🎤 روایتی از پشت صحنه‌ی یک گفت‌وگو 👈 همراه با حاتمی‌کیا در سوله‌ی دم‌کرده؛ از موسیٰ (ع) تا مهاجر، با چراغ موبایل 🔹 وارد سوله که می‌شویم، هوای خفه و گرم و دم‌کرده‌ می‌‌خورد توی صورتمان. حاتمی‌کیا با انرژی و انگیزه‌ای که انگار کارِ اوّلش است، از بچّه‌های تصویربردار ما می‌پرسد کارگردان کیست، بعد هم قاب فیلم‌برداری را به دوست تصویربردارمان پیشنهاد می‌دهد؛ دوست تصویربردارمان که حالا او اینجا کارگردان شده، پیشنهاد حاتمی‌کیا را می‌پذیرد؛ آقای کارگردان هم فی‌المجلس به نیروهای داخل سوله سفارش لازم را می‌کند. 🔹 از میان انبوه وسایلی که برای دکور فیلم ساخته‌اند و توی سوله مرتّب و در کنار هم چیده شده که آدم را پرتاب می‌کند به ۳۵۰۰ سال قبل ــ از بت‌های عظیم‌الجثّه‌ی مصر باستان گرفته تا قایق‌هایی که با شاخ‌وبرگِ نخل ساخته شده‌اند و حتّی صندوقی که مریلا زارعی، موسای نوزاد را در آن گذاشت و به نیل سپرد ــ یک ارّابه‌ی دوچرخ را بیرون می‌کشد که کنار آن گفت‌وگو کند و همان‌طور که همان اوّل هم گفته بود، ایستاده شروع می‌کند به گفت‌وگو. 🔹 آقای کارگردان از روزهایی می‌گوید که کنار مدافعان وطن و در نیروی هوایی سابق سپاه و هوافضای فعلی، روزگار می‌گذرانده؛ از مباهاتش به آدم‌هایی که حالا تخیّل سال‌های دورِ او را واقعی کرده‌اند: «می‌خواستم مهاجر دو را بسازم. توی ذهنم تخیّل می‌کردم که مهاجر من اشتباهی به سمت اسرائیل می‌رود و از آن دژ می‌گذرد و وارد اسرائیل می‌شود. حالا مهاجرهای الان را ببینید که دارند چه کار می‌کنند!» از این می‌گوید که دوست داشته در اتاق جنگ، کنار رزمندگان و فرماندهان باشد. از فرماندهان شهیدی می‌گوید که کار خودشان را به تعبیر خودش خیلی شیک تمام کردند ــ سلامی، باقری، حاجی‌زاده و دیگران ــ و در نهایت آرزو می‌کند عاقبت خودش هم ختم به پایانی از این دست شود. هم‌زمان دارد با بغض و اشکش هم مقابله می‌کند که طوفانِ شکل‌گرفته‌ی درونش را پنهان کند. درست حدس زده بودیم: حاتمی‌کیای موسیٰ (علیه السّلام) حاتمی‌کیای سال‌های گذشته نیست. 🔍 متن کامل را ار اینجا بخوانید 👇 farsi.khamenei.ir/others-report?id=61273

🎤 #تحلیل_و_تبیین | پاسخ خط حزب‌الله به یک سؤال مهم: آیا حمایت رهبر معظم انقلاب از دولت مصلحتی است؟ 📝 سرمقاله‌ی تازه‌ترین شماره هفته‌نامه‌‌ی خط حزب‌الله به پاسخ این سؤال می‌پردازد و تبیین میکند که چرا باید از دولت حمایت کرد و دلیل تأکید رهبر انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، بر قدرشناسی و حمایت از خدمتگزاران و مسئولان کشور چیست.👇 🔹️ حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، عصر شانزدهم شهریور ۱۴۰۴ در دیدار هیئت دولت، با تشکّر از رئیس‌جمهور، مسئولان، مدیران و کارکنان فعّال مجموعه‌ی دولت ــ به‌ویژه دستگاه‌هایی که در آزمون دوازده‌روزه‌ی جنگ، به معنای حقیقی کلمه فداکاری کردند ــ «انگیزه»، «روحیه» و «پُرکاری» دکتر پزشکیان را مورد تقدیر قرار دادند. 🔹️ ایشان همچنین در مراسم عزاداری شهادت امام رضا علیه‌السّلام، بار دیگر بر مسئله‌ی «اتّحاد» تأکید کردند و همگان را به حمایت از رئیس‌جمهور و دولت توصیه فرمودند. 🔹️نهادهای سیاسی مستقر و فعّال در جمهوری اسلامی ایران حاصل حضور و مشارکت مردم در عرصه‌ی سیاسی است که نشان‌دهنده‌ی تبلور مردم‌سالاری دینی است. دولت‌های برآمده از دل صندوق‌های انتخاباتی که نتیجه‌ی حضور سلایق مختلف سیاسی در فرایند سنجیده‌ی انتخابات در کشور است، همواره مورد حمایت رهبر انقلاب اسلامی بوده‌اند. 🔹️ البتّه این حمایت‌های کلان سیاسی رهبر انقلاب از دولت‌های مستقر، همواره ضمن داشتن شروطی، با نصایح صریح و مشفقانه همراه بوده و حراست از مسیر ارزش‌ها و آرمان‌های انقلاب و هدایت کارگزاران در خطّ انقلاب اسلامی از ویژگی‌هایی است که در مشی رهبری سیاسی امام خمینی رحمة‌الله‌علیه و حضرت آیت‌الله خامنه‌ای به‌روشنی دیده می‌شود. نکته‌ی دیگر آنکه طبیعتاً دولت‌ها هر چقدر بیشتر در خطّ انقلاب و اهداف و آرمان‌های آن عمل کرده و کنند، از حمایت و تأیید بیشتری از سوی رهبر انقلاب برخوردار بوده و خواهند شد. 🔹️ نکته‌ی مهمّ دیگری که در این قضیّه وجود دارد، آن است که کشور در شرایطی بسیار حسّاس و تاریخی به سر می‌برد؛ شرایطی که می‌توان از آن به عنوان «جنگ احزاب» یاد کرد. دشمنان این کشور و مردم و انقلاب، دست به دستِ هم داده و عزم خود را جزم کرده‌اند تا بار دیگر بخت خود را برای تحقّق رؤیاهای شوم و همیشه‌شکست‌خورده بیازمایند. در این شرایط، اوّلین تکلیفی که رهبر معظّم انقلاب در تکالیف راهبردی هفت‌گانه بیان و مطالبه کردند: «حفظ اتّحاد و انسجام کشور» بود و بدون شک، حمایت از دولت یکی از مصادیق و راهکارهای عمل به این تکلیف است. 🔹️حمایت از دولت به معنای نادیده گرفتن ضعف‌ها و نقص‌های آن نیست. هیچ دولتی بدون ضعف و نقص نبوده و نیست و نخواهد بود؛ لذا بیان دلسوزانه و صحیح ضعف‌ها همراه با ارائه‌ی راه‌حل‌های منطقی و عملی ــ به صورتی که با برنامه‌های دشمن، به‌خصوص در عرصه‌ی عملیّات روانی و رسانه‌ای، مخرج مشترک پیدا نکند ــ نیز نوعی کمک و حمایت از دولت است. 🔹️ تقدیر و حمایت از رئیس‌جمهور درس عملی عدالت و انصاف رهبر معظّم انقلاب برای جوانان مؤمن و انقلابی است که اگر مسئولی، با هر نوع نگرش سیاسی، در انجام وظایف خود نقاط برجسته‌ای داشت، باید بدون لکنت از آن دفاع کرد. 🔍 متن کامل سرمقاله هفته‌نامه‌ی خط حزب‌الله را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-note?id=61292

🖼 #گزارش | طالقانی؛ روشنفکر، مبارز، دردمند 🔹 آیت‌الله طالقانی، یکی از نمادهای انقلاب اسلامی که روایت‌های گوناگون از او، شاید موجب سردرگمی برخی شده باشد. آیت‌الله خامنه‌ای، با سال‌ها سابقه مؤانست، توصیه‌اش برای شناخت درست او چنین است:‌ ✏️ «آقای طالقانی را با همه‌ی ابعاد معرفی کنید. صرفِ یک روشنفکر مذهبی نیست، همچنانی که صرفِ یک پیش‌نماز مسجد هدایت نیست، همچنانی که صرفِ یک مبارز نیست، یعنی مجموعه‌ی این خصوصیات را در ایشان معرفی کنید.» ⌛️ بخش « درس و عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR به مناسبت ایام سالگرد ارتحال آیت‌الله سیّدمحمود طالقانی و براساس این تأکید رهبر انقلاب، تلاش کرده است رابطه او با آیت‌الله خامنه‌ای را از ابعاد گوناگون بازخوانی کند تا در کنار مرور تعاملات این دو چهره مؤثر در انقلاب اسلامی، نقاط حساسی از انقلاب اسلامی نیز بازخوانی شود.👇 🔹 نخستین دیدار به فروردین ۱۳۴۳ بازمی‌گشت. زمانی‌که آیت‌الله طالقانی در پادگان عشرت‌آباد تحت عنوان دادگاه تجدیدنظر محاکمه می‌شد و آیت‌الله خامنه‌ای که به تازگی پا از زندان قزل قلعه بیرون گذاشته بود، در آن محاکمات حاضر می‌شد. آیت‌الله طالقانی از روحانیون مشهور در مبارزه بود و دیدن محاکمه او برای یک روحانی جوان که تازه از زندان آزاد شده بود، جذاب بود. 🔹 آقای طالقانی اهل فکر نو بر محور دین و با تمرکز بیشتر بر روی قرآن و نهج‌البلاغه [بود]؛ یعنی ایشان اصلاً این‌جوری بود. لکن همه‌ی ابعاد شخصیت آقای طالقانی بُعد روشنفکری دینی نیست. یک بُعد مهم بُعد مبارزه است... لذا تبعات مبارزه را هم قبول کرد [و به] زندان افتاد... 🔹 آیت‌الله طالقانی در سال ۱۳۴۶ آزاد شد و به مسجد هدایت رونق بخشید. با این که تفاوت سنی آیت‌الله خامنه‌ای و آیت‌الله طالقانی به ۳۰ سال می‌رسید، اما ارتباط این دو محکم و عمیق بود. «ایشان جوانان فعال را دوست می‌داشت و به کسانی که برای تحقق اهداف عالی زندگی می‌کردند عشق می‌ورزید. گاهی با ایشان جلسه‌هایی داشتیم که علی‌رغم سن بالای ایشان دو ساعت به درازا می‌کشید.» 🔹 تعاملات آیت‌الله خامنه‌ای و آیت‌الله طالقانی در تهران، محدود به مسجد هدایت نبود. به‌عنوان نمونه بیست‌و‌هشتم اسفند ۱۳۴۸ مصادف با یازدهم محرم، نشست پر جمعیتی در مسجد الجواد از طرف انجمن اسلامی مهندسین برپا شد که حدود یک‌هزار نفر شرکت داشتند و آیت‌الله طالقانی در شمار مستمعین، پای سخنرانی پرشور آیت‌‌الله خامنه‌ای نشست... 🔍متن کامل را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-report?id=61299

🖼 #گزارش | پژواک اعتراض فرانسوی در کاخ ظلم شاه ⌛ بخش «درس و عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR به بهانه سالروز واکنش جهانی به خشونت‌های شاه و ساواک، در گزارشی اجمالی، چگونگی آغاز فعالیت سارتر علیه رژیم پهلوی، مجموعه اقدامات وی و نگاه رهبر انقلاب نسبت به سارتر و اهدافی که دنبال می‌کرد، را بررسی خواهد کرد.👇 🔹️ ژان پل سارتر، فیلسوفی فرانسوی بود که در چهاردیواری کتابخانه محبوس نماند، به معادلات انسانی در جهان اهمیت می‌داد و از این رو به شهرت رسید. در پرونده او نمونه‌های متعددی از مداخله فعالانه در عرصه‌های سیاسی و اجتماعی دیده می‌شود. 🔹️ سارتر در برابر جنگ ویتنام هم سکوت نکرد و علیه جنایت‌های آمریکا موضع گرفت. علاوه‌بر این، او ریاست دادگاهی مردمی را بر عهده داشت که در سال ۱۹۶۶ با ابتکار برتراند راسل تشکیل شد و به بررسی «جنایات جنگ» در ویتنام پرداخت. 🔹️ این کنش‌های او در میان مبارزان ایرانی نیز درخشید. رهبر انقلاب اسلامی با اشاره به این دادگاه مردمی، فرمودند: «در زمان جنگ ویتنام که علیه آمریکا تبلیغات زیاد بود، اما کسی گوشش بدهکار نبود و اعتنا نمی‌کرد، ژان پل سارتر، نویسنده و فیلسوف فرانسوی و برتراند راسل، فیلسوف و نویسنده انگلیسی و چند نفر دیگر دور هم جمع شدند و گفتند بیاییم علیه آمریکا دادگاهی تشکیل دهیم و جنایات این رژیم در ویتنام را در این دادگاه محاکمه کنیم. آن‌طور که به ذهنم می‌آید، برتراند راسل به‌عنوان دادستان، ژان پل سارتر به‌عنوان رئیس دادگاه، و چند نفر دیگر هم از متفکران سیاسی دنیای غرب بودند.» 🔹️ انتشار گزارش‌هایی از سرکوب‌ها و شکنجه‌های ساواک در زندان‌ها، توجه بخشی از روشنفکران غربی را جلب کرده بود و سارتر نیز در این میان بی‌تفاوت نماند. حمایت او از نویسندگان در ایران، ادامه همان رویه‌ای بود که پیش‌تر در مواجهه با استعمار و جنگ دیده شده بود؛ اقدامی برای اعتراض به نقض آزادی بیان و سرکوب سیاسی. 🔹️ نخستین موضع‌گیری سارتر علیه حکومت پهلوی به سال ۱۹۷۵ بازمی‌گردد؛ هنگامی‌که او به همراه سیمون دوبوار و گروهی از روشنفکران فرانسوی، بیانیه‌ای در حمایت از دو نویسنده ایرانی بازداشت‌شده امضا کردند... 🔍متن کامل را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-report?id=61298