہ بودم دنبال ڪارہ!
ساجدے بدون اینڪہ نگاهم ڪند مے گوید:پنج دقیقہ دیگہ بفرستیدشون داخل!
سپس وارد اتاقش میشود،مطهرہ نفس آسودہ اے میڪشد و پشت میز مے نشیند.
رو بہ مطهرہ میگویم:مطے بهتر نیست برگردم؟!
سرے تڪان میدهد:نمیدونم آیہ! خودمم نمیدونم دارم چے ڪار میڪنم!
تلفن را برمیدارد و یڪے از دڪمہ ها را مے فشارد،چند لحظہ بعد میگوید:آقا حامد! میشہ یہ لیوان آب قند برام بیارید؟
نفس عمیقے میڪشم ڪہ نگاهش بہ من مے افتدد،سریع اضافہ میڪند:لطفا یہ آبمیوہ ام بیارید!
سریع میگویم:من چیزے نمیخورم!
دو سہ دقیقہ بعد مرد میانسالے با لبخند و سینے بہ دست نزدیڪمان میشود. مطهرہ بہ احترامش بلند میشود و سلام و احوال پرسے میڪند.
حامد لیوان آب قند را روے میز میگذارد و میگوید:آبمیوہ رو بدم خانم؟
سریع میگویم:نہ خیلے ممنون! من میل ندارم!
حامد نگاهش را میان من و مطهرہ مے چرخاند،مطهرہ میگوید:بذارید خودم میخورم! زحمت ڪشیدین!
حامد نوش جانے میگوید و بہ سمت آبدارخانہ میرود،مطهرہ نگاهے بہ ساعت روے دیوار مے اندازد و آرام رو بہ من میگوید:فڪر ڪنم باید برے داخل!
ساڪت نگاهش میڪنم،مردد گوشے تلفن را برمیدارد و عدد یڪ را میفشارد.
#ادامہ_دارد...
لیلی سلطانی
http://eitaa.com/golestanekhaterat
https://sapp.ir/golestanekhaterat
🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷
هدایت شده از خاکریز افسران جنگ نرم🏴🌷
💕خدایا...
بـہ دستـانت نیـاز دارم...
بـہ ایـڹ ڪہ وقتـي ميلغـزم
نوازشـم ڪني...
اجـازه بـده در راهـت
ثـابت قـدم بمانـم...
تنہایـم مگذار ڪہ مـڹ
از دڸ خـودم ميترسـم...❗️
💠 به رسانه مردم بپیوندید👇
https://eitaa.com/javanan_enghelabi313
https://sapp.ir/javanan_enghelabi_313
🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷
درنشر لینک حذف نشود
هدایت شده از خاکریز افسران جنگ نرم🏴🌷
❣مہــدے جــاڹ❣
حرارت مہربانیت،
از هر حادثۂ ملموسي،
ملموس تـر است❗️
اما دڸمشغوليهایم،
چناڹ خاطرت را
ازقلبم، می رباید،
ڪہ گویي نميبينمت❗️
💕مڹ دربست ميخواهم تو را...
💠 به رسانه مردم بپیوندید👇
https://eitaa.com/javanan_enghelabi313
https://sapp.ir/javanan_enghelabi_313
🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷
درنشر لینک حذف نشود