eitaa logo
مجمع‌الذاکرین‌سلمان‌فارسی
255 دنبال‌کننده
1.7هزار عکس
558 ویدیو
292 فایل
*نه‌هرکس‌شد‌مسلمان‌می‌توان‌گفتش‌که‌سلمان‌شد‌ که‌اول‌بایدش‌سلمان‌شدو‌آنگه‌مسلمان‌شد.* «مجمع‌الذاکرین‌سلمان‌فارسی» ‌درمنطقه‌مرکزی‌تهران‌دائرشده‌وباهدایت‌ خادم الشریعه شیخ محمدحسین شکروی ودیگراساتیدانجام‌وظیفه‌می‌کند.
مشاهده در ایتا
دانلود
نرسد اگر به على کسى، به کجا رود؟ به کجا رسد؟ به خدا قسم که اگر کسى، به على رسد، به خدا رسد سوى انبیا، سوى اولیا، ز طریق حب و ولا بیا که به جایى ار برسد کسى، ز طریق حب و ولا رسد ز خودى برون ننهاده پا، نرسیده است به هیچ جا چو کسى ز راه دگر سزد، سر او به عرش علا رسد ز ره طلب به ولى برس، ز ره ولى به على برس که به خضر تا نرسد کسى، نتوان به آب بقا رسد ز در على به در دگر، منه پا، که مى ندهد ثمر نرسد کسى به على اگر، به هدر رود، به هبا رسد در کس به غیر على مزن، ره کس به جز ره او متن که ازین در و ره اگر کسى، برسد به نور هدى رسد نبود چو غیر على کسى، ز درش به عرش علا رسى که به اوج عزت اگر کسى، برسد به فرّ هما رسد نه به کعبه رو نه به دیر رو، نه به فکر رو نه به سیر رو ز منیّت ار گذرد کسى، ز ره على به منا رسد به مروت ار بنهى قدم، تو به مروه یى، به خدا قسم! به ره على ز صفا قدم، نهد ار کسى، به صفا رسد به على اگر تو یکى شوى، ز دنس رهى و زکى شوى به جز این اگر ملکى شود، ملکیتت به خطا رسد تو شنیده اى به بقا اگر ز طریق فقر و فنا رسى ز على رسد چو کسى اگر به طریق فقر و فنا رسد چو کسى مزکىّ و متقى،شود از طریق على شود ز طریق بندگى على، کسى ار رسد، به تقى رسد نه همى ز «ناد علىِ» او، شود آبگینه «سینجلى» ملکوت هم پى صیقلى ز غبار او به جلا رسد نرسد اگر که ز لافتى،به ثبوت نفى تو زاهدا نه ز «لم» رسد، نه ز «لو» رسد، نه ز «ما» رسد، نه ز «لا» رسد به مریض دل نرسد شفا،ز دواى بوعلى از خدا مگر از محبت مرتضى، مرض دلى به شفا رسد من «کبریایى» خسته را، بده ساقیا ز مى ولا زشراب حب على مگر همه دردمن به دوا رسد.
مدح حضرت علی (ع) نرسد اگر به على کسى،به کجا رود؟ به کجا رسد؟ به خدا قسم که اگر کسى،به على رسد،به خدا رسد سوى انبیا،سوى اولیا،ز طریق حب و ولا بیا که به جایى ار برسد کسى،ز طریق حب و ولا رسد ز خودى برون ننهاده پا،نرسیده است به هیچ جا چو کسى ز راه دگر سزد،سر او به عرش علا رسد ز ره طلب به ولى برس،ز ره ولى به على برس که به خضر تا نرسد کسى،نتوان به آب بقا رسد ز در على به در دگر،منه پا،که مى ندهد ثمر نرسد کسى به على اگر،به هدر رود،به هبا رسد در کس به غیر على مزن،ره کس به جز ره او متن که ازین در و ره اگر کسى، برسد به نور هدى رسد نبود چو غیر على کسى،ز درش به عرش علا رسى که به اوج عزت اگر کسى،برسد به فرّ هما رسد نه به کعبه رو نه به دیر رو، نه به فکر رو نه به سیر رو ز منیّت ار گذرد کسى، ز ره على به منا رسد به مروت ار بنهى قدم،تو به مروه یى، به خدا قسم! به ره على ز صفا قدم،نهد ار کسى، به صفا رسد به على اگر تو یکى شوى،ز دنس رهى و زکى شوى به جز این اگر ملکى شود،ملکیتت به خطا رسد تو شنیده اى به بقا اگر ز طریق فقر و فنا رسى ز على رسد چو کسى اگر به طریق فقر و فنا رسد چو کسى مزکىّ ومتقى،شود از طریق على شود زطریق بندگى على،کسى ار رسد،به تقى رسد نه همى ز«ناد علىِ»او،شود آبگینه «سینجلى» ملکوت هم پى صیقلى ز غبار او به جلا رسد نرسد اگر که ز لافتى،به ثبوت نفى تو زاهدا نه ز«لم»رسد،نه ز«لو»رسد،نه ز «ما» رسد، نه ز «لا» رسد به مریض دل نرسد شفا،ز دواى بوعلى از خدا مگر از محبت مرتضى،مرض دلى به شفا رسد من «کبریایى»خسته را،بده ساقیا ز مى ولا ز شراب حب على مگر همه دردمن به دوا رسد.
ولادت اميرالمومنين صلوات الله عليه نرسد اگر به على كسى‌ به كجا رود؟ به كجا رسد؟ به خدا قسم كه اگر كسى به على رسد، به خدا رسد سوى انبیا، سوى اولیا ز طریق حب و ولا بیا كه به جایى ار برسد كسى ز طریق حب و ولا رسد ز خودى برون ننهاده پا نرسیده است به هیچ جا چو كسى ز راه دگر سزد‌ سر او به عرش علا رسد ز ره طلب به ولى برس ز ره ولى به على برس كه به خضر تا نرسد كسى نتوان به آب بقا رسد در كس به غیر على مزن‌ ره كس به جز ره او متن كه ازین در و ره اگر كسى برسد به نور هدى رسد نبود چو غیر على كسى ز درش به عرش علا رسى كه به اوج عزت اگر كسى برسد به فرّ هما رسد نه به كعبه رو نه به دیر رو نه به فكر رو نه به سیر رو ز منیّت ار گذرد كسى ز ره على به منا رسد به مروت ار بنهى قدم تو به مروه ای به خدا قسم ! به ره على ز صفا قدم‌ نهد ار كسى، به صفا رسد به على اگر تو یكى شوى ز دنس رهى و زكى شوى به جز این اگر ملكى شود ملكیتت به خطا رسد تو شنیده‏ اى به بقا اگر ز طریق فقر و فنا رسى ز على رسد چو كسى اگر به طریق فقر و فنا رسد چو كسى مزكىّ و متقّى شود از طریق على شود ز طریق بندگى على كسى ار رسد، به تقى رسد نه همى ز «ناد علىِ» او شود آبگینه «سینجلى» ملكوت هم پى صیقلى ز غبار او به جلا رسد نرسد اگر كه ز لافتى به ثبوت نفى تو زاهدا نه ز «لم» رسد، نه ز «لو» رسد‌ نه ز «ما» رسد، نه ز «لا» رسد به مریض دل نرسد شفا ز دواى بوعلى از خدا مگر از محبت مرتضى مرض دلى به شفا رسد من «كبریایى» خسته را بده ساقیا ز مى‏ ولا ز شراب حب على مگر همه درد من به دوا رسد. عليه السلام عليه السلام عليه السلام #١٣رجب
نرسد اگر به على كسى، به كجا رود؟ به كجا رسد؟ به خدا قسم كه اگر كسى، به على رسد، به خدا رسد سوى انبیا، سوى اولیا، ز طریق حب و ولا بیا كه به جایى ار برسد كسى، ز طریق حب و ولا رسد ز خودى برون ننهاده پا، نرسیده است به هیچ جا چو كسى ز راه دگر سزد، سر او به عرش علا رسد ز ره طلب به ولى برس، ز ره ولى به على برس كه به خضر تا نرسد كسى، نتوان به آب بقا رسد ز در على به در دگر، منه پا، كه مى ‏ندهد ثمر نرسد كسى به على اگر، به هدر رود، به هبا رسد در كس به غیر على مزن، ره كس به جز ره او متن كه ازین در و ره اگر كسى، برسد به نور هدى رسد نبود چو غیر على كسى، ز درش به عرش علا رسى كه به اوج عزت اگر كسى، برسد به فرّ هما رسد نه به كعبه رو نه به دیر رو، نه به فكر رو نه به سیر رو ز منیّت ار گذرد كسى، ز ره على به منا رسد به مروت ار بنهى قدم، تو به مروه یى، به خدا قسم! به ره على ز صفا قدم، نهد ار كسى، به صفا رسد به على اگر تو یكى شوى، ز دنس رهى و زكى شوى به جز این اگر ملكى شود، ملكیتت به خطا رسد تو شنیده‏ اى به بقا اگر ز طریق فقر و فنا رسى ز على رسد چو كسى اگر به طریق فقر و فنا رسد چو كسى مزكىّ و متقى، شود از طریق على شود ز طریق بندگى على، كسى ار رسد، به تقى رسد نه همى ز «ناد علىِ» او، شود آبگینه «سینجلى» ملكوت هم پى صیقلى ز غبار او به جلا رسد نرسد اگر كه ز لافتى، به ثبوت نفى تو زاهدا نه ز «لم» رسد، نه ز «لو» رسد، نه ز «ما» رسد، نه ز «لا» رسد به مریض دل نرسد شفا، ز دواى بوعلى از خدا مگر از محبت مرتضى، مرض دلى به شفا رسد من «كبریایى» خسته را، بده ساقیا ز مى‏ ولا ز شراب حب على مگر همه درد من به دوا رسد.