حقیقتا این سبک موسیقی سلیقم نیست اما جوری که ازاین تیکه خسته نمیشم>>> چرا که انگار احساسی که من داشتم و داره بیان میکنه و چقدر این موضوع حس رهایی بهم میده 🌊

چند روز دیگه ماه رمضون میرسه و یکسال از نفس تازه ای که خدا به من بخشید میگذره راستش اگه لطف خدا نبود من یا الان گوشه تیمارستان بستری بودم، یا سینه قبرستون سنگ قبرم خاک میخورد. حالا تقریبا بعد یکسال، میخوام بگم: خدایا خوش بود، آن جانی که ریختی در جام ما اما فدات شم دیگه داره مستی از سرم میپره و تلخی این روزگار سرم و به درد میاره هنوز واقعیت های گذشته انقدر سخت و تلخه که برای فراموشیش دست به دامن تو و لطف تو میشم قربونت برم من.! ماکه مزه ی عشق تورو چشیدیم امسال اما توقع میره باده ی قوی تری مهمونم کنی... ما مست ز‌عشق و پیمانه مستی خالی بر ریز به جاممان اگرچه ما لبریزیم اَنیس نویس

صفحه ۱۳۸ - سیره امام حسن علیه السلام

دنیا هنوز به آخر نرسیده و جوجه هارا هنوز درآخر پائیز نشمرده اند. کسی از آینده خبر ندارد ولی.... مولای من گویا پروردگار مرا از خاک تو گِل ساخت و این روح دمید، که من نیز جلوه ای کوچک از خواستن و نتوانستن در عین مستعد بودن باشم نه به شکوه شکیبایی تو و نه به قدرت صبوری تو اما انگار که روزگار با هزاران سال پس و پیش، همچنان تکرار میشود. گاه برای مولا و بعد برای نوکر. و چه خرسندم من که از هزاران خلایق، من برگزیده شدم که غم عظیم تو بر این دل دیوانه بنشیند. اَنیس نویس

میدانی؟ من صدایت را دوست دارم. صدای تو، جنس آغوش دارد تک تک تارهای صوتی ات گویا متصل به قلب است و جان قلبی که غم عظیم عشق، در او جریان دارد. من صدایت را دوست دارم چراکه تجلی روح توست حالا من با شنیدنش روحت را لمس کرده ام. برایم بگو از انتظاری که میکشی من رنجت را میشنوم اَنیس نویس

برای یکبار به من بگو چه حسی داره؟ که شعر باشی نه شاعر

ارغوان این چه رازیست که هر بار بهار با عزای دل ما می آید...؟ از بهاران خبرم نیست

عزیز من نمیدانی شبها چقدر لذت بخش اند سکوت خاموش آدمها تاریکی چشم نواز آسمان تنهایی رهائی بخش نیمه شب و چشمه شعری که ناگاه می جوشد... تمامش زیباست این شب، فقط تورا کم دارد مهربانم. اَنیس نویس

من چگونه بروم در ورقِ سال جدید، که همه بودنِ تو مانده به تقویم قدیم...

روی طاقچه دلم گرد غصه نشسته ست چون تابلویی عیان و چشم گیر که نگاه هارا به سوی خودش میکشد کاش تو بودی درآغوشم میگرفتی و من اشک میریختم بدون اینکه حس کنم تو مرا ضعیف میبینی با من حرف میزدی... آرامم میکردی و من از آشوب دلم برایت میگفتم جایت اینجا بسیار خالیست و من این خلا را به خدا شکایت می برم. تو نعمت محروم من بودی. عزیز من! من بسیار غمگینم و تو بسیار دور اَنیس نویس.

خیر نبینن حسودا قد و بالات نظر خورد ای گل ارغوانم شاخ و برگت تبر خورد. https://eitaa.com/mianis