هیچی اومدم بگم کل اون مدت یه خانم کوچولو کنارم بود و با دستای کوچکش محکم دستمو گرفته بود و باعث شد کل دنیا تو دستای من باشه.

استرس داشتم،خیلی زیاد.اولین بار بود که دلم میخواست قلبمو از حاش بکنم و دور بندازم تا دیگه اینقدر خودشو به در و دیوار نکوبه.ولی تموم شد.همون لحظه که پرید و بغلم کرد دیگه آروم بودم.دیگه نمیخواستم‌تموم بشه.خوشحال بودم.خیلی زیاد.اون تایم هرچند کم بود ولی بهترین لحظات عمرم رو ساخت و من همشو مدیون ناکاهارای کوچولومم.

چون دلم میخواست توی مارشال هم باشن

ما داریم برمیگردیم و من همین الانشم دلم برای تماسایی با محتوای - جانم ورلاین؟ + کجایی عزیزم؟ تنگ شده

ای‌کاش بهم زنگ بزنه و بپرسه که کجام، حتی اگه تو خونه باشم

داداش بزرگه که داداش کوچیکه رو بغل کرده بود .