🔴 حوالی انقلاب اسلامی سال۵۷، ریچارد کاتم، استاد علوم سیاسی دانشگاه پیترزبورگ ایالت پنسیلوانیای آمریکا، به پاریس رفت و با امام خمینی دیدار و مصاحبه کرد. در یک بخش از این گفتگو کاتم از امام سوال بسیار مهمی می‌پرسد که برای فهم چیستی "جمهوری‌اسلامی" در روز جمهوری‌اسلامی و حین جنگ کنونی بسیار کمک‌کننده است. ⚫️ کاتم با تمرکز بر روی قدرت و محبوبیت شخص امام‌خمینی، اینگونه می‌پرسد: آیا شما از قدرت خودتان، و محبوبیت خودتان مطلع هستید؟ من در کتاب خودم [کتاب ناسیونالیزم در‌‌ ‌‌ایران] تحلیل کرده‌ام که‌‌ ‌‌مصدق از وسعت قدرت و محبوبیت خود مطلع نبود؛ و چون نبود، خودش را کم، و آمریکا را خیلی‌‌ ‌‌قوی تصور کرد و باعث کودتا شد؛ اما من دربارۀ شما از طریق مصاحبه‌های‌تان متوجه شده‌ام که معتقدید‌ ‌قدرت آمریکا خیلی زیاد نیست، که همۀ پیشامدها متکی به آمریکا باشد؛ اما در ایران، بسیاری، قدرت‌‌ ‌‌آمریکا را خیلی بزرگ می‌کنند. این ‌‌آگاهی شما‌‌‌‌ خیلی به شما قدرت می‌دهد. 🔴 امام در پاسخ پای مردم را به میان می‌کشد و از یک حرکت جمعی [امت-امامت] با انگیزه‌های دینی سخن می‌گوید: فرق بین مصدق و این زمان، مابین نهضت دکتر و این نهضت، این است که آن‌‌ ‌‌نهضت، سیاسی بود و مردم ما هم با جنبۀ سیاسی وارد شده بودند ـ وارد نهضت ـ و بعضی‌‌ ‌‌اشتباهات هم بود؛ که آن اشتباهات منجر به شکست شد. لکن این نهضت، نهضت‌‌ ‌‌مذهبی ـ اسلامی است؛ و پیش ما، قدرت اسلام فوق قدرت‌های مادی ابرقدرت‌هاست.‌‌ ‌‌می‌بینید که این قدرت است که مشت را در مقابل تانک و مسلسل قرار داده است و‌‌ ‌‌پیرزن‌ها را به خیابان‌ها کشانیده است، و بچه‌های کوچک را به تکاپو واداشته است. این‌‌ ‌‌قدرت مذهب و معنویت است؛ اتکا ما به خداوند و به معنویت است؛ و هیچ قدرتی در‌‌ ‌‌عالم نمی‌تواند در مقابلش بایستد. ملتی که به چنین قدرتی متکی است، در‌‌ ‌‌برابر تمام قدرت‌ها می‌ایستد. 📚 صحیفه امام، جلد۵، ص۲۸۶ #دوازدهم_فروردین #روز_جمهوری_اسلامی #مرگ_بر_آمریکا @Masihane

💢 ابداع کارت جدید فضای جوجه‌روشنفکرهای توئیتری که مشخص نیست با خط سفید به آن خراب‌شده وصل‌اند یا با فیلترشکن‌های گران، لبریز از ترس و یأس است. از گوشه‌وکنار اخبار و اسنادش می‌رسد که با مقادیر فراوانی نک‌وناله القاء می‌کنند: "ببین داریم بدبخت می‌شویم". فضا چنان دارک است که یکی‌شان حتی بسته‌شدن تنگه‌ی هرمز را هم به‌نفع آمریکا تحلیل کرده بود و ما را از اجماع قریب الوقوع اروپایی‌ها می‌ترساند و پیشنهاد می‌کرد برای آنکه این تمدن‌های همه‌چی‌تمام علیه ما نشورند، بهتر است خودمان تنگه را باز کنیم و این سلاح را زمین بگذاریم؛ لاشخورهایی نشسته بر جنازه همان تئوری‌های "بدیم بره" و "چوب توی لونه زنبور نکنیم". پشتوانه‌ی چنین هراس‌افکنی در دل جامعه هم تحلیل‌هایی است که می‌خواهد برای آمریکا کارت جدید بسازد و بگوید این ابرقدرت همیشه در آستین چیزی دارد برای رو کردن و شگفتانه ساختن. مثلا والتر راسل مید، پژوهشگر ارشد راهبرد و سیاست در مؤسسهٔ هادسون، در یادداشتی برای وال‌استریت ژورنال نوشته: "ترامپ تمایل ندارد به سرنوشت لیندون جانسون در جنگ ویتنام دچار شود، لذا در صورت تشدید جنگ و افزایش تلفات و هزینه‌ها، ممکن است به گزینه‌های غیرمتعارف روی بیاورد." لابد برای شما هم سوال می‌شود که این گزینه غیرمتعارف چیست؟ که پاسخ می‌دهد: "درخواست از کنگره برای اعلام رسمی جنگ"؛ اقدامی که از سال ۱۹۴۲ تاکنون انجام نشده. حالا ببینید چطور لولوخورخوره می‌سازند و به ابداع کارت‌هایی روی می‌آورند تا بگویند دست ما پر است. پس آقای جمهوری‌اسلامی‌ایران!! حواست باشد که ما هنوز اهرم‌های ناشناخته‌ای برای فشار داریم!! به‌گفتهٔ والتر راسل مید، "چنین تصمیمی می‌تواند اختیارات دولت را در حوزه‌هایی مانند تولید تسلیحات، نظارت، کنترل ارتباطات و تجارت خارجی به‌طور چشمگیری افزایش دهد." وای چقدر وحشتناک! بیایید همگی بترسیم!! آمریکا هنوز زور نزده زیادی دارد!! الغرض اینکه باید همچنان خیابان را حفظ کرد چون یکی از فوائد آن تزریق شجاعت در شریان‌های حیاتی شهر است. سپس در کنار رجز‌های مؤمنانه، به گفتگو و دل‌گرمی دادن به‌وسیله‌ی تبیین منطقی و عقلانی پرداخت؛ تا نترسیم و نترسانیم! #مرگ_بر_آمریکا @Masihane

چقدر درباره‌ی "اراده" حرف زدیم.. درباره‌ی عنصری که مردم می‌سازد! انگار حالا حداقل یکی[صاحب توئیت] در دنیا هست که موضوع را کاملا درک کرده. @Masihane

من این روزها هرکس را به هرشکلی که بتوانم به حضور در تجمع و خیابان دعوت می‌کنم. اما لوس‌بازی‌های جماعت قهر کرده اصلا توی کتم نمی‌رود. به گمان‌شان وطن فقط مال حزب‌الهی‌هاست؟! دقیقا منّت چه چیزی را دارند؟ کی می‌فهمند به این خاک بدهکارند؟ چرا از هر چیز نامطبوع در کشور خودشان اینقدر زود می‌رنجند ولی نیم‌قرن طول می‌کشد تا از بیگانه برنجند؟! تازه آن هم به‌شرط آنکه صاف موشک را انداخته باشد وسط لحاف‌شان. اینها را تند و صریح گفتم که اگر به گوش‌شان رسید، بدانند همه‌ی ماها اهل ناز الکی خریدن نیستیم. پس دست‌کم قدر لی‌لی‌هایی که علاقمندان جذب حداکثری به لالای‌شان می‌گذارند را بدانند. @Masihane

ما، نه بناست به صفویه برگردیم چنانچه علی‌اکبر ولایتی گفته و نه بناست به عصر حجر مرجوع شویم چنانچه ترامپ ملعون تهدید کرده! ما بناست به آینده برویم. به یک نظم جدید منطقه‌ای و سپس جهانی. گوش تیز کنید صدای یک رفتنی می‌آید و یک آمدنی. وضعیت معاهده‌های بین‌المللی را ببینید! وضعیت نهادهای سیاسی و حقوقی بین‌المللی را هم. ناکارآمدی ضرب شده در نابه‌کاری. از آن حجم بروبیاهای کشورها، ذیل عناوین دهن‌پرکن و کلی مانیفست و چسان‌فسان، چه فایده؟ کدامش به‌کار چه کسی آمد؟ هیچ اندر هیچ! و عاقل برای هیچ بر هیچ نمی‌پیچد. چون می‌خواهم سرتان را به درد نیاورم دیگر به مصداق‌های هیچ‌وپوچ این معاهده‌ها و نهادها اشاره نمی‌کنم که لیست بلندبالایی است از بلوف‌های پفیوزانه‌ی حقوق‌بشری و مندرس. اما حتمی خودتان متوجه وضعیت ناتو هستید. گویا در آستانه‌ی فروپاشی است. نپاشد هم شبیه کُنده‌ای شده که فقط از آن دود بلند می‌شود، نه بُخار. شبیه پایگاه‌های آمریکا و مقرهای مخفیانه‌ی ژنرال‌هایش در منطقه که روزانه ستون دودشان به هوا بلند است. ..و بگذریم از بلاتکلیفی و بی‌آیندگی اتحادیه‌های ریز و درشتی که بند ناف‌شان وصل به جفت نفت بود و حالا قِی کرده‌اند و اصطلاحا مبتلایند به بلع مکونیوم. کمی دیگر کمربند تنگه را نگه داریم، اروپایی‌های متمدن بازمی‌گردند به شکنجه‌ی خودبس قرون‌وسطایی. از پیکر خودشان می‌کَنند و می‌خورند. قطعا چنین زنده ماندنی که از مرگ ارتزاق می‌کند، محکوم است به نابودی. چشم تیز کنیم. نظم جدید بغل گشوده. ما به حجله‌ی آینده در می‌آییم. چیزی جلودارمان نیست؛ نه خیانت، نه جنایت! ۱۴ فروردین سال ۵ #مرگ_بر_آمریکا @Masihane

نظم‌ها بر شانه‌های "عهد" و "نهاد" سوارند. تعاهدهای جدید و پیوندهای نو، حین پیروزی، نهادهای تازه می‌سازند. این‌روزها شما ساعت صفر نظم نوین را زندگی یا تماشا می‌کنید! @Masihane

این عبارات برای سوم فروردین است: "[آمریکا به‌وسیله‌ی اظهارات متناقض ترامپ] یک دوراهی برای ما ساخته: با قدرت به زدن‌ها ادامه دهیم یا کمی محافظه‌کارانه‌تر در تهاجم‌ها رفتار کنیم؟ حالا دست برخی نیروهای سیاسی داخلی باز می‌شود برای چانه‌زنی. ترس از زیرساخت چیز کمی نیست. می‌تواند رخنه‌ی تردید را بیافریند." (البته میدان با قدرت راه خودش را رفته) از پیام حسن روحانی تا یادداشت ظریف، یعنی جریانی در داخل وارد مرحله چانه‌زنی شده. شاید ره به جایی نبرد ولی نباید خوش‌خیالانه بی‌خیال اثرات اجتماعی آن بود. درباره‌ی محتوای یادداشت ظریف نیز حرف بسیار است. اما درباره‌ی لحن بیان ظریف، برای من جای سوال داشت که چطور یک انسان مدعی وطن‌دوستی، وسط یک جنگ شدید با آمریکا و رژیم صیهونی می‌تواند با ژست بی‌طرفانه‌ی یک آکادمیسین حرف بزند؟ چیزی ‌که شاید در شرایط صلح توجیه داشت ولی اکنون نه! انگار ظریف مثل بازیگرانی شده که با ایفای یک نقش در سینما، قالب می‌گیرند و نمی‌توانند از آن خلاصی یابند. شگرف آنکه فردی مثل ظریف با سابقه‌ی توافق‌های ناموفق، دوباره همان تئوری‌های همیشگی خودش را تکرار کرده و این یعنی سپهر سیاسی ایران بیش از هر زمان دیگری نیازمند عبور از این پیرمردهای ورشکسته است. [لینک یادداشت ظریف] @Masihane

هیجانات خود را کنترل کنید! روحیه دادن و فضاسازی رسانه‌ای خوب است، ولی جوگیری خیر! از هرچیز کوچک، به نحو اغراق‌آمیز حماسه نسرایید. اینگونه حماسه‌های واقعی شما نیز از اعتبار می‌افتد. @Masihane

سه‌ثمره‌ی حضور در خیابان: ۱- امنیتی ۲- سیاسی ۳- معنوی/روان‌شناختی در جمع دوستان هیئت متوسلین کرمان @Masihane

اگر ضرورت وحدت و انسجام را درک کرده‌اید و اگر فهمیده‌اید در چه شرایط پیچیده‌ای هستیم، ظریف، روحانی، آخوندی و امثالهم را سفیدشویی نکنید. چرا فکر می‌کنید وحدت در گرو ماله کشیدن روی هر نوعی از گندکاری است؟ در اینکه از ادبیات تُند استفاده کنید یا کُند، مخیرید!! ولی پادرمیانی در میانه‌ی جنگ برای هر فریاد منافقانه وجهی ندارد! #ظریف #روحانی #آخوندی @Masihane

برخی اعزه‌ی انقلابی، این‌روزها به‌علت ابتلاء به استیج‌ها و استودیوها فرصت رفتن به میان بخشی از افراد جامعه را ندارند؛ هرچند متوجه وجود آن‌ها هستند و مرتب از رسانه‌ها به گفتگو با آنها ترغیب می‌کنند تا دایره حامیان راهبرد کنونی گسترده‌تر شود (از این حیث مخلص‌شان هم هستیم). لذا طبیعی است که از میزان اثرگذاری اظهارات نسنجیده‌ی برخی سیاسیون تاریخ‌مصرف‌گذشته و تبعات آن، چندان مطلع نباشند. عطف کنید بر این افراد انقلابی، دیگرانی که حلقه‌ی اطرافیان‌شان بسیار بسته است. از امثال ما هم که نمی‌شنوند. گزارش‌های ما را هم که نمی‌بینند. چه می‌شود کرد؟ بگذریم.. چیزهای مهم‌تری هم هست برای صرف کردن وقت. #ظریف #روحانی @Masihane

تکلیف یک نکته باید روشن شود: مردم در تجمعات شعارها و فریادهای متعددی دارند. چیست آن متر و معیاری که بگوید کدام شعار را بدهند می‌شوند ملت مبعوث و چه فریادی بزنند می‌شوند آب‌ریز به آسیاب دشمن؟! شاید بگویید وحدت و انسجام معیار است. که می‌دانیم "وحدت"، تفسیر و تفصیل دارد! به‌نظرم باید مبتنی بر قرآن و تاریخ معیاری به دست داد! توفیقی پیش آید، چیزکی سر خواهم انداخت. @Masihane