پیرو این پیام...

✨بسم الله قاصم الجبارین ✨ 📚 #جنگ‌نوشت قسمت ۳۰: در راه خدا و وطن ✍️ش. شیردشت‌زاده او هم در همان مرحله اول سوگ بود؛ در آن مرحله‌ی کشنده‌ی انکار. در آن مرحله که به هر ریسمان امیدی چنگ می‌زنی تا حقیقت آن چیزی نباشد که می‌بینی. مغزت هم انگار همه دریافت‌ها و شناخت‌هایی که به فهم حقیقت می‌رسد را مسدود می‌کند، تا از تو در برابر واقعیتِ وحشتناک محافظت کند. وقتی تابوت را باز می‌کردند، روی پیکر شهید پرچم امام حسین را می‌انداختند. خواهر شهید داشت پرچم را کنار می‌زد تا بتواند با پالتو و کاپشن برادرش را گرم کند. یکی از خادم‌ها به خواهر شهید گفت این پرچم امام حسین است تا آن را کنار نزند. خواهر شهید که این را شنید، سرش را با جدیت و رضایت تکان داد و گفت: آره خوبه... پرچم امام حسین براش خوبه... بعد با همان جدیت، پرچم را کشید روی بدن شهید و تکرار کرد: آره... پرچم امام حسین خوبه... گرمش می‌کنه... حالش خوب می‌شه... من خیلی امام حسینو دوست دارم... الان امام حسین خوبش می‌کنه. کم‌کم از تقلا افتاد. نشست. منتظر بود برادرش دوباره گرم شود و برخیزد. گریه نمی‌کرد، تا وقتی خادمان امام رضا آمدند و خواندند: ای صفای قلب زارم... بالاخره بغضش شکست. دست از انکار برداشت و اندوه را پذیرفت. آن روزها معراج شهدا همه‌ی ایران بود. همه‌ی مردم ایران. بین خانواده شهدا، همه‌جور تیپ و ظاهری پیدا می‌شد: محجبه، ضعیف‌الحجاب، با ریش، بدون ریش، آستین کوتاه، یقه بسته. و همه آن‌ها مردم ایران بودند. همه آن‌ها عزیزی را فدای ایران کرده بودند. نه که بخواهم همه را تایید کنم؛ فقط می‌خواهم بگویم این ایران مال همه مردمش است. یک بار یکی از سرهنگ‌های ارتش را برای وداع آورده بودند. مرد میانسالی بود. مادربزرگش، پیرزنی خمیده و لاغر بود. من را یاد تصویر مادر سردار سلیمانی انداخت؛ پیرزنی لبخند به لب، با پوست چروکیده و عینک استکانی. همینطور که عصا به دست و موقر و خمیده، با چادری که به کمر بسته بود داشت می‌آمد توی معراج، با صدای بلندش، بدون لرزش و اثری از اندوه و پشیمانی، با افتخار و رسا می‌گفت: دادم در راه خدا و وطن... دادم در راه خدا و وطن. دادم در راه خدا و وطن. این حرف همه‌ی ایران بود. ادامه دارد... #مرگ_بر_امریکا http://eitaa.com/istadegi

اینجا حالِ دلِ شما خوب می‌شود! 😍 ما اینجا محصولات فرهنگی‌ تولید می‌کنیم که رنگ‌وبوی هنر و معنویت دارند. از تسبیح‌هایی که حس آرامش می‌دهند تا لیوان‌هایی که هر جرعه‌اش لذت‌بخش است.😇🦋 ✅ ارسال سریع ✅ تضمین کیفیت ✅ حمایت از محصولات فرهنگی همراه ما شوید تا زیباترین‌ها را به خانه ببرید👇👇 https://eitaa.com/Mahsolat_Farhangi_Shahid_Mashlab

اگر تنگه هرمز را از دست بدهیم در این توافقات دیگر نمیتوانیم هیچ وقت نظارتی که الان بر خلیج فارس داریم را داشته باشیم، هرلحظه هم باید منتظر جنگی جدید باشیم. 🙂

دست خودم نیست. دلم می‌خواد اینطور نباشه، ولی هرکاری می‌کنم، نمی‌تونم به قماش مذاکره‌طلب اعتماد کنم. انقدر ضربه خوردیم و توی اوج سقوط کردیم که دیگه به هیچ مذاکره‌ای، به هیچ متن تفاهم‌نامه‌ای نمی‌تونم به دید مثبت نگاه کنم. حالا شما هزار بار بگو با رهبری هماهنگه. هزار بار بگو اون بالادستیا بهتر از تو میدونن. هزار بار بگو این حرفا تفرقه افکنانه ست. باشه آقا. ما اصلا هیچی حالیمون نیست. ولی جلوی احساس منفی رو که نمیتونیم بگیریم. چشممون رو که نمی‌تونیم روی تجربه‌های افتضاح قبلی ببندیم... دلم آشوبه. چون می‌دونم قراره چی بشه، ولی کاری از دستم برنمیاد.

با صحبت های آقای عراقچی حس میکنم بحث سر تنگه هرمز نیست بحث سر اورانیوم هاست😐

باز خوبه که آقای عراقچی دارن توضیح میدن. چون حق مردمه که بدونن قراره چه اتفاقی بیفته. این مردم رکن اساسی بقای جمهوری اسلامی‌اند. حضورشون قرار نیست تزئینی و دکوری باشه. قرار نیست فقط ۲۲ بهمن بیان مهر تایید روی جمهوری اسلامی بزنن و برن. قرار نیست رای‌شون فقط پله‌ی به قدرت رسیدن احزاب و اشخاص باشه. این مردم بیش از صد شبه که توی خیابونن، با چنگ و دندون این مملکت رو نگه داشتن، شهید دادن. این مردم حق دارن مطالبه کنن، حق دارن حرف بزنن، سوال بپرسن، مخالفت کنن. مردم حق دارن بدونن. چون مردم ابزار نیستن، اصل‌اند.

ایشون اگرم الان توضیحی دادن به خاطر مطالبه مردم کف خیابون بوده و البته چیز خاصی نگفتن هنوز، گفتن وقتی کامل امضا شد بهتون میگیم چیه اون ۱۴بند😑 نوش دارو بعد از مرگ سهراب

فک کنم شب بعد توافق سکوتیون و وفاقیون کف خیابون جشن توافق میگیرن مثل همون شبی که برای برجام زدند و رقصیدند. فقط این سری ورژن مذهبیشو خواهیم دید. 🥺🤦‍♀