هرچند وقت یه بار، دچار وقفه ی زمانی میشم. اینطوریه که انگار یکی با انگشت یه تلنگر میزنه و ذهنمو از تو خطی که داشته طی میکرده خارج میکنه و به ناکجا آباد میره؛ و هیچی درباره اینکه کجایی، چیکار داری میکنی، کجا داری میری، و کی هستی، یادت نمیاد.

* تناسبش با نوشته ی رو صندلی

:]

چقد این چند وقته "چقد همه چی عوض شده" شده‌.

روحم جلا میاد وقتی که ریاضی حل میکنم .

+ منطق میخونم

مشکل آستانه تحمل بالا اینه که بعد یه مدت که صبرت لبریز بشه، هیچکس قرار نیست باور کنه که میتونی در یه لحظه همه‌چیو خراب کنی.

هر شب این موقع، خیلی بی دلیل کل بدنم شروع میکنه به گُر گرفتن. انگار که تب کرده باشم دارم میمیرم احتملا👍

نمیتونم نفس بکشم واقعا.

عیدتون مبارک ممبرا :)✨