هدایت شده از صحیح الاحادیث
جرّاح مدائنی، از امام صادق علیه السلام روایت کردها است که حضرت فرمود:
( همانا روزه، تنها (خودداری) از خوردن و آشامیدن نیست )
سپس امام فرمود: مریم (سلام الله علیها) گفت: «من برای خداوند رحمان روزهای نذر کردهام»؛ یعنی روزه سکوت. (و در نسخهای دیگر: یعنی سکوت.)
( پس هنگامی که روزه میگیرید، زبانهای خود را حفظ کنید و چشمهای خود را (از آنچه نباید) فرو بندید و نزاع نکنید و حسادت نورزید )
راوی گفت: و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) شنید زنی را که کنیز خود را دشنام میداد در حالی که روزه بود. پس رسول خدا (صلی الله علیه و آله) غذایی خواست و به او فرمود: «بخور». آن زن عرض کرد: من روزهام. حضرت فرمود: «چگونه روزهدار باشی در حالی که کنیز خود را دشنام دادی؟ همانا روزه، (تنها) از خوردن و آشامیدن نیست.»
راوی گفت: و امام صادق علیه السلام فرمود:
(هنگامی که روزه میگیری، باید گوش و چشمت نیز از حرام و زشتی روزه دار باشد، و جدال و آزار خدمتکار را رها کن، و باید وقار روزه بر تو باشد، و روزهات را مانند روزی که روزه نیستی قرار مده )
#الکافي : ج⁴ ص⁵⁴
( ذیل بَابُ أَدَبِ اَلصَّائِمِ )