!..🫀

-

درس بود . مسبوق به سابقه .. رسیدم به همان تکه‌یِ‌سه‌دیدارِنادرِابراهیمی ، بدون‌ِتوجه به تشبیه‌ها و استعاره‌ها . از امام خواندم و کلمه کلمه نیوشیدم . و این اول‌بار نبود که احوالات‌ِامام بغضی نشاند بر گلویم که ندانم به چه علت ! همه‌یِ‌آن هیاهوی‌ِاهداف‌ِامام که در جوانی به بزرگی و استادی می‌ماند ، و همه‌یِ‌هر چه در سرِاو بود - مثل‌همیشه - بغض شد در نفس‌ِمن . بغضی که اسم و علت نداشت . بغض‌شادی ؟ غم ؟ یأس ؟ بغض از هیجان ؟ نه ! بغض‌ِروح‌الله . اسمش همین است . همان نبضی که با گرمای‌ِجوشان‌ِامام ، در سینه و سر و قلبم به حدت و شدت می‌زند .. به انقلاب فکر می‌کنم . به حرکت و به تأثیر . به انقلابی بودن ، به منقلب کردن تاریخ و قلب‌ِافکار و ترکیب‌های‌ِمقلوب شده .. به این فکر می‌کنم که انقلابی‌ها صفت‌ِمقلب‌القلوبی خدا را به ارث برده‌اند . بغض‌ِروح‌الله هنوز می‌تپد . بغض‌‌ِانقلاب .. به یاد می‌اورم : موجیم که آسودگی‌ِما عدم‌ِماست .

-

شما رو به یاد می‌یارم هر لحظه از زندگیم . هر بار که از درس خوندن خسته می‌شم ، و سرمو میارم بالا تا چشماتونو ببینم . شما رو به یاد می‌یارم هر لحظه‌ای که آغوشی پیدا نکردم تا درونش پناه بگیرم . شما رو به یاد می‌یارم و آغوشی که توی‌ِخواب بهم هدیه دادین . شما رو به یاد می‌یارم و لحظه‌ای فهمیدم سایه‌ی‌ِمردی از سرِملتی کم شده . شما رو به یاد می‌یارم و لحظه‌ای که دیدم اشک مردی به تابوت‌ِعلم‌دارش ، بوسه می‌زنه . شما رو به یاد می‌یارم و لحظه‌ای که یک قلب درون‌ِیک سینه شکست . و عکسی که از شهیدی پاره شده بود .. شما رو به یاد می‌یارم و انگشترِسلیمان و دست‌ِعبّاس و این‌بار نه قدِخمیده حسین رو ؛ بل یک ملت‌ِقدخمیده و عزادار رو به‌ یاد می‌یارم . شما از یاد نمی‌رید زخم‌ِشما تازه‌ست حداقل برای‌ِمن .

فَبعزَّتِك يا سيدی و مولای ! أُقسِمُ صادقا لئِن تَرَكتَنی ناطقا ، لأََضجَّنَّ إليك بينَ أهلها ضَجيج‌اﻵمِلين . و لأصرُخنَّ إليك صُراخ‌المُستَصرِخین . وَ لأبكيَنَّ عليك بكاءالفاقدين . و لأنادينك أين كنت يا وَلیَّ‌المومنین ؟

-

Pov : بعدِامتحان‌ِمزخرف‌ترین درس‌ِجهان‌ِهستی

میم >>>

ازخودم‌،ذهنم‌،دلم وتک‌تک‌سلولهام‌برای‌تحمل‌چنین‌شخصیتی درساعاتی‌طولانی‌تشکرمیکنم خسته‌نباشی:| ببخشیدانقدربه‌خاطرش‌اذیت‌شدی...

-

جهنم ! خدافز !