یه جا هم زانوهاشو بغل گرفت، ماااااات و مبهوت و محزووووووووون و دلشکسته خطاب به سر حسینش نگاه کرد و گفت:👇

داداش سرت پُر خاک و خاکستر.... بگو دیشب کجا بودی؟؟ گمانم بوده ای دیشب به پیش مادرِ زینب...

حسینِ عزیزِ من آره داداش... تو هم سوختن رو از مادرمون به ارث بردی ...😭😭

مادر بین در و دیوار اما تو توی تنور خونه ی خولی...😭😭

حسیــــــــــــــــــــــــــــــــن! میشه به دل زینب رحم کنی؟ آخه با جگر زینبت، شاه چه‌ها کرده‌ای... بر سر نی رفته و زلف رها کرده ای😭

هی نگاه میکنه بالای نیزه، سر داداششو میبینه و میگه: میوزد باد و گیسوانت قرار زینب برد چوب آن نیزه دار ظالم به روی قلبم خورد...😭😭

یه جا مَقتَل خوندم میگفت : والرُمحُ تَلعَبُ برأسِهِ یَمینا و شِمالا... یعنی نیزه دارِ حامل سرِ آقا، با نیزه‌ش بازی میکرد و نیزه‌شو هییییی سمت چپ و راست حرکت میداد...😭😭😭😭

زینب هی نگاه میکنه و خودشو هماهنگ با حرکتهای نیزه خم و راست میکنه و "با اضطراااااب" میگه: مواظببب باش مـُ مـُ مـــُممممواظب باش😭 تورو خددددا مواظب باش سر حسینِ من نیفته زمین😭😭😭😭

بذا بریم بُعدِ حماسی.... یا علی

دختر علیـــــــــــــــــــــــــــه کوووووه صبره وارث علم و هیبت و شجاعت باباشه این زن...

تیغ ِ زبانِ علی رو زینب بی کمو کاست به ارث برده....

لب از لب چون به هنگام سخن وا میکند زینب سر بازار شام و کوفه "غوغاااااااا"میکند زینب