واقعا انقدر کار اشتباهیه که دلم برای اون جمع تنگ شه؟ شماها غصه‌ی گذشته‌تون رو نمیخورید یعنی؟

(ظاهر شد، بهم گل داد، الان خوشحال‌ترترینم)

کسی نیست که دلش برای گذشته‌ش تنگ نشه، حتی اگه موقعیت‌های وحشتناکی رو از سر گذرونده باشیم خاصیت خاطرات اینن که وقتی بهشون فکر میکنم دلتنگ میشیم. ذهنمون معمولا احساساتمون نسبت به گذشته رو الک می‌کنه و فقط اون وایب خوب برامون باقی میمونه، اینم به این دلیله که ما داریم حالا رو زندگی میکنیم و نمیتونیم هیجاناتی که نسبت بهش داریم رو مرتب کنیم، اما وقتی به عقب نگاه میکنیم میتونیم از بیرون ببینیمش و برای همین دلتنگ چیزایی میشیم که شاید اون موقع داشتیم و الان نداریم. پس نه، کسی نیست که دلش برای گذشته‌ش تنگ نشه، اما مردم صرفا این موضوع رو به روی خودشون نمیارن.

خب، پس چرا همه طوری رفتار میکنن انگار بدترین کار دنیاست؟

چون فکر میکنن با این کار دارن میگن که "باید همیشه در حال زندگی کرد" و میخوان گذشته خودشونو فراموش کنن، درصورتی که این کار کلا غیرممکنه و به نظر من دلتنگی هیچ اشکالی نداره، اتفاقا یه بخش خیلی طبیعی از وجود تک تک ماست.