eitaa logo
جبهه علمی، پژوهشی معارف قرآن کریم
202 دنبال‌کننده
1.6هزار عکس
829 ویدیو
65 فایل
آیه های قرآن، تجلی کلام خداست بر دل و جان و معارفش جام شراب طهور است که باید آن را قطره قطره نوشید تا عشق به معبود بجوشد در رگ رگ وجودمان،چرا که مشتاق وصالیم. @maarefquran13951
مشاهده در ایتا
دانلود
📚، یکی از (۳): ✍... و ، برای و برای (ع) بسیار شأن قائل است؛ همچنان که برای خودش هیچ شأنی قائل نیست. 💢ببينيد چقدر با تفاوت دارد! یکی از مصادیق قرآنی و عالیِ انسان اسلامی، حضرت (ع) است. ایشان وقتی در یک ماجرایی با (ع) ملاقات می‌کند؛ جبرئیل(ع) به ایشان می‌فرماید: من می‌خواهم را به او برسانم، ابراهيم(ع) اصلاً که آن فرد باشد! با تعجب می‌گويد: کيست که من هم با او آشنا بشوم؟! وقتی جبرئیل(ع) می‌فرمايد که خليل خدا ؛ ابراهیم(ع) تعجب می‌کند؛ یعنی به‌هيچ وجه توقّع ندارد که خليل الله خودش باشد. 💠انسان اسلامی اینگونه است؛ برای دوستان مؤمنش و برای اهل‌بيت(ع) بسیار قائل است، اما برای خودش شأنی قائل نیست؛ و از خودش توقّع بسياری دارد؛ که او را برای رفتار بهتر، به و بکشاند. 💢هر چقدر انسانِ اسلامی، بيشتر می‌کند، را کمتر می‌شمارد و توقعش از خودش بيشتر می‌شود و از جنبه ديگر، را بالاتر می‌داند و توقعش از آنها کمتر می‌شود. 💯 ...هر موقع ما ديديم که از کم شده و از بيشتر شده؛ بدانيم که خودمان يک پيدا کرديم. 🏇! 🔚. ╔═.💫.═════════╗ 🆔 @maarefquran13951 🕊 ╚═════════.🍃.═╝
📚، یکی از (۴): ⛔️اگر در فردی باشد چه می‌شود؟ و به کجا می‌رسد؟ ✍... گفته شد که ، تبعات بسیار جالبی بر و مؤمنین می‌گذارد؛ از طرف دیگر، اگر ایمان به شؤون هم در فردی باشد؛ به جایی می‌رسد که آدم، به‌جای اینکه یک را در شأن او قائل باشد و بخواهد بشمارد، آن حق را از آنِ خودش می‌داند؛ و به این خاطر با صاحب اصلی آن حق و منصب، به و بلند می‌شود. 💢دقیقاً در وجود موج می‌زند، به‌همین خاطر در مواجه با (ع) به خدا می‌کند و می‌گوید: خدایا! «خَلَقْتَني مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طینٍ» من از و او از یک بی‌ارزش است؛ چرا به او می‌گویی ؛ من باید اشرف باشم، تو مرا باید به عنوان اشرف مخلوقات معرفی کنی؛ یعنی نه تنها ایمان به شؤون ندارد، بلکه برعکس، همه آن شأن‌ها را قائل است. 🔸وقتی انسان برای قائل باشد و حقّی را به صورت ناحق برای خودش بداند؛ محصولش می‌شود به آن چیزی که نزد دیگران است، به آنچه مال دیگران است؛ ما این ، یعنی «برای خود حق قائل شدن» را در آیه ۵۴ سوره نساء می‌بینیم که «أَمْ یحْسُدُونَ النّاسَ عَلی ما آتاهُمُ اللّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَینا آلَ إِبْراهیمَ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ آتَیناهُمْ مُلْکًا عَظیمًا» آیا دیگران نسبت به آن چیزی که (یعنی (ع)) دارند، می‌ورزند؟ 🚫 چه زمانی است؟ زمانی که انسان، شأنی برای دیگری قائل نباشد، بلکه برعکس، آن را برای خودش قائل باشد؛ به تبعِ این ماجرا، رفتاری انجام می‌دهد به نام ، به نام با صاحبان حقیقی آن حق یا آن منصب و سخت حسادتش را بروز می‌دهد تا در نهایت آن منصب را کند. ⚠️پس ، رفتاری است که چنین انجام می‌دهند؛ و حالت ایمان به شؤون، همین به مردم، خصوصاً اولیاء الهی است. 🏇! 🔚. ╔═.💫.═════════╗ 🆔 @maarefquran13951 🕊 ╚═════════.🍃.═╝
🛑جنگِ اسرائيل، مانور ورود به آخرالزمان [۴] ✍️...بحث به اینجا رسید که چه کسانی برای سرکوبیِ اول بنی‌اسرائیل می‌شوند؛ این‌ها هرکه هستند؛ رفتارهای جالبی دارند؛ مثلاً خدا نمی‌فرماید که این‌ها خودشان بلند می‌شوند و به جنگ می‌روند؛ چون بحث درباره است و عبد، سرِ خود کاری انجام نمی‌دهد. ▪️بحثِ «عَبد، عَبْدَنا يا عِبادِنَا» ۲۱بار در قرآن آمده است؛ اما به صورتِ «عِبادًا لَنا» یعنی عبادی برای ما، ۲بار و به صورت «عَبداً لـِ» یعنی عبدی برای، ۳بار آمده؛ اینکه به صورتِ «عَبد و لَنَا» فقط ۲بار در قرآن آمده؛ دفعه اولش در سوره اسراء، آيه ۵ است: «عِبادًا لَنا» و دفعه دوم در سوره انبياء، آيه ۷۳ است: «کانُوا لَنا عابِدينَ»، آن‌ها عبادی برای ما بودند! خدا در سوره انبياء آیاتِ ۶۹تا۷۲، دارد درباره ابراهيم، لوط، اسحاق و يعقوب (ع) و قبل از ايشان درباره و هارون (ع) صحبت می‌کند؛ در مجموع ما در سیاقِ آیاتِ ۴۸تا۷۵ انبیاء، با ۶ رسول مواجه هستیم. خدا به اين ۶ رسول می‌فرماید: «جَعَلناهُم أَئِمَّةً يَهدُونَ بِأَمرِنا» ما تمام اين ۶ رسول را امامانی قرار داديم که به ما، مردم را هدايت می‌کردند؛ و طبقِ روایات، «أَمْرُنا» به معنای امام مهدی (عج) است؛ بعد در آیاتِ ۷۲و۷۳ برای اين ۶ رسول، شش ویژگی مطرح می‌شود: ۱.کُلاًّ جَعَلنا صالِحين، صالح بودند. ۲.جَعَلناهُم أَئِمَّةً يَهدُونَ بِأَمرِنا، به امر ما هدایت می‌کردند. ۳.أَوحَينا إِلَيهِم فِعلَ الخَيرات، خیرات را ما به آنها وحی می‌کردیم. ۴.إقامَ الصَّلاةِ، نماز را اقامه می‌کردند. ۵.إيتاءَ الزَّکاةِ، زکات می‌دادند. ۶.کانُوا لَنا عابِدين، غلامانِ ما بودند. 🔻پس خدا ۶ رسول را نام می‌برد و ۶ ويژگی را به همه آن‌ها نسبت می‌دهد؛ و در نهايت می‌فرماید: «کانُوا لَنا عابِدين»، یعنی اين ۶ رسول، عبد و ضميرِ «نا» بودند. پس وقتی گفته می‌شود عبدِ ضميرِ «نا»، با مصداق بخواهيم معرفی کنيم يعنی چه کسانی؟ یعنی موسی، هارون، ابراهيم، لوط، اسحاق و يعقوب (ع)، بعد درباره چند رسول دیگر هم صحبت می‌کند و در نهایت در آیه ۸۶ می‌فرماید: «و أَدخَلناهُم في رَحمَتِنا إِنَّهُم مِنَ الصّالِحين» ما آنها را در رحمت خويش داخل کرديم‏؛ زيرا آنها از صالحان بودند. ▪️ببینید، يک موقع ما «عِبادًا لَنا» را تحت اللفظی معنا می‌کنيم؛ بدونِ در نظر گرفتن مصادیقِ آن؛ اما يک موقع با مصادیق توضيحش می‌دهيم. ما در اینجا با مصداق داريم توضيح می‌دهيم. «عِبادًا لَنا» يعنی چه کسانی؟ یعنی اين ۶ رسول بزرگوار. پس هر کسی نمی‌تواند «عِبادًا لَنا» باشد. «عِبادًا لَنا» کسانی هستند که يک رفتارِ غیر ندارند، تمام رفتارهايشان در شبانه‌روز، صددرصد است، هرچه که ضميرِ «نا» بخواهند؛ آنها انجام می‌دهند. وقتی خدا می‌خواهد از عبوديتِ «لَنا» یعنی غلامیِ ضمیرِ «نا» صحبت کند؛ درباره اين ۶ رسول می‌فرمايد: «لَنا عابِدين» غلامانِ ما، حال از این منظر که به آيه ۵ اسراء بنگریم؛ «بَعَثنا عليکُم عِبادًا لَنا» یعنی چه کسانی؟ افرادی که آدم معمولی نيستند؛ بسیار بالایی دارند؛ اهل سلوک و رشد هستند؛ و به جايی رسيده‌اند که از صبح تا آخرِ شب، حلقه به گوشِ ضميرِ «نا» هستند؛ و از خودشان هيچ ميلی ندارند. ما آدم معمولی‌ها سعی می‌کنيم براساس آموخته‌هایمان از قرآن و حديث، خود را با اهل‌بیت (ع) منطبق کنيم، اما اين افراد با امثال ما خيلی متفاوتند. جایگاهِ والای این افراد به حسب مقايسه اين دو آيه معلوم می‌شود؛ یعنی آيه ۵ اسراء که فرمود: «عِبادًا لَنا» با آیه ۷۳ انبیاء که فرمود: «کانُوا لَنا عابِدينَ». پس ما با مصداق، واردِ بحثِ غلامانِ ضمیرِ «نا» شديم و دیدیم که چه صفات عجیبی دارند. 🔸و اين بحث فقط ۲بار در قرآن آمده؛ آنجا که برای آن شش رسول مطرح شده؛ برای ما منطقی است! می‌گوییم معنای «لَنا عابِدين» هرچه باشد؛ به اين بزرگواران می‌خورد، آنها متکی به وحی بودند، از طريق وحی لحظه به لحظه هدايت می‌شدند؛ اما اينجا که در آيه ۵ اسراء از «عِبادًا لَنا» صحبت می‌شود؛ مطلب خیلی عجیب است؛ چون اين‌ها رسول نیستند؛ اصلاً زمانه‌ی رسالت تمام شده؛ علاوه‌بر اینکه این‌ها تعدادشان خیلی زیاد است؛ بعثشان دسته‌جمعی، در یک زمان، برای یک مأموریت و در یک مکان واقع می‌شود؛ پس رسول نیستند. لکن ارتباط آن رسولان با آيه ۵ اسراء چیست؟ می‌گوییم تنها رسولی که در میان این شش رسول به آیه ۴و۵ اسراء ربط دارد؛ موسی(ع) است که جزو «لَنا عابِدينَ» است و اُمّتش در آیه ۴ اسراء در تمام زمین فساد کرده‌اند؛ ولو حدود ۳۵۰۰ سالِ بعد باشد؛ باز هرکسی اجازه ندارد قوم موسی (ع) را کند؛ بلکه «عِبادًا لَنا» به عنوانِ أنصاراللهِ موسایی باید بيايند و موسی (ع) را که «لَنا عابِدينَ» است؛ به وکالت از او سرکوب کنند. ... https://eitaa.com/maarefquran13951