- امروز مصادف با همون موقعیه ک رفتی . اگه ازم بپرسن روز و تایمی هست که ازش متنفرباشی ، فقط امروز میاد تو ذهنم . از ۱۳ اسفندِ پارسال ، دیگه صدای خنده هات تو گوشم نپیچید دیگه چشمام چشمایِ قشنگتو ندید دیگه شیرین زبونی نکردی واسم که قند تو دلم آب بشه . دیگه بهت نگفتم موهات بازم بلند میشه ، بازم فرفری‌شون دل میبره . از اون روز به بعد دارم میجنگم با خودم ، خودمو مشغول میکنم ک یادم بره دیگه ندارمت ولی هر دختربچه هم سن و سالت ، هر آهنگی که دوتایی باهم میخوندیم ، هر جایی که باهم میرفتیم ، حتی خوراکی‌هایی ک دوست داشتی ، همه اینا منو یادِ تو میندازه (: من بعدِ تو یه غمِ بزرگ نشسته تو چشمام . . من لحظه به لحظه از دست رفتنتو ضعیف شدنتو گریه هاتو درد کشیدناتو به چشم دیدم و چشمام حق دارن اینهمه غم داشته باشن ، ندارن ؟ تکراریه ، ولی دلم برات به وسعتِ فاصلمون تنگه (: من هنوز منتظرم یکی شونه هامو تکون بده بگه بیدارشو ، داشتی خوابِ بد می‌دیدی(: من هنوز با صدای قشنگت تو تک تکِ خاطره‌هامون زندم . . پارسال یه همچین روزی همه نگران این بودن که یعنی دووم میاره ؟ دووم آوردم ، چرا ؟ چون تو خواستی که دووم بیارم (: به قولِ بچه ها تو ویدیوِ تبریک تولدم که گفته بودن از آسمونا حواست بهم هست و میخوای که همیشه حالم خوب باشه . . اره تو حواست بهم هست و هرموقع خندیدم باهام خندیدی و هروقت غم داشتم غمگین شدی (: میدونی از اینکه دستم بخوره رو صداهایی که ازت دارم و یدفعه پلی بشن ، میترسم . چون نمیتونم باورکنم صاحب این صدا دیگه نیست و ندارمش . تو این یه سال همه جا باهامون بودی و ثانیه ای نشد که حرفی ازت نباشه ، یه جوری که انگار هستی هنوز(: دلتنگی داره جونمو به لب میرسونه دختر (: کجایی ؟ ما قرار بود هنوز کلی کارای خفن باهم بکنیم ، کلی چیزای جدید تجربه کنیم و باز بخندیم ، قرار بود قد کشیدنتو ببینم ( : چیشد پس ؟ تو خیلی بزرگتر از سنت بودی . . واسه همینم لایقِ این زمین نبودی و خدا بردت پیشِ خودش . ولی کاش یه راه حلی هم واسه ما میزاشت که از دوریت داریم جون میدیم (: میدونم فاصلمون خیلی زیاده فرشته ی قشنگِ من ولی از همین راه دور بغلت میکنم و طبقِ عادت همیشه دستاتو میبوسم(: دلم میخواد چشمامو ببندم و وقتی بازشون میکنم ، برگردم به زمانی که هیچ اتفاقی نیفتاده بود . . خلاصه که دلم برات خیلی تنگِ (: و بعدِ رفتن تو دلتنگی شده قسمتی از وجودم . رفتنت ، رفتنِ جان بود خودت میدانی (((((((:

:)

کاش میدانستی که چه آمد به سرم . .

تو دلت یه روز برام تنگ میشه . برای زنگ زدنم ، برای پیام دادنم ، برای جوری که بهت اهمیت میدادم ، جوری که باعث شدم احساس دوست داشته شدن بکنی ، جوری که اولویت بودی و ازت مراقبت میشد . . دلت برای وقتایی که همه رو میزدم کنار و فقط میخواستم تو کنارم باشی تنگ میشه ، دلت برای جوری که درکت میکردم و بهت ارزش داده بودم تنگ میشه تو دلت یه روز برای من تنگ میشه که احتمالا دیگه خیلی دیره(((‌ :

خستگی و دردِ جسمی .

بیاین بهِم قول بدید اگه یه روز قرار شد دیگه نباشم خیلی مواظب خودتون باشین .

-

از شدت سرما هر پنج دقیقه یک بار دستام رو میبردم جلوی دهنم و های محکمی میکردم تا شاید گرم شم و کمتر بلرزم ؛ سرم پایین بودو با برگ های خشک و زرد که سنگ پوش های خیابون رو پر کرده بودن ور میرفتم ؛ حس کردم یکی با تمام توانش صدام میکنه ؛ تو این خیابونِ شلوغِ هرکی به هرکی ؛ کی منو میشناخت که صدا کنه ؟! توجه ای نکردم ؛ خواستم قدم بردارم که بازم صداش بلند شد : - وایسا ؛ وایسا ! وایستادم برگشتم ؛ خواستم دور بر نگاه کنم که پرید تو بغلم ؛ سرش اورد بالا با چشم های عسلی رنگش که حالا حلقه های اشک خوشرنگ ترش کرده بود زل زد بهم : - کجایی بیمعرفت ؟! خواستم بگم نمیدونم ؛ نمیدونم این من کجاس ؛ کجای این شهر لعنتی گمش کردم که هرجارو میگردم نیست ؛ خواستم ازش بپرسم ؛ بپرسم تو ندیدی ؟! تو منو پیدا نکردی ؟! خبری ازش نداری ؟! شاید تو آخرین خاطره جامونده ؛ وسط آخرین روز قشنگی که باتو تجربه کرده ؛ - همین دور بر ؛ قاطی روزمرگی هام . سرش رو از روی سینم برداشت با دست حلقه اشک هایی که حالا الان کل صورتش رو خیس کرده بود پاک کرد : - خیلی دلم برات تنگ شده بود ! خواستم بگم ولی من اصلا ؛ اصلا دلم برات تنگ نشده بود ؛ دلم واسهِ توعه بیمعرفتِ نارفیق تنگ نشده بود ؛ واسه توعه نمک خورده و نمکدون شکسته تنگ نشده بود ؛ - منم دلم برات تنگ شده بود ! دوباره بغلم کرد ؛ این بار محکم تر از همیشه ؛ یادمه اونی که همیشه محکم بغلش میکرد من بودم ؛ منی که حالا دستام رو شل نگه داشته بودمُ منتظر بیرون اومدن از بغلش بودم ؛ دستای یخ زدش رو گذاشت رو دستم ؛ یبار دیگه با بغضی که توی گلوش بود زمزمه کرد : - ولی من واقعا دلم برات تنگ شده بود ! راستش بخوای خواستم بگم ؛ خواستم بگم منم دلم برایِ خودم تنگ شده ! واسه منی که خیلی وقته گم شده من هرجایی که به ذهنم میرسید رو دنبالش گشتم ؛ وسط آهنگی که دوتایی عاشقش بودیم ؛ قاطی عکس و فیلم های دونفرمون ؛ قاطی دست نوشته هایی که بهم میدادیو من انقدر بو میکردم تا عطر دستات توی کل وجودم جوونه بزنه ، نبود نیست ؛ پیداش نمیکنم ؛ - منم ؛ منم دلم برات تنگ شده بود ! دستم رو از بین دست های یخ زدش جدا کردم ؛ از تو بغلش بیرون اومدمو فاصله گرفتم ؛ واسه آخرین بار نگاهش کردم ؛ نه از اون نگاه های عمیقِ معنادار ! نه . از این نگاهایی که هروز به هزار نفر میندازم شاید هیچکدومشون معنی خاصی نداره از این نگاهایی که به عابر های پیاده ؛ به راننده تاکسی ؛ حتی به پسر بچه دست فروش سر چهار راه هم میندازم ؛ راستش میخواسم بهش بگم ؛ میخاستم بگم که این من ؛ اون منی که قبلا میشناخت نیست ؛ این من یکم ؛ نه راستش خیلی عوض شده ! اون من مُرده و جاش این من زند .. نه راستش این منم مُرده متولد شده ! خواستم بهش بگم زندگی من مثل مادری میمونه که تو حسرت بچس ؛ بعد چند بار سقط کردن حالا بچه‌ی مرده متولد شدش رو تو آغوش گرفته و براش لالایی میخونه و منتظره خوابش ببره ؛ غافل از اینکه خیلی وقته خوابه .. نگفتم ؛ هیچی نگفتم ! نگاهش کردم و زیر لب زمزمه کردم : - خیلی دیر اومدی غریبه‌ی آشنا خیلی . واگویه‌ها‌ی‌مسیح .

دلواپس گذشته مباش و غمت مباد من سال هاست هیچ نمی‌آورم به یاد ..

بی اعتنا شدم به جهان بی تو آنچنان کز دیدن تو نه غمگین شوَم نه شاد ..

من داستان آن گل سرخم که عاقبت دل سوزی نسیم سرش را به باد داد ..

گفتی ببند عهد و به من اعتماد کن ! نفرین به عهد بستن و لعنت به اعتماد ..