📚 «محمد ایرانی»، اثری با پژوهش قوی 🔹مستند «محمد ایرانی» محصول حوزه هنری انقلاب اسلامی و به کارگردانی و تهیه کنندگی مصطفی ملاحسینی و نویسندگی وحید حسنی، در بخش جایزه شهید آوینی هجدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» حضور داشت و به زندگی، خاطرات و جایگاه علمی و مبارزاتی شهید محمدحسین رمضانخانی در دوران پیش از انقلاب و آغاز انقلاب اسلامی پرداخته است. 🔹حوزه‌ی گسترده‌ی پژوهشی این مستند از خانواده و آشنایان گرفته تا حوادث پیرامون حیاتِ شهید چشم‌انداز روشنی را درباره نقش ایشان در شکل‌گیری حزب‌الله و انتقال و پیاده‌سازی کلام و افکار امام به آن‌جا در دسترس مخاطب قرار می‌دهد. 🔹ملاحسینی در این مستند به‌خوبی جنگ‌های داخلی لبنان، نقش حزب بعث در انفجار سفارت، زمینه‌سازی تشکیل حزب الله و نقش شهید در آن را تبیین کرده و با بررسی و استفاده از آرشیو خبرگزاری‌ها، مصاحبه‌ها و اسناد مکتوب، صوتی و تصویری، رنج پژوهش را به ثمر رسانده؛ او به‌راستی به‌عنوان پژوهشگر تاریخ معاصر پازلی از تاریخ را در این مقطع حساس به‌خوبی تکمیل کرده است. 🔗 متن کامل را در پیوند زیر بخوانید: http://roubesh.ir/post/1878 📝 رضا قریبی 📡 روبش/وایپ را در پیام‌رسان‌ها دنبال کنید @irwipe

🎥تحریف هدفمند علل آغاز جنگ بین ایران و عراق در مستند خط‌القعر ⁉️آیا مواضع تند امام و مسئولان سبب بروز جنگ شد؟ 🔸فیلم مستند «خط القعر» یکی از فیلم‌های مهم هجدهمین جشنواره بین‌المللی «سینما حقیقت» به لحاظ موضوعی بود. این محصول «مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی» دلایل شکل‌گیری جنگ ۸ساله ایران و عراق در یک بستر تاریخی و همچنین روابط بین دو کشور را بررسی کرد. 🔸خط‌القعر به دنبال چرایی آغاز جنگ بین ایران و عراق بدلیل اختلافات مرزی و براساس عمیق‌ترین نقطه اروندرود یعنی «خط تالوگ» از زمان امپراطوری عثمانی تا شروع جنگ تحمیلی است و در بازه زمانی فعلی و شرایط «ایران و جهان» با هدف «هشداردهی و ایجاد هراس» به دنبال این است که چه عواملی منجر به جنگ ۸ ساله و تجاوز عراق به ایران شده است؟

🔸روایت این مستند در یک بستر تاریخی از «دوران صفوی» و مناقشات فیمابین با «حکومت عثمانی» طی سال‌های حکومت‌های «افشاریه و قاجاریه» و همچنین «پهلوی» و سرانجام با به قدرت رسیدن حزب بعث و «صدام» است و به بررسی علل طولانی‌ترین جنگ قرن بیستم می‌پردازد. حال باید دید عللی که بیان می‌شود تا چه حد منطبق با واقعیت است. 🔸در خصوص تعیین این مرز آبی در رودخانه شط‌العرب (اروندرود) همواره در طول تاریخ بین حکومت‌های مختلف دو کشور ایران و عراق (عثمانی آن زمان) مناقشات و اختلافات عمیقی وجود داشته است، ولی درباره اینکه آیا این جنگ هشت‌ساله صرفاً به‌واسطه این خط مرزی شکل گرفته است یا خیر، پاسخ‌های بسیاری به این پرسش می‌توان داد که در مستند "خط القعر" به آن پرداخت می‌شود که باید دید تا چه حدی صحیح است. 🔸نکته مرکزی فیلم خط‌القعر اتفاقات سال ۵۸ و ۵۹ و «مقصر نمودن مسئولان» است و با رجوع به مناقشات مرزی که از گذشته میان ایران و عراق وجود داشت، مخصوصاً در خصوص تعیین موقعیت مرزی در اروندرود و اختلافات میان ایران و عراق، با بررسی عللی، فیلمساز «مواضع تند مسئولان» را پررنگ کرده و مورد واکاوی قرارداده است. 🔸در واقع از میان دلایل بروز جنگ، علت عمده را نوع واکنش‌های مسئولان جمهوری اسلامی از «امام خمینی» تا «آقای منتظری» در مورد «صدور انقلاب» و آرمان‌های نظام اسلامی برشمرده است! که به زعم افراد مصاحبه شونده در این مستند، «مواضع تند» آنان اعلام شده که نباید عنوان می‌شد! چرا که این حرف‌ها حاکمیت کشورها و بخصوص عراق را تهدید و مسئولانشان را تحریک کرد تا به اختلاف خط مرزی دامن بزنند و به ایران تجاوز کنند! (بعدها آقای منتظری هم بیان می‌کند که مواضعش تند بوده است). یا تحویل نگرفتن «پیام تبریک» حکومت عراق توسط «امام» نیز به عنوان یکی از علل خصومت حکومت بعث ذکر می‌شود. 🔸این ادعاهای جهت‌دار با واقعیت‌های تاریخی سازگاری ندارد چراکه تجاوز عراق به ایران در واقع یک تصمیم «بین‌المللی» بود که «هنری کسینجر» آن را بیان می‌کند. او می‌گوید انقلاب اسلامی «نظم جهانی» را به هم زد، بنابراین این کشور مستحق مجازات است!. 🔸در واقع هدف اصلی این حمله ساقط کردن انقلاب اسلامی بود و نه شعارهای تند مسئولان! از طرفی اکتفا کردن به متغیر مرزی «خط تالوگ» در برابر علت بزرگتر یعنی «پیروزی انقلاب اسلامی» و تقلیل دادن اتفاق عظیم وقوع انقلاب به اختلاف بر سر خط مرزی جفا و خطای دیگر این فیلم مستند است! 🔸خصومت حزب بعث عراق با ایران ریشه‌هایی تاریخی دارد و این ضدیت از بررسی کتاب‌های درسی اواخر دهه چهل و پنجاه و فضاسازی «ضد ایرانی» برای بچه‌های عراقی هویداست. از شاهد مثال‌های دیگر؛ فرار تیمور بختیار به عراق و اتفاقات آن دوره و مقابله با ایران است. 🔸دست گذاشتن روی شعارهای به اصطلاح تند به عنوان عامل اصلی بروز جنگ در گذشته و با هدف «عبرت‌گیری» در مقتضیات زمانی حال حاضر ایران و جهان و برحذر داشتن از «تکرار جنگ» در حال حاضر؛ همانگونه که در فیلم نیز عنوان می‌شود، نباید منجر به تحریف تاریخ شود!! آیا ریشه‌هایی تاریخی و صحبت صدام که عنوان می‌کند ایران هر صد سال دچار ضعف می‌شود و ما می‌توانیم در این شرایط امتیاز خودمان ( یعنی گرفتن «خوزستان ایران») را بگیریم با مواضع امام و سایرین تفسیرپذیر است؟ 🔸این نوع از تحلیل اتفاقات و بیان دلایل، خط فکری نادرستی است که انتظار می‌رفت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی از سرمایه‌گذاری روی آن امتناع ورزد! زیرا علاوه بر دلایل موجود، نقیض این نظریه در حال حاضر پیش چشم جهانیان است و عقلانیت و اقتدار انقلاب اسلامی و رهبر آن را جهانیان و حتی دشمنان معترفند. 🔸در صورتی‌که این مستند از اسناد وزارت امور خارجه و آرشیوهای مختلف اسنادی از جمله؛ مرکز اسناد کشور امارات، قطر و همچنین آرشیو اسناد اندیشکده ویلسون در واشنگتن و نیز تعداد زیادی فایل‌های صوتی و گفتگوهای محرمانه صدام با امرای ارتش در قبل از شروع جنگ استفاده کرده و می‌توان آن را نقطه قوت فیلم دانست، اگر از دایره پژوهشگران و محققین در حوزه جنگ ایران و عراق نیز استفاده می‌کرد، می‌توان امیدوار بود که غنای این مستند بالا رفته و شاید ایرادات اساسی فعلی را نیز تعدیل می‌کرد. 🔸در هر حال بیان گزاره‌هایی که این فیلم مستند مطرح کرده و آن را به شرایط فعلی تعمیم دادن مغایر با گفتمان انقلاب اسلامی است و نیاز به تبیین توسط کارشناسانی است که در این حوزه دستی بر آتش دارند و نه صرفا افرادی که در فیلم از نظرات آنان استفاده شده است. 📡 روبش/وایپ را در پیام‌رسان‌ها دنبال کنید @irwipe

🎞 «تفسیر و تفنگ»، خوانشی ناقص از گروه فرقان 🔸مستند «تفسیر و تفنگ» محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج، خوانشی از سرشت و سرنوشت گروه فرقان است که در جشنواره حقیقت اکران شد.

🔸این مستند تلاشی از سوی سازمان هنری اوج برای بازخوانی یکی از مقاطع انقلاب است که سال ۵۹ با ترور شهیدقرنی، شهید مطهری، شهید مفتح امام جمعه تبریز، شهید قاضی طباطبایی و دیگران آغاز شد. پیروان این گروه حتی بعد از اعدام علی‌اکبر گودرزی رهبر گروه اقدام به ترور نافرجام مقام معظم رهبری کردند. اما چند نقد مهم درباره‌ی مستند: 🔸 این فیلم نتوانسته زمینه‌های فکری و محیطی شکل‌گیری گروه فرقان را به‌خوبی تبیین کند. مخاطب پس از تماشای مستند، شناخت دقیقی از این گروه پیدا نمی‌کند. اینکه علی‌اکبر گودرزی؛ رهبر گروه، چگونه و در چه فضایی به این نتیجه رسید که دست به ترور شخصیت تراز اول کشور بزند، یکی از ضعف‌های پژوهشی مستند «تفسیر و تفنگ» است. 🔸در پرونده‌‌ای که به دستگیری اعضای این گروه منجر شد، نقش آقای نقاشیان مغفول مانده یا به‌عبارتی نادیده انگاشته شده است! این موضوع در شماره‌های ۶ تا ۸ کتاب ماه یادآور سال ۸۸، با عنوان بازخوانی کارنامه فرقان و فرقان‌گونگی در تاریخ انقلاب به تفصیل بررسی شده، اما در این مستند هیچ اشار‌ه‌ای به آن نشده است. 🔸این مستند، در نهایت، نتوانسته یک اثر پژوهشی مبتنی بر محورهای دقیق و مستدل به مخاطب عرضه کند. 🔸درواقع، فیلم صرفاً نشان می‌دهد که گروه فرقان، با جذب تعدادی از جوانان و نوجوانان، در مدت کوتاهی دست به عملیات‌های ترور زد و نهایتاً با دستگیری و اعدام تعدادی از اعضای محوری خود به پایان رسید. 🔸البته، از نقاط قوت مستند می‌توان به پخش آرشیوی دادگاه علی‌اکبر گودرزی اشاره کرد که از جذابیت‌های ویژه این اثر به شمار می‌رود. 📝 معصومه عمرانی 📡 روبش/وایپ را در پیام‌رسان‌ها دنبال کنید @irwipe

🔴بازنمایی امروز در ضد قهرمان/ اوج پاسخ دهد؛ اسناد حمایت سیداحمد آقا از خلخالی چیست؟ 🔹فیلم مستند «ضد قهرمان» مهمترین محصول سازمان هنری و رسانه‌ای اوج در هجدهمین جشنواره فیلم مستند «سینما حقیقت» پخش شد و با استقبال بالایی که از آن شد در زمره مهم‌ترین‌های جشنواره قرار گرفت.

🔹عارف افشار که مستند پرسروصدای «برزخی‌ها» را در کارنامه داشت، ضد قهرمان را کارگردانی کرده است. این فیلم قرار بود سال گذشته در جشنواره پخش گردد که بدلیل اختلافات پیش آمده بر سر اصلاحات به امسال موکول شد. 🔹ضد قهرمان به سراغ اتفاقات حاشیه‌دار اوایل انقلاب و شرایط پر التهاب آن زمان رفته است. دو قطبی صادق خلخالی با شهید بهشتی و شهید قدوسی سوژه اصلی فیلم است. 🔸قصد کارگردان این فیلم همچون فیلم قبلی‌اش یعنی برزخی‌ها، بازنمایی اتفاقات، افراد و شرایط گذشته در امروز جامعه است و به نوعی علاقه دارد حرف‌ها و تحلیل‌های امروزش را در دل وقایع گذشته و تمسک به عملکرد افراد در دل تاریخ بزند. 🔹در این فیلم با افرادی نظیر، آقایان ناطق نوری، عطریانفر، حمید روحانی، رفیق‌دوست، منتجب‌نیا، پورمحمدی، فرزند شهید قدوسی و...در مورد صادق خلخالی و شخصیت شهید بهشتی و شهید قدوسی و شرایط آن دوره زمانی مصاحبه انجام شده است. 🔹خلخالی در این فیلم نماینده طیف «تندروها» و شهید بهشتی و قدوسی در مقابل، افراد «میانه‌رو» معرفی می‌شوند. تقریبا تمامی افراد ذکر شده خلخالی را فردی افراطی و تندرو می‌دانند و تنها در این میان نظر انتهایی محمد عطریانفر این است که در مورد او بزرگنمایی شده و آن‌طور هم که گفته می‌شود نیست. 🔖اما نقدهایی که به این فیلم وارد است فراتر از بررسی شخصیت خلخالی و واکاوی آن دوره از تاریخ است. نقد وارده به ضد قهرمان گزاره‌های مطرح شده و بازنمایی امروزی از این فیلم است. ▪️ادعای حمایت سیداحمد خمینی از خلخالی حتی پس از مخالفت و نظر منفی امام خمینی رحمت‌الله و بطلان حکمشان به خلخالی ▪️طرفداری مردم و جوانان انقلابی آن برهه‌ی زمانی از «خشونت» و قهرمان دانستن خلخالی و القا و تعمیم آن به مردم انقلابی امروز ▪️بازنمایی شرایط زمانی گذشته در امروز جامعه ایران از منظر مجازات نادرست افراد بخصوص اعدام 🔹افشار در این فیلم مدعی است که حاج «احمد آقا» به همراه «بنی صدر» بصورت مستقیم از خلخالی حمایت می‌کنند. گزاره حمایت «بیت امام» از خلخالی بدون نام بردن از سید احمد در کلام دو نفر از افراد مصاحبه شونده در فیلم شنیده می‌شود و در صحنه‌ بعدی فیلم، با استفاده از نریشن و نمایش تصویر حاج احمد آقا، ایشان بصورت مستقیم به عنوان فرد حمایت کننده از بیت معرفی می‌شود! اما هیچ سند و مدرک معتبری بجز ادعای کلی دو نفر در فیلم در این باره، ارائه نشده و بیشتر شبیه افشاگری‌های مبتنی بر شنیده‌هاست! که این روزها هم بسیار دیده می‌شود! 🔹از طرفی مقایسه دو برهه زمانی و نتیجه‌گیری بدون در نظر گرفتن تمام متغیر‌ها و شرایط زمانی کار صحیحی نیست. افشار همان‌گونه که در مستند برزخی‌ها «به غلط»، نوع برخورد با هنرمندان در دهه شصت را به شرایط زمانی حال تعمیم داد بود، در این فیلم نیز شرایط اوایل انقلابِ جامعه، مردم و مسئولان ایران را نیز به حال حاضر پیوند زده و نتایج حاصل از تحلیل خود را به تصویر کشیده است. ☑️آنچه در این میان اهمیت دارد شرح این نوع نگاه است و در این یادداشت قصد پرداختن به درستی و نادرستی نظرات راجع به خلخالی نیست زیرا برای قضاوت درستِ این فرد باید تمام شرایط را در نظر گرفت و با نگاه جامع و کامل به موضوع پرداخت، اصلا فرض می‌کنیم که نظرات منفی راجع به وی کاملا درست است و از آن عبور می‌کنیم. همچنین قصد نداریم انکار کنیم که امروزه نیز مسئولینی همانند توصیفاتی که درباره خلخالی‌ گفته می‌شود در کشور نداریم. اما راجع به برچسب زدن و مشابهت‌سازی مردم و جوانان موسوم به طیف انقلابی حرف بسیار است. در این باب سخنان «مقام معظم رهبری» درباره جوانان انقلابی و گوشزد درباره طعنه و کنایه به آنان پیش روی ماست. «از ادبیّات دشمن استفاده نکنید. دشمنان انقلاب از روز اوّل آمدند تعبیر ادبیّات تندرو و میانه‌رو را مطرح کردند؛ فلانی تندرو است، فلان جریان تندرو است، فلان جریان میانه‌رو است.

آن روز، از همه تندروتر هم از نظر آنها امام بزرگوار بود؛ امروز هم از همه تندروتر، به نظر آنها این بنده‌ی حقیر هستم. میانه‌رو حرف قشنگی است امّا اسلام این‌جوری حرف نمیزند؛ بفهمیم معارف اسلامی را. اسلام، طرف‌دار میانه و طرف‌دار «وسط» است: وَ کَذلِکَ جَعَلنٰکُم اُمَّةً وَسَطًا. امّا «وسط» در اسلام چیست؟ در مقابل تندرو است؟ نه، «وسط» در مقابل منحرف است: اَلیَمینُ وَ الشِّمالُ مَضَلَّةٌ وَ الطَّریقُ الوُسطی‌ٰ هِیَ الجادَّة؛(۴) این نهج‌البلاغه است. راه میانه یعنی راه مستقیم، راه جادّه. اگر از این راه مستقیم منحرف شدید -چه به این طرف و چه به آن طرف- این غیر میانه است. پس در مقابل میانه‌رو تندرو نیست؛ در مقابل میانه‌رو منحرف است. آن کسی میانه‌رو نیست که منحرف از راه و منحرف از جادّه است؛ امّا در جادّه، بعضی‌ها تندتر میروند و بعضی‌ها کندتر میروند. تند رفتن در صراط مستقیم چیز بدی نیست؛ سابِقوا اِلی‌ مَغفِرَةٍ مِن رَبِّکُم؛ جلوتر بروید. آنهایی که امروز در بیرون از مرزهای کشور میگویند تندرو، مقصودی دارند و معنایی مورد نظرشان است. دوستان ما و برادران ما در داخل مراقب باشند آنچه مقصود او است تکرار نکنند. آنهایی که میگویند تندرو، منظورشان کسانی است که در راه انقلاب مصمّم‌تر و پایدارترند؛ حزب‌اللّهی‌ها را میگویند تندرو. میانه‌رو [هم‌] کسی است که در مقابل آنها تسلیم باشد». ۱۳۹۴/۱۲/۰۵ بیانات در دیدار مردم نجف‌آباد 🔹از طرفی حامی خشونت نامیدن مردم آن دوره زمانی و همچنین حال حاضر ایران، جفا در حق مردمی‌ست که در پی «عدالت» بوده و هستند و نه بدنبال خشونت!! از مردم رنج کشیده و سرکوب شده در زمان طاغوت و اندک زمان پس از آن چه انتظاری جز توقع تحقق عدالت و مجازات افراد ظالم می‌توان داشت؟! قطعا منظور نگارنده توجیه و طرفداری از مجازات‌های احتمالی خطای آن دوره زمانی با وجود التهابات موجود نیست اما بطور مثال چرا نباید از مردم انتظار داشت که از برخورد قاطع خلخالی با «قاچاقچیان» مواد مخدر که از زمان پهلوی نیز آرزو بود، استقبال نکنند؟! بنابراین برچسب خشونت زدن به مردم مظلوم اوایل انقلاب و اکنونِ ایران خطاست! ❓چرا و بر اساس چه منطقی می‌توان مردم روزگار کنونی که توقع اشد مجازات برای فرد، مسئول و قماش فاسد و برهم زننده نظم و امنیتشان را دارند را طرفدار خشونت نامید؟! آیا از نظر سازمان اوج و عارف افشار برخوردهای حاکمیتی امروزه چه در مجازات اعدام و چه در سایر مجازات‌ها بصورت کلی بدور از قانون است؟!. طبیعی است که مقصود انکار وجود تشخیص خطا و رانت در زمان حال و از آن سو اهمال و انفعال نیست و برآیند مد نظر است. 🔹من حیث المجموع انتقاد به مسئولین در راستای تصحیح رفتار و عملکردشان قابل قبول و لازم است اما گزاره‌های خطایی که در فیلم ضد قهرمان مطرح شده نیاز به واکاوی بیشتری برای نتیجه‌گیری داشت که در این فیلم صورت نپذیرفته است. 🔹کارگردان ضد قهرمان اگر چه جسارت خرج داده اما با تحلیل ناقص و مشابهت‌نمایی نادرست ادعاهای ناصوابی کرده که نیاز بود سازمان اوج دقت بیشتری در این باره صرف نماید. 📡 روبش/وایپ را در پیام‌رسان‌ها دنبال کنید @irwipe

✴️ نگاهی به فیلم سینمایی «زودپز» 🔸به امید چندی فرار از هجمه‌های گسترده‌ی زندگی و دغدغه‌های اجتماعی شاید سینمای کمدی بتواند برای خنداندن، تاثیرگذاری عاطفی و تفکر لحظه‌ای کوتاه مدت یک نسخه باشد؛ با تماشای تبلیغات پرزرق و برق، اسامی فیلم‌سازان و بازیگران نام‌آشنا، ترغیب می‌شویم به سینما برویم و آن فیلم را تماشا کنیم؛ ولی اغلب موارد با چیزی روبرو می‌شویم که با  آنچه تصور می‌کردیم تفاوت فاحشی دارد و از تصوارت‌مان بسیار فاصله دارد؛ به‌ویژه اگر فیلم طنز (کمدی) باشد.

🔸این روزها که فیلم «زودپز» به‌عنوان یک فیلم کمدی پرفروش برروی پرده سینما درحال اکران است؛ می‌شود قدری دقیق‌تر در مورد آن صحبت کرد. 🔸از منظر روانشناسی نیاز انسان به شادی و خندیدن بدوی‌ترین دلیل شکل‌گیری رویکرد «طنزآلود» به امور است. همانند رسانه‌های قدیمی‌تر دراماتیک (ادبیات و تئاتر)، سینما نیز این نیاز سطحی اما واقعی بشری را دستمایه قرار می‌دهد. این‌گونه نمایش‌ها و فیلم‌ها در ظاهر با هدف خنده و تفریح مخاطب اجرا می‌شود اما بیشتر آن‌ها زیر پوسته‌‌ی طنزآلود و خنده‌دارشان، مسائلی جدی و گاه عمیق را بازتاب می‌دهند. 🔸سینمای کمدی در ایران به مرور و به‌خصوص در دهه‌ی اخیر باب نوعی بی‌قیدی، عبور و زیرپا گذاشتن اعتبار اندیشه و تفکر و رسیدن به سطح ابتذال فرهنگی را باز کرده است. 🔸سینمایی که برپایه‌ی کلیشه جنسی استوار است و موضوعی را انتخاب و کیسه‌ای دوخته است برای خالی کردن جیب مخاطب و پرکردن جیب خودش! 🔸«زودپز» ماجرایی را در زمان بمباران موشکی تهران روایت می‌کند؛ که در آن افرادی در یک منزل به حکم خویشاوندی و البته با عقاید مختلف زندگی می‌کنند. مثلاً یک کلاهبردار و احتکار کننده مواد و...، دو باجناق با بازی محسن تنابنده و نوید محمدزاده، زنی که آن کلاهبردار محتکر از او سفته دارد و برای بدهی قرار است با هم‌ملاقات عاشقانه! داشته باشند، روزبه حصاری در نقش فرمانده پایگاه و یک بسیجی دوران انقلاب و... که همگی با تضادهای فکری و عقیدتی مختلف گرد هم جمع آمدند. 🔸فیلمنامه‌نویس می‌خواهد این تضادهای فکری را بستر خلاقیت‌های طنزآلود کند اما همین جمع اضداد فکری و دینی، در دل خود هم‌چون یک نرم‌افزار نفوذی؛ به‌صورت ناملموس و از راه شناختی و نفوذ به ذهن، موضوع امر به‌معروف و نهی از منکر را و البته اعتبار عقاید فرهنگی و دینی را هدف قرار داده است. 🔸«زودپز» درست شبیه سایر کمدی‌های مبتذل این دهه، برای پیش‌برد اهداف خود از روشی ساده بهره می‌برد؛ با شکستن هنجارها و تکرار شوخی‌های جنسی به صورت مکرر و پروبال دادن بیش از حد به آن برای جذب مخاطب؛ فیلم‌نامه‌ای بی‌محتوا و کم‌جان و نخ‌نما را به خورد مخاطب می‌دهد و از آن طرف با بهره جستن از چهره‌هایی به‌نام در بازیگری که توانسته‌ توجه مخاطب را به خود جلب کند. 🔸رامبد جوان و محسن تنابنده چهره‌هایی هستند که در ژانر طنز توانسته‌اند مخاطبینی را با خود همرا‌ه کنند. از طرف دیگر نوید محمدزاده به تنهایی یکی از ستون‌های جذب مخاطب در این سال‌ها شده است! 🔸فیلم «زودپز» فرهنگ مقاومت مردم کشورمان، رشادت و استقامت مردم در مقابل بمباران‌ها و جنگ تحمیلی را نادیده گرفته و با تصویرسازی غلط از بزدلی و ترس مردم در بمباران روایت کرده است. زودپز با نشان دادن چهره‌‌های انقلابی و تصورات ذهنی نازل و رویاپردازی درمورد آن‌ها (صیغه کردن خواهر زن و.. )، زیرکانه ماهیت شخصیت‌های مذهبی و انقلابی را به بهانه طنزآلود کردن داستان، زیر سوال برده و رشادت و ایثار افراد آن زمان را به موضوعی سخیف بدل کرده است. 🔸فیلم کمدی زودپز ناظر بر فرهنگ پست (low culture) است؛ که توسط نهاد مربوطه مجوز گرفته است. یکی از عواقب نمایش پی در پی این‌گونه فیلم‌های مبتذل و غیر اخلاقی که در تضاد با فرهنگ اصیل ایرانی است، بی اعتبار کردن نهاد‌های فرهنگی و مجوزهای وزارت ارشاد است. 🔸ضمن این‌که از نظر عموم بینندگان فیلم‌نامه «زودپز» خالی از چند پیام و حتی محتوای ساده و در عین حال عبور از فرهنگ غنی ایرانی‌ست. 📝 آسنات صادقیان 📡 روبش/وایپ را در پیام‌رسان‌ها دنبال کنید @irwipe

☕️ قهوه‌پدری و شخصیتی که ندارد! 🔸مهران مدیری از اواسط آبان امسال با کارگردانی «قهوه‌پدری» به صحنه سریال‌سازی در شبکه نمایش خانگی بازگشت.

قهوه‌پدری نام‌هایی چون مهران مدیری، ژاله صامتی، سام درخشانی، جواد رضویان و حامد آهنگی را یدک می‌کشید و مخاطبی که مشتاق تماشای طنازی این چهره‌ها بود را همان قسمت اول به دیوار کوبید! 🔸شاید اگر قرار بود این نقد را بر قهوه‌پدری پس از تماشای همان قسمت اول بنویسیم، هیچ حرف اضافه‌تری جز امید به قسمت‌های بعدی نداشتیم! چرا که همان قسمت اول شخصیت‌های سریال آب پاکی را روی دست‌مان ریختند. ژاله صامتیِ «زیرخاکی» البته کمی عصبی‌تر اولین نقشی که به‌تمام معنا حیف شد، جواد رضویانِ «درحاشیه» البته کمی غلیظ و نامفهوم‌تر! هم دیگر آن جذابیت قبلی را ندارد، سام درخشانی که اگر آن عینک ته استکانی را از چشم بردارد باید با تیپا او را از سریال طنز بیرون بیاندازی! 🔸مدیری طنز داستان را روی میمیک صورت، تیک و غُلو در لحن شخصیت‌هایش، تیپ‌هایی که مابه‌ازای واقعی در دنیای واقع ندارند سوار کرده؛ روشی که دیگر برای گروه سنی الف هم آن بازدهی سابق را ندارد! 🔸قهوه‌پدری با این روندی که در پیش گرفته حتی خوابِ خلقِ تکیه‌کلام‌های ماندنی و محبوبی چون «نوچوفسکوی» برره را نخواهد دید. بدیهی‌ست که مدیری هم در قامت بازیگر دیگر آن «شیرفرهاد» سابق نیست و قابل پیش‌بینی است که هیچ‌کدام از شخصیت‌های قهوه‌پدری‌اش اندازه‌ی «یاسمنگولا» هم هویت ندارند و هرگز در ذهن مخاطب قوه‌ی ماندگار شدن نخواهند داشت! 🔸مدیری با شخصیت‌پردازی بسیار ضعیف و داستانی که لاک‌پشت‌وار و به کندی پیش می‌رود به‌جای انتقال مفاهیم و منظوری درخور توجه، بازی‌های لوس و کسل‌کننده و حتی رقص و گاهاً دیالوگ‌های اروتیک را مثل آب به سریالش بسته تا شاید هر چند سکانس یک‌بار بتواند لبخندی بی‌رمق از مخاطب بگیرد! 🔸«قهوه‌پدری» را اگر بخواهیم در یک خط توصیف کنیم؛ قهوه‌ای بی‌رمق که نه تلخ است و نه شیرین و تجربه‌اش فقط وقت هدردادن است. 🔸مدیریِ نمایش خانگی در هیچ‌یک از تولیداتش هرگز آن مدیری تلویزیون نشد؛ شاید آن مثلاً قهر به ظاهر سیاسی که با تلویزیون کرد، عاقلانه‌ترین تصمیم یک ستاره‌ی رو به افول برای باقی گذاشتن خاطرات خوب از آثارش بود!. 📝نرجس احمدی 📡 روبش/وایپ را در پیام‌رسان‌ها دنبال کنید @irwipe