eitaa logo
مَفْشُو| سیدمیثم میرتاج‌الدینی
2.3هزار دنبال‌کننده
173 عکس
50 ویدیو
44 فایل
مفشو= کیسه‌ی قند یا کیسه‌ی حاوی انواع گیاهان دارویی [به لهجه‌ی کرمانی] طلبه درس خارج| دکتری تاریخ فرهنگ و تمدن| مدرس دانشگاه ارتباط: @sayyed_meysam
مشاهده در ایتا
دانلود
من این روزها هرکس را به هرشکلی که بتوانم به حضور در تجمع و خیابان دعوت می‌کنم. اما لوس‌بازی‌های جماعت قهر کرده اصلا توی کتم نمی‌رود. به گمان‌شان وطن فقط مال حزب‌الهی‌هاست؟! دقیقا منّت چه چیزی را دارند؟ کی می‌فهمند به این خاک بدهکارند؟ چرا از هر چیز نامطبوع در کشور خودشان اینقدر زود می‌رنجند ولی نیم‌قرن طول می‌کشد تا از بیگانه برنجند؟! تازه آن هم به‌شرط آنکه صاف موشک را انداخته باشد وسط لحاف‌شان. اینها را تند و صریح گفتم که اگر به گوش‌شان رسید، بدانند همه‌ی ماها اهل ناز الکی خریدن نیستیم. پس دست‌کم قدر لی‌لی‌هایی که علاقمندان جذب حداکثری به لالای‌شان می‌گذارند را بدانند. @Masihane
ما، نه بناست به صفویه برگردیم چنانچه علی‌اکبر ولایتی گفته و نه بناست به عصر حجر مرجوع شویم چنانچه ترامپ ملعون تهدید کرده! ما بناست به آینده برویم. به یک نظم جدید منطقه‌ای و سپس جهانی. گوش تیز کنید صدای یک رفتنی می‌آید و یک آمدنی. وضعیت معاهده‌های بین‌المللی را ببینید! وضعیت نهادهای سیاسی و حقوقی بین‌المللی را هم. ناکارآمدی ضرب شده در نابه‌کاری. از آن حجم بروبیاهای کشورها، ذیل عناوین دهن‌پرکن و کلی مانیفست و چسان‌فسان، چه فایده؟ کدامش به‌کار چه کسی آمد؟ هیچ اندر هیچ! و عاقل برای هیچ بر هیچ نمی‌پیچد. چون می‌خواهم سرتان را به درد نیاورم دیگر به مصداق‌های هیچ‌وپوچ این معاهده‌ها و نهادها اشاره نمی‌کنم که لیست بلندبالایی است از بلوف‌های پفیوزانه‌ی حقوق‌بشری و مندرس. اما حتمی خودتان متوجه وضعیت ناتو هستید. گویا در آستانه‌ی فروپاشی است. نپاشد هم شبیه کُنده‌ای شده که فقط از آن دود بلند می‌شود، نه بُخار. شبیه پایگاه‌های آمریکا و مقرهای مخفیانه‌ی ژنرال‌هایش در منطقه که روزانه ستون دودشان به هوا بلند است. ..و بگذریم از بلاتکلیفی و بی‌آیندگی اتحادیه‌های ریز و درشتی که بند ناف‌شان وصل به جفت نفت بود و حالا قِی کرده‌اند و اصطلاحا مبتلایند به بلع مکونیوم. کمی دیگر کمربند تنگه را نگه داریم، اروپایی‌های متمدن بازمی‌گردند به شکنجه‌ی خودبس قرون‌وسطایی. از پیکر خودشان می‌کَنند و می‌خورند. قطعا چنین زنده ماندنی که از مرگ ارتزاق می‌کند، محکوم است به نابودی. چشم تیز کنیم. نظم جدید بغل گشوده. ما به حجله‌ی آینده در می‌آییم. چیزی جلودارمان نیست؛ نه خیانت، نه جنایت! ۱۴ فروردین سال ۵ @Masihane
مَفْشُو| سیدمیثم میرتاج‌الدینی
ما، نه بناست به صفویه برگردیم چنانچه علی‌اکبر ولایتی گفته و نه بناست به عصر حجر مرجوع شویم چنانچه تر
نظم‌ها بر شانه‌های "عهد" و "نهاد" سوارند. تعاهدهای جدید و پیوندهای نو، حین پیروزی، نهادهای تازه می‌سازند. این‌روزها شما ساعت صفر نظم نوین را زندگی یا تماشا می‌کنید! @Masihane
مَفْشُو| سیدمیثم میرتاج‌الدینی
جدیدترین خبر حاکی از عقب‌نشینی ترامپ است. فرصت ۴۸ ساعته را به تعویق انداخته و مدعی گفتگوهای سازنده ب
این عبارات برای سوم فروردین است: "[آمریکا به‌وسیله‌ی اظهارات متناقض ترامپ] یک دوراهی برای ما ساخته: با قدرت به زدن‌ها ادامه دهیم یا کمی محافظه‌کارانه‌تر در تهاجم‌ها رفتار کنیم؟ حالا دست برخی نیروهای سیاسی داخلی باز می‌شود برای چانه‌زنی. ترس از زیرساخت چیز کمی نیست. می‌تواند رخنه‌ی تردید را بیافریند." (البته میدان با قدرت راه خودش را رفته) از پیام حسن روحانی تا یادداشت ظریف، یعنی جریانی در داخل وارد مرحله چانه‌زنی شده. شاید ره به جایی نبرد ولی نباید خوش‌خیالانه بی‌خیال اثرات اجتماعی آن بود. درباره‌ی محتوای یادداشت ظریف نیز حرف بسیار است. اما درباره‌ی لحن بیان ظریف، برای من جای سوال داشت که چطور یک انسان مدعی وطن‌دوستی، وسط یک جنگ شدید با آمریکا و رژیم صیهونی می‌تواند با ژست بی‌طرفانه‌ی یک آکادمیسین حرف بزند؟ چیزی ‌که شاید در شرایط صلح توجیه داشت ولی اکنون نه! انگار ظریف مثل بازیگرانی شده که با ایفای یک نقش در سینما، قالب می‌گیرند و نمی‌توانند از آن خلاصی یابند. شگرف آنکه فردی مثل ظریف با سابقه‌ی توافق‌های ناموفق، دوباره همان تئوری‌های همیشگی خودش را تکرار کرده و این یعنی سپهر سیاسی ایران بیش از هر زمان دیگری نیازمند عبور از این پیرمردهای ورشکسته است. [لینک یادداشت ظریف] @Masihane
هیجانات خود را کنترل کنید! روحیه دادن و فضاسازی رسانه‌ای خوب است، ولی جوگیری خیر! از هرچیز کوچک، به نحو اغراق‌آمیز حماسه نسرایید. اینگونه حماسه‌های واقعی شما نیز از اعتبار می‌افتد. @Masihane
دکتر سید میثم میرتاج الدینیسه دلیل برای خیابان آمدن.mp3
زمان: حجم: 4.6M
سه‌ثمره‌ی حضور در خیابان: ۱- امنیتی ۲- سیاسی ۳- معنوی/روان‌شناختی در جمع دوستان هیئت متوسلین کرمان @Masihane
اگر ضرورت وحدت و انسجام را درک کرده‌اید و اگر فهمیده‌اید در چه شرایط پیچیده‌ای هستیم، ظریف، روحانی، آخوندی و امثالهم را سفیدشویی نکنید. چرا فکر می‌کنید وحدت در گرو ماله کشیدن روی هر نوعی از گندکاری است؟ در اینکه از ادبیات تُند استفاده کنید یا کُند، مخیرید!! ولی پادرمیانی در میانه‌ی جنگ برای هر فریاد منافقانه وجهی ندارد! @Masihane
برخی اعزه‌ی انقلابی، این‌روزها به‌علت ابتلاء به استیج‌ها و استودیوها فرصت رفتن به میان بخشی از افراد جامعه را ندارند؛ هرچند متوجه وجود آن‌ها هستند و مرتب از رسانه‌ها به گفتگو با آنها ترغیب می‌کنند تا دایره حامیان راهبرد کنونی گسترده‌تر شود (از این حیث مخلص‌شان هم هستیم). لذا طبیعی است که از میزان اثرگذاری اظهارات نسنجیده‌ی برخی سیاسیون تاریخ‌مصرف‌گذشته و تبعات آن، چندان مطلع نباشند. عطف کنید بر این افراد انقلابی، دیگرانی که حلقه‌ی اطرافیان‌شان بسیار بسته است. از امثال ما هم که نمی‌شنوند. گزارش‌های ما را هم که نمی‌بینند. چه می‌شود کرد؟ بگذریم.. چیزهای مهم‌تری هم هست برای صرف کردن وقت. @Masihane
تکلیف یک نکته باید روشن شود: مردم در تجمعات شعارها و فریادهای متعددی دارند. چیست آن متر و معیاری که بگوید کدام شعار را بدهند می‌شوند ملت مبعوث و چه فریادی بزنند می‌شوند آب‌ریز به آسیاب دشمن؟! شاید بگویید وحدت و انسجام معیار است. که می‌دانیم "وحدت"، تفسیر و تفصیل دارد! به‌نظرم باید مبتنی بر قرآن و تاریخ معیاری به دست داد! توفیقی پیش آید، چیزکی سر خواهم انداخت. @Masihane
💢حرف‌های دلچسب منافق! بد نیست این را هم مرور کنیم که خدا همان آیه‌ی اول در سوره‌ی منافقون، یک ویژگی مهم برای منافق می‌شمارد: منافق دروغگوست؛ "إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَكَاذِبُونَ" منافق کی دروغ می‌گوید؟ لحظه‌ای که می‌خواهد برای جلب اعتماد شما، چیزهایی بگوید که شما قبول و باور دارید تا اینگونه برادری‌اش را ثابت کند. مثلا می‌گوید یا رسول‌الله! تو می‌دانی ما قبولت داریم! إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ! سپس فرد منافق پشت نقاب قسم‌ها و تظاهر به هم‌عهدی با شما پنهان می‌شود ولی درواقع مانع از راه خداست؛ اتَّخَذُوا أَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا عَن سَبِيلِ اللَّهِ. به این عبارات دقت کنید: "جمهوری اسلامی به‌وضوح در حال پیروزی است"؛ "ایرانیان یک دستاورد تاریخی از مقاومت را رقم زده‌اند"؛ "ایالات متحده نشان داده که در مذاکرات قابل اعتماد نیست و به حاکمیت ایران احترام نمی‌گذارد" نویسنده برادری‌اش را ثابت کرد.. نه؟! حالا به این عبارات دقت کنید: "ادامهٔ جنگ با ایالات متحده و اسرائیل.. تنها به نابودی بیشتر جان غیرنظامیان و زیرساخت‌ها منجر خواهد شد"؛ "ایران می‌تواند پیشنهاد دهد که در ازای پایان همهٔ تحریم‌ها، محدودیت‌هایی بر برنامهٔ هسته‌ای خود اعمال کند و تنگهٔ هرمز را بازگشایی نماید"؛ "ایران نیز درس خاص خود را دارد که باید آن را درونی کند. این کشور باید بپذیرد که فناوری هسته‌ای آن نتوانسته از تجاوز جلوگیری کند؛ بلکه تنها بهانه‌ای برای حملات اسرائیل و ایالات متحده فراهم کرده است" شاید مخالف باشید ولی به‌نظرم این عبارات می‌تواند مصداقی از "صدّ عن سبیل‌الله" باشد که در پشت سپری از جملات زیبا و تظاهر به هم‌عهدی بیان شد تا دل‌ها را به دست بیاورد و تخم خویش بر آن بکارد. آیا دروغ و کذب شاخ و دُم دارد؟ یعنی باور کنیم مضامین "جمهوری‌اسلامی به‌وضوح پیروز شده" و "نسخه‌ی مقاومت جواب داده" را همان کسی گفته که پیش‌تر مدعی بود آمریکا با یک دکمه ایران را نابود می‌کند و "مقاومت" را غیرواقعی می‌خواند؟! ناگفته نماند، این دروغ و کذب را باید برابر آن راستی و صدقی فهمید که خدا درباره‌ی مجاهدان به‌کار می‌برد و همین‌جا گفتیم سبب نزول نصرت الهی است: مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ (احزاب/٢٣) حسن ختام هم این انذار و بشارت توأمان: لِّيَجْزِيَ اللَّهُ الصَّادِقِينَ بِصِدْقِهِمْ وَ يُعَذِّبَ الْمُنَافِقِينَ إِن شَاءَ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَّحِيمًا (احزاب/٢٤) ۱۵فروردین‌ماه سال۵ @Masihane
از خرداد ۱۴۰۱ وقتی امام شهیدمان گفت: "از سرمایه‌ی ایمان مردم برای تولید عمل صالح بهره بگیرید"؛ من همیشه به این فکر می‌کردم: خب چگونه؟ راه و چاهش چیست؟ حرف‌هایی اندک هم درآمد ولی معترفم که هنوز هم نمی‌دانیم. حالا در شب‌های ۱۴۰۵، می‌بینیم که خامنه‌ای خودش توانست این معادله را حل کند. ایمان مردم، کف خیابان، به عمل صالح بدل شده. کار به حسب ظاهر آسان‌تر شده. ولی همچنان از دسترس ما خارج است. کاش اهل نظری، توضیحی از این چگونگی ارائه می‌کرد. @Masihane
🔴مرز باریک دو ناامیدی در بحران‌ها همواره مرز چیزها به‌قاعده‌ی مو باریک می‌شود و همین، تشخیص درست و غلط را سخت می‌کند. امشب می‌خواهم از مرز باریک میان دوگونه ناامیدی و یأس بگویم. حتما شنیده‌اید که نصرت الهی، درست در لحظه‌ی ناامیدی از اسباب عادی و مادی نازل می‌شود. همگی قصه‌ی موسای کلیم را از بَر هستیم وقتی در پشت سرش فرعون بود و پیش رویش دریا؛ و حتمی یادتان هست آن جمله‌ی "ان معی ربی سیهدین". این ناامیدی از اسباب که به گفته‌ی قرآن حتی رسولان را درمی‌نوردد (یوسف/۱۱۰) و سایه‌ی تزلزل بر مؤمنان می‌اندازد (بقره/۲۱۴؛ احزاب/۱۱)، با مسدود جلوه دادن مسیر و به‌تعبیری بن‌بست‌نمایی منجر به یأس تفاوت دارد. مهم‌ترین ثمره‌ی یأس برآمده از بن‌بست‌نمایی، دلسردی مردم است که طبعا منجر به خالی کردن میدان می‌شود. درحالیکه ناامیدی از اسباب عادی و مادی، لزوما به این تخلیه نمی‌انجامد. چنانچه هم موسای کلیم و هم رسول کریم در عین ناامیدی از اسباب، میدان را خالی نکردند و همین منجر به نزول نصرت الهی شد. یادمان نرود که امام شهیدمان ذیل چند توصیه اینگونه جوانان را خطاب قرار داد: "توصیه‌ی بعدی؛ نگذارید کسانی این جور وانمود کنند که کشور به بن‌بست رسیده. نگذارید مردم را مأیوس کنند." چنین یأسی اراده‌های بر مقاومت را سست می‌کند. [آن‌ها که با نقدهای صدمن‌یک‌غاز بر راهبردهای سیاسی و نظامی یأس‌آفرینی می‌کنند به خود بگیرند] چون این مدت سوزن فکر و قلمم گیر کرده به موضوع این را هم از قول امام شهید بگویم که ایشان میان "یأس برآمده از بن‌بست‌نمایی" و "صداقت در کنش" قائل به رابطه بود. قائد شهید درباره‌ی قائد کبیر معتقد بود: "[امام خمینی] هرگز مأیوس نمی‌شد؛ این همه حوادث در همان سال‌های اوّل انقلاب رخ داد ــ این شهادت‌ها، شهادت‌های دسته‌جمعی، حوادث گوناگون ــ [ولی] مطلقاً در دل امام این تأثیر را نگذاشت که ایشان را مأیوس بکند. [چون] به معنای واقعی کلمه اهل صداقت بود، صادق بود‌. ۱۶فروردین‌ماه سال۵ @Masihane