حسینِ عزیزِ من آره داداش... تو هم سوختن رو از مادرمون به ارث بردی ...😭😭

مادر بین در و دیوار اما تو توی تنور خونه ی خولی...😭😭

حسیــــــــــــــــــــــــــــــــن! میشه به دل زینب رحم کنی؟ آخه با جگر زینبت، شاه چه‌ها کرده‌ای... بر سر نی رفته و زلف رها کرده ای😭

هی نگاه میکنه بالای نیزه، سر داداششو میبینه و میگه: میوزد باد و گیسوانت قرار زینب برد چوب آن نیزه دار ظالم به روی قلبم خورد...😭😭

یه جا مَقتَل خوندم میگفت : والرُمحُ تَلعَبُ برأسِهِ یَمینا و شِمالا... یعنی نیزه دارِ حامل سرِ آقا، با نیزه‌ش بازی میکرد و نیزه‌شو هییییی سمت چپ و راست حرکت میداد...😭😭😭😭

زینب هی نگاه میکنه و خودشو هماهنگ با حرکتهای نیزه خم و راست میکنه و "با اضطراااااب" میگه: مواظببب باش مـُ مـُ مـــُممممواظب باش😭 تورو خددددا مواظب باش سر حسینِ من نیفته زمین😭😭😭😭

بذا بریم بُعدِ حماسی.... یا علی

دختر علیـــــــــــــــــــــــــــه کوووووه صبره وارث علم و هیبت و شجاعت باباشه این زن...

تیغ ِ زبانِ علی رو زینب بی کمو کاست به ارث برده....

لب از لب چون به هنگام سخن وا میکند زینب سر بازار شام و کوفه "غوغاااااااا"میکند زینب

تاریخ میگه: وقتی شه‌دختِ علی خواست خطبه‌شو شروع کنه، فقط با دستش اشاره کرد به حاضرین(مثل هییسسس گفتن ماها)... بعد میگه تمااااام حاضرین ساکت شدند، حتی زنگوله های شترها هم از صدا افتاد و بعد زینب شروع به صحبت کرد.... جااااااااانم به این هیمنه و این ابّهت👌👌😊

بعدش در ادامه میگه تـُنِ صدای دخترِ کبریاییِ حضرت امیر، مثثثثل صدای علی بن ابیطالب بود... انگار علی زنده شده بود و در بازار کوفه و شام سخنرانی میکرد و تیغ ِزبان میکشید...😍