همیشه چرت و پرت بگو، همیشه داد بزن (نه تو رو خد.) همیشه احمق باش، همیشه یهو وسط کلاس دستمو بگیر بذار رو شکمت و دربیا که "ببین، از دیروز سفت‌تر شده؟"، همیشه آبیِ من بمون، همیشه بهترین دوستم باش، همیشه با من از همه متنفر باش، همیشه محکم بغلم کن (نه.)، همیشه بذار گردنتو بوس کنم (والا از این دراز بودنت هیچ خیری ندیدیم ما)، همیشه بذار میکاپای مسخره رو وسط قطاز درحال حرکت، با خط چشم و ریملی که خشک شدن روت امتحان کنم، همیشه دفتراتو با جلد چیپس و چیتوز موتوری جلد کن، همیشه از وسط زمین والیبال یه جوری داد بزن که از خوابِ هفت‌آسمونم کشیده بشم بیرون، همیشه درباره‌ی زیست چیزای عجیب غریب بگو، همیشه با لهجه‌های احمقانه انگلیسی حرف بزن، همیشه برام خط چشم بکش، همیشه درباره‌ی لباسم نظر بده، همیشه بهم گوش کن، همیشه بذار دوستت داشته باشم

دوستیِ بالای دو سال typa shit.

هیچ‌ کس بهت نگفته بود راس ساعت ۱۲ پیام بدی بهم.

01:23 "بگو اسمتو، اسمت باید یادت بیاد؛ این اولین درسیه که من بهت می‌دم. همیشه یادت بمونه کجاست خونه... مهم نیست اونا دارن چی رو نشون می‌دن."