عمر ِ من؛ به بهار ِ هیجده رسید . . • بیست‌ودوم‌اسفند صفر چهار

.🤍. ای نور‌ترین نور . انیس‌النفوس ِ من .. نور در تاریکی های ِ من .‌.

‌ آقای‌هشت ، آقای‌حرفای‌درگوشی، تنها نجات ِ من توی ِاین سه سال ِطاقت‌فرسا . پناه من به وقتِ خوشی و ناخوشی . آغوش‌باز برای غم‌های آوار‌شده روی ِ دل . هروقت بریدم نشونه‌های ِ تورو دیدم ، دعوت تورو دیدم ، اسم تو رو صدا زدم .‌. دردامو میریختم تو چمدونم و میاوردم‌ پیش ِ تو . دستی که جلوت دراز کردم همیشه پرکردی . هرجا نشستم از تو گفتم از بزرگیت‌ از صفای صحن‌ت از عطر حرمت‌ از هزارتا از .. های دیگه . دور کن ازم هرچیزی که تورو از من دور میکنه . دست ِ گدایی من جلوی تو درازه و چشم من تنها چشم انتظار لطف ِ توئه (:

کاش میشد سال تحویل مشهد می‌بودم ‌‌..🏹

ء ..

‌ فَرَبِّى أَحْمَدُ شَىْءٍ عِنْدِى وَأَحَقُّ بِحَمْدِى؛ پس خدای ِ من پیشم محبوبترین‌ موجود است و به حمد و ستایش ِ من او را سزاوارتر از همه عالم است .

ء آن سفرکرده ی ِ من که دلها همره اوست ؛ هر کجا هست خدایا به سلامت‌ دارش ..

برای بابابزرگم خیلی دعا کنید زیاد زیاد دعا کنید .

تو نامه ی ِ آخر وقتی دلش رو به درد آورده بودم چون صلاح ما جوابی بود خالی از مِهر ، گفت ؛ من تورو ادامه میدم چه تو رویا چه تو حقیقت .. شاید آه ِ رویای ناتموم تو ، آسمون ِدل منو ابری کرده .

باباجونم‌ رفت برای همیشه .. اولین باره داغ ی عزیزی و میبینم .

ء برات گل خریدم . به پای ِ گل‌هایی که تو کاشتی رفتی که نمیرسه(: عکس گرفتی باهاشون و رفتی ..