می‌خوام سطرها و سطرها درباره این روزهام بنویسم بنویسم که وقتی غم هجوم آورد ، گریه نکردم فقط بی‌تفاوت بودم بنویسم که پناهی نداشتم ، پس خودم رو بغل کردم بنویسم که اشکهای رسوب شده‌ی چشمم مثل تیری توی قلبم بود اما .. اما من ترجیح دادم سکوت کنم و لبخند کمرنگی بزنم به زندگی . . : )

دلم نمی‌خواست همه‌ی زندگی همین باشه ، دلم میخواست زندگی معنی بیشتری داشته باشه بیشتر از دووم آوردن . .

ولی کاش زمان به عقب برگرده . .

«ما از تخمیرِ کلمات در قلبمان رنج می‌بریم.» ۲۱ مرداد/

گاهی آدمی‌ست آدمی‌ست و نتوانستن آدمی‌ست و گریختن آدمی‌ست و نبودن . .

چقدر رعد و برق وقتی بیرون از خونه‌ای ترسناکه🗿

من زنده‌ام

عشقِ تو غمگین بودن را به من یاد داد..

با این ادما نمیشه دراما داشت، فقط تروما

چرا فکر میکردم امروز شنبه‌ست؟

مامان راست می‌گفت بعد از بچه دار شدن ، انگار دیگه خودتم خودتو نمیشناسی چه برسه به بقیه مسائل زندگی