تنها چیزی که از من دلجویی می‌کرد امید نیستی پس از مرگ بود. فکر زندگیِ دوباره مرا می‌ترسانید و خسته می‌کرد. من هنوز به این دنیایی که در آن زندگی می‌کردم انس نگرفته بودم، دنیای دیگر به چه درد من می‌خورد؟ _صادق هدایت

‌دلم مسافرت میخواد. ازین مسافرتا که تو جاده چپ میکنی و میمیری.

هیچ‌چیز درباره من واضح نیست،من همیشه برای همه مبهم بودم؛ و البته بیشتر برای خودم.

با روانی که در حالِ فروپاشی بود،سعی کردم برات بهترین باشم.

نمیدانم گویا زندگی من و او درست شدنی نیست زیرا زخم هایی بر تن و قلب همدیگر زدیم که تا اخر عمر قراره کارمای همدیگرو پس بدیم...

چرا همیشه من آدم بده ماجرام؟

دوست دارم از کنارت آرام بگذرم سلامی نباشد، نگاهی نباشد، اغوشی نباشد اما دلم نمی آید دوست دارم به تو فکر نکنم و از مغزم حذف شوی، غرق شوی در زمان وچیزی از تو نماند اما دلم نمی آید گاهی دوست دارم به تو فحش بدهم اما دلم نمی آید دوست دارم یهویی به تو زنگ بزنم و بر سرت فریاد بزنم اما دلم نمی آید دوست دارم به عقب باز گردم و با تو بحث نکنم اما دلم نمی آید دوست دارم وقتی اسمت می اید، بی تفاوت باشم طوری که انگار هیچوقت نمی شناختمت اما دلم نمی آید دوست دارم دیگر منتظر دیدنت نباشم و دلم برایت تنگ نشود اما دلم نمی آید دوست دارم بدون اینکه تلاش کنم نگاهت نکنم از تو بگذرم اما میدانم وقتی نگاهت میکنم باز همه چی از نو شروع می شود دوست دارم گاهی به عقب بازگردم و در خاطرم نماند اما چه کنم دلم نمی آید _ستاره