تو یه قفس بزرگم که درش بازه ولی پاهام جونی ندارن برا بلند شدن و بیرون رفتن. آدم وقتی این‌همه صداشو قورت بده خب تهش گلوی روحش پاره میشه. هی گفتن درست میشه، میگذره، تهش میرسی ولی نگفتن کی؟ چقدر دیگه آرزوها باید بسوزه؟ چقدر دیگه امید باید ناامید شه تا اون رسیدنی که میگن برسه؟ چقدر؟
227 دنبال‌کننده
521 عکس
14 ویدیو
0 فایل
خسته، خودخواه، بی شکیب.
از این جهان فقط همین ها را برایم باقی گذاشته‌اند.
با من مدارا کن. بعدها دلت برایم تنگ می‌شود.
اینجا دفترچه‌خاطراتمه. هیچ‌گونه ادعایی هم در هیچ‌باره‌ای ندارم.
https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_5phyd8j&btn=leo
مشاهده در ایتا