عزیزم تو هیچ وقت نمیفهمی من چی میگم . تو خودتو از چشم من نمیتونی ببینی که بفهمی چی میگم !

چه کردی با جهانم که به دور از یادِ تو ، قلبم نمی‌لرزد ، نمی‌کوبد ، نمی‌خندد ، نمی‌رقصد !

ز بیقراری های ما فارغ است خاطرِ او .

دلتنگی خیلی خفه کنندست ، یهو دستتو میگیره پرتت میکنه تو خاطرات .

از چشم هایت شروع شد ، دوست داشتنت را می‌گویم ..

اینجاست که شهریار میگه : چشم خود بستم که دیگر چشم مستش ننگرم ' ناگهان‌ دل داد زد دیوانه من میبینمش !

من دارم سعی میکنم جوری نشون بدم که انگار هیچی واسم مهم نیست ولی شب که میشه خاطرات از روم رد میشن .

ولی ‌دلتنگی از یه حدی به‌صورت فیزیکی خودش رو بروز میده . انگار یه وزنه ست که میاد روی قفسه سینه‌ات جا رو واسه درست نفس کشیدن تنگ میکنه :)

اگه میدونستی چقدر دلتنگتم خودت از نبودت خجالت میکشیدی .

حقیقتش من زندگی نمیکنم فقط شبامو صبح میکنم همین !

آهنگا هم تا یه جایی آهنگن . از یه جایی به بعد میشه یه مجموعه از خاطرات ،

دروغ چرا ؟ هروقت میبینمش یه جون به جونام اضافه میشه .