من از نَهایتِ شب حرف می زنم
من از نَهایتِ تاریکی
و از نَهایتِ شب حرف می زنم
اگر به خانه من آمدی برای من ای مهربان چراغ بیاور !
و یک دریچه که از آن
به ازدحام کوچهٔ خوشبخت بنگرم .
هیچ صیّادی در جوی حقیری که به گودالی می ریزد ، مرواریدی صید نخواهد کرد
من ؛ پری کوچک غمگینی را
می شناسم که در اقیانوسی مسکن دارد
و دلش را در یک نی لبک چوبین
می نوازد آرام ، آرام
پری کوچک غمگینی که شب از یک بوسه می میرد و سحرگاه از یک بوسه به دنیا خواهد آمد .
